Πέντε απλά tips για ένα “πράσινο” μπάνιο

Ακολουθήστε τις 5 απλές συμβουλές που σας δίνουμε για να μειώσετε την παραγωγή αποβλήτων στο μπάνιο σας.

1. Ελαχιστοποιήστε τη χρήση πλαστικών
Επιλέξτε ένα σαπούνι πολλαπλών χρήσεων για όλη την οικογένεια, αντί να αγοράζετε αφρόλουτρα και σαμπουάν, διαφορετικά για κάθε μέλος.
Αποφύγετε τις πλαστικές συσκευασίες, τα μπουκάλια από υγρό σαπούνι χεριών, τα οποία είναι εξωφρενικά επιβλαβή για το περιβάλλον. Πολλά από αυτά είναι αντιβακτηριδιακά και περιέχουν την τρικλοζάνη, μια χημική ουσία, τη χρήση της οποίας οι γιατροί σε ΗΠΑ και Κανάδα συνιστούν να αποφεύγεται.
Αναζητήστε εναλλακτικές -στο πλαστικό- λύσεις, όπως κουρτίνες από κάνναβη, ξύλινες βούρτσες καθαρισμού τουαλέτας και θήκες για σαπούνι από αλουμίνιο.

2. Ξαναγεμίστε και αγοράστε προϊόντα “με το κιλό” όποτε έχετε τη δυνατότητα
Στις μεγάλες πόλεις υπάρχουν πολλά εξαιρετικά καταστήματα με βιολογικά προϊόντα που, μεταξύ άλλων, προσφέρουν και υγρά ανταλλακτικά (προϊόντα υγιεινής). Επίσης, αγοράστε χαρτί τουαλέτας από 100% ανακυκλωμένο χαρτί.

3. Φτιάξτε δικά σας καλλυντικά
Εξετάστε το ενδεχόμενο να δοκιμάσετε ένα “σαμπουάν”, φτιαγμένο από μαγειρική σόδα και μηλόξυδο και θα μπορείτε να λουστείτε με ένα προϊόν, το οποίο φέρει μηδενική ευθύνη για την καταστροφή του περιβάλλοντος.
Μπορείτε να φτιάξετε μόνοι σας ακόμα και αποσμητικό, όπως και μια εναλλακτική οδοντόκρεμα.
Απολεπιστικά προσώπου, μάσκες ενυδάτωσης και διάφορα άλλα προϊόντα καθαρισμού μπορούν να φτιαχτούν πολύ εύκολα από τρόφιμα που έχετε όλοι στο σπίτι σας, όπως αλεύρι βρώμης, μέλι, αμύγδαλα , γιαούρτι, μαύρο πιπέρι και αβοκάντο.
Αντί να αγοράζετε ακριβά λοσιόν, αναζητήστε γυάλινα βάζα με βιολογικά έλαια (από καρύδα, αβοκάντο, αμύγδαλο, σταφύλι κλπ.) για να ενυδατώνετε και να πλένετε το πρόσωπό σας ή να αφαιρείτε μακιγιάζ.

4. Προσέξτε το υλικό συσκευασιών
Υποστηρίξτε εταιρείες που χρησιμοποιούν γυαλί και μέταλλο για να συσκευάσουν τα προϊόντα τους, αποφεύγοντας τη χρήση πλαστικού.

5. Αποφύγετε τα αναλώσιμα προϊόντα μιας χρήσης ή αντικείμενα με περιορισμένη διάρκεια ζωής
Μπατονέτες, βαμβάκια, δίσκοι ντεμακιγιάζ, σερβιέτες και ταμπόν είναι προϊόντα που θα μπορούσατε να αντικαταστήσετε με πολύ καλύτερα, επαναχρησιμοποιήσιμα προϊόντα. Πλύνετε τα αυτιά σας στο ντους με ένα δάχτυλο ή χρησιμοποιήσετε μια πετσέτα για να αφαιρέσετε το μακιγιάζ.

econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η διατροφή μας… σκοτώνει το περιβάλλον;

Η προστασία του περιβάλλοντος σχετίζεται όχι μόνο με την σωστή ταξινόμηση των σκουπιδιών και τη μείωση του ενεργειακού μας αποτυπώματος, αλλά ακόμη και με τη διατροφή μας. Ερευνητές συγκέντρωσαν τα τρόφιμα με τις χειρότερες συνέπειες για τον πλανήτη και δημιούργησε την «απαγορευμένη» λίστα φαγητών, για όσους σέβονται και αγαπούν το περιβάλλον.

H Sierra Club, η μεγαλύτερη περιβαλλοντική οργάνωση στις ΗΠΑ, παρουσίασε στο TreeHugger τη λίστα με τις πέντε χειρότερες τροφές για το περιβάλλον. Κάποιες από αυτές δεν αποτελούν έκπληξη, ενώ σχεδόν όλες αποτελούν τμήμα του καθημερινού μας μενού, ωστόσο είτε μας αρέσει είτε όχι, είναι καλύτερο να αποφεύγονται εντελώς, άσχετα με το πόσο νόστιμα είναι.

Συμβατικός καφές
Από περιβαλλοντική άποψη , είναι κρίσιμο να αγοράζουμε οργανικό καφέ, καλλιεργημένο υπό σκιά. Ωστόσο, πλέον, πολλοί αγρότες καλλιεργούν τους κόκκους καφέ στο πλήρες φως του ήλιου, χρησιμοποιώντας πολλά φυτοφάρμακα, ζιζανιοκτόνα, μυκητοκτόνα, και λιπάσματα. Συχνά, μάλιστα, καταστρέφουν τα τροπικά δάση, για να ανοίξουν χώρο για τις καλλιέργειες. Γι’ αυτό σε κάθε περίπτωση προτιμήστε τους βιολογικούς καφέδες.

Μπιφτέκια από μονάδες παραγωγής
«Τα φθηνά μπέργκερ είναι περιβαλλοντικοί δολοφόνοι» τονίζει ο Λόγκαν Στρέντσοκ, υπεύθυνος βιωσιμότητας του Πανεπιστημίου της Κεντρικής Ευρώπης. Τα δάση καταστρέφονται για να δημιουργηθεί το καλαμπόκι και η σόγια που χρησιμοποιούνται για τη διατροφή των αγελάδων . Οι καλλιέργειες αυτές έχουν φοβερή απορροή φυτοφαρμάκων που μολύνουν τα δάση, για να μην αναφέρουμε τα απόβλητα που δημιουργούνται από τη διατήρηση μεγάλου αριθμού αγελάδων. Εκτός αυτού, τα νωπά κρέατα πρέπει να διατηρούνται δροσερά μέχρι να χρησιμοποιηθούν και αυτό απαιτεί τεράστιες ποσότητες ενέργειας.

Φοινικέλαιο
Χρησιμοποιείται σε πολλά από τα συσκευασμένα τρόφιμα που πωλούνται στις ΗΠΑ, ιδίως μπισκότα, κράκερ, και σούπες. Το φοινικέλαιο είναι η μεγαλύτερη αιτία της καταστροφής των τροπικών δασών, με αποτέλεσμα τεράστιες εκτάσεις της Ινδονησίας και της Μαλαισίας να ισοπεδώνονται για να γίνουν καλλιέργειες φοινικέλαιου

Τόνος
Είναι μια δημοφιλής επιλογή σε κλασάτα εστιατόρια σούσι, αλλά οι αριθμοί του είδους στους ωκεανούς μειώνονται ραγδαία.Το συγκεκριμένο είδος ψαριού βρίσκεται σε κίνδυνο εξαφάνισης, λόγω της υπεραλίευσης και της συχνής χρήσης του σε εστιατόρια και καθημερινά γεύματα.

Γενετικά τροποποιημένο καλαμπόκι
Σύμφωνα με τον Νταγκλας Φοξ, καθηγητή της αειφόρου γεωργίας στο Unity College, το συγκεκριμένο καλαμπόκι «ευθύνεται για την καταστροφή οικοτόπων, εξαντλεί τα εδάφη, ρυπαίνει τον αέρα και το νερό, μολύνει τις τοπικές ποικιλίες αραβοσίτου, σκοτώνει τις μέλισσες , μειώνει τη βιοποικιλότητα και απαιτεί υπερβολική επεξεργασία για να μετατραπεί σε σιρόπι καλαμποκιού υψηλής φρουκτόζης , ένα άλλο συστατικό που βρίσκεται στα επεξεργασμένα τρόφιμα και θα πρέπει να αποφεύγεται ούτως ή άλλως».

Πηγή: iefimerida.gr

http://omorfamystika.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Βραχιόλι για την περιβαλλοντική υγεία

 

Ένα βραχιόλι από σιλικόνη έρχεται για να μας προστατέψει από τις ουσίες, στις οποίες είμαστε καθημερινά εκτεθειμένοι.

Όλα ξεκίνησαν από τον ποδηλάτη Lance Armstrong και το κίτρινο βραχιόλι, στη συνέχεια ακολούθησαν άλλα, όπως το ροζ και το άσπρο. Τώρα ένα νέο βραχιολάκι κάνει την εμφάνισή του, αλλά ο ρόλος του λίγο διαφέρει. Πρόκειται για ένα βραχιόλι σιλικόνης, που σκοπό έχει να βοηθήσει στον προσδιορισμό του κινδύνου εκδήλωσης προβλημάτων, εξαιτίας της έκθεσης σε ουσίες, όπως π.χ. τα ζιζανιοκτόνα.
Ομάδα ειδικών από το Πολιτειακό Πανεπιστήμιο του Όρεγκον σημειώνουν ότι αν και καθημερινά οι άνθρωποι εισπνέουν, αγγίζουν και καταπίνουν ένα μείγμα χημικών ουσιών, το να εκτιμήσει κανείς αν η έκθεση αυτή μπορεί να οδηγήσει στην εκδήλωση κάποιας ασθένειας είναι δύσκολο. Ερχόμαστε συνεχώς σε επαφή με χιλιάδες ουσίες, που βρίσκονται σε καταναλωτικά προϊόντα και χρησιμοποιούνται ευρέως σε βιομηχανικές διαδικασίες, αλλά δυστυχώς δεν έχουν όλες ελεγχθεί για την τοξικότητά τους.

Μέχρι τώρα, οι επιστήμονες παρακολουθούσαν την έκθεσή μας στις ουσίες αυτές, χρησιμοποιώντας βαριές συσκευές δειγματοληψίας, ερωτηματολόγια ή σταθερές συσκευές, μέθοδοι που έχουν μειονεκτήματα. Ψάχνοντας για έναν καλύτερο και ακριβέστερο τρόπο αξιολόγησης της πιθανής έκθεσης ενός ατόμου σε τοξίνες, η ομάδα των επιστημόνων στράφηκε στα περικάρπια από σιλικόνη, τα οποία απορροφούν ένα ευρύ φάσμα ενώσεων. Εθελοντές φόρεσαν τροποποιημένα βραχιολάκια και έπειτα οι επιστήμονες μέτρησαν τι είχαν απορροφήσει. Τα αποτελέσματα έδειξαν 49 διαφορετικές ουσίες, όπως οι πολυκυκλικοί αρωματικοί υδρογονάνθρακες (PAHs), καθώς και ενώσεις από φυτοφάρμακα και καταναλωτικά προϊόντα.

Οι ειδικοί ελπίζουν τα βραχιόλια αυτά να αποτελέσουν ένα πολύτιμο εργαλείο, που θα βοηθήσει να προσδιοριστεί η έκθεση του καθενός σε περιβαλλοντικές χημικές ουσίες, καθώς και ποιες ενώσεις είναι ασφαλείς και ποιες επικίνδυνες.

 

Μαρία Παπαδοδημητράκη

 

http://www.vita.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το «Μεγάλο Θανατικό»… σκότωσε ταχύτατα

Η μαζικότερη εξαφάνιση ζωής στη Γη συνέβη μέσα σε μόλις 60 χιλ. έτη

Τρομερές ηφαιστειακές εκρήξεις προκάλεσαν πιθανότατα τη μαζική εξαφάνιση της Περμίου Περιόδου που σύμφωνα με τη νέα μελέτη συνέβη σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα. Credit: (José-Luis Olivares/MIT)

Μασαχουσέτη 
Πριν από περίπου 252 εκατομμύρια χρόνια, στο τέλος της Περμίου περιόδου, ένα «Μεγάλο Θανατικό» όπως το αποκαλούν οι επιστήμονες ενέσκηψε στη Γη εξολοθρεύοντας το μεγαλύτερο μέρος των ειδών που ζούσαν τότε σε αυτήν. Μια νέα μελέτη θέτει το χρονικό πλαίσιο στο οποίο συνέβη το φαινόμενο.
Σύμφωνα με τους ερευνητές χρειάστηκαν περίπου 60 χιλιάδες έτη για να ολοκληρωθεί η εξαφάνιση από τη στιγμή που ξεκίνησε, χρονικό διάστημα εξαιρετικά μικρό. Αν η εκτίμηση αυτή είναι ορθή τότε το φαινόμενο εξελίχθηκε δέκα φορές ταχύτερα από όσο πίστευαν μέχρι σήμερα οι ειδικοί.
Τα «Σκαλιά της Σιβηρίας»
Στη λεγόμενη – πιο επίσημα – Πέρμια-Τριασική εξαφάνιση υπολογίζεται ότι εξαλείφθηκε περισσότερο από το 90% των θαλάσσιων και το 70% των χερσαίων ειδών, «ανοίγοντας» τον δρόμο για την επικράτηση των δεινοσαύρων. Η αιτία της δεν έχει εξακριβωθεί ως τώρα. Εχουν διατυπωθεί όμως διάφορες θεωρίες. Μια από τις επικρατέστερες ερμηνείες  είναι ότι το φαινόμενο προκλήθηκε από μεγάλες ηφαιστειακές εκρήξεις.
Υπέρ αυτής της άποψης συνηγορεί το γεγονός ότι, όπως δείχνουν οι γεωλογικές χρονολογήσεις, στο «όριο» της Περμίου και της Τριασικής περιόδου, πριν από 250-251 εκατομμύρια χρόνια, σημειώθηκε ένα από τα μεγαλύτερα ηφαιστειακά «γεγονότα» των τελευταίων 500 εκατομμυρίων ετών στη γεωλογική ιστορία της Γης. Η ηφαιστειακή δραστηριότητα υπολογίζεται ότι διήρκεσε περίπου ένα εκατομμύριο χρόνια και οδήγησε στον σχηματισμό των «Σκαλιών της Σιβηρίας», μιας τεράστιας περιοχής ηφαιστειογενών πετρωμάτων  που απλώνεται σε έκταση 2 εκατ. τ.χλμ. (περίπου όσο η Δυτική Ευρώπη) στον βορρά της Ρωσίας.

Τα νέα ευρήματα
Ομάδα ερευνητών από το MIT και το Ινστιτούτο Γεωλογίας και Παλαιοντολογίας Nanjing στη Κίνα πιστεύουν ότι βρήκαν στοιχεία για το τι συνέβη στους ωκεανούς λίγο πριν ξεκινήσει το «Μεγάλο Θανατικό». Σύμφωνα με τους ερευνητές δέκα χιλιάδες χρόνια πριν ξεκινήσει το φαινόμενο υπήρξε ραγδαία αύξηση στην παρουσία μιας κατηγορίας ισοτόπων του άνθρακα (ελαφρά ισότοπα) στους ωκεανούς. Οι ερευνητές εκτιμούν ότι η αύξηση αυτή οφειλόταν σε μαζική αύξηση του διοξειδίου του άνθρακα στην ατμόσφαιρα. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα η θερμοκρασία των υδάτων να αυξηθεί κατά δέκα ολόκληρους βαθμούς Κελσίου ενώ ταυτόχρονα τα νερά έγιναν πολύ όξινα. Ο συνδυασμός αυτός ήταν απόλυτα καταστροφικός εξοντώνοντας σχεδόν το σύνολο της θαλάσσιας ζωής. 

Χρονολόγιο
Με βάση τα ευρήματά τους οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι το «Μεγάλο Θανατικό» διήρκεσε περί τα 60 χιλιάδες έτη. «Είναι ξεκάθαρο πως ανεξάρτητα από το αίτιο που προκάλεσε τη μαζική εξαφάνιση το φαινόμενο εξελίχθηκε ταχύτατα. Ολα έγιναν τόσο γρήγορα ώστε να αποσταθεροποιηθεί η βιοσφαίρα χωρίς όμως να προλάβει η χλωρίδα και η πανίδα του πλανήτη να προσαρμοστεί στις απότομες αλλαγές και να καταφέρει τελικά να επιβιώσει» αναφέρει ο Σεθ Μπέρτζες, επικεφαλής της ερευνητικής ομάδας. Η νέα μελέτη που δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «PNAS» ενισχύει τη θεωρία των ηφαιστειακών εκρήξεων ως υπευθύνους για το «Μεγάλο Θανατικό». 

http://www.tovima.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Φυτά θα φωτίζουν σπίτια και δρόμους!

 

Αμερικανοί βιοτεχνολόγοι εργάζονται σε ένα πρόγραμμα δημιουργίας φυτών που φέγγουν στο σκοτάδι ή αλλιώς φυτικών ειδών που με την κατάλληλη τεχνική της συνθετικής βιολογίας, που αποτελεί παρακλάδι της γενετικής μηχανικής, θα λάμπουν αντικαθιστώντας σε πολλές περιπτώσεις το φωτισμό στο σπίτι ή στους δρόμους.
Με σκοπό τη μείωση των βλαβερών εκπομπών από την ηλεκτρική ενέργεια οι επιστήμονες ευελπιστούν στην απομόνωση ενός γονιδίου από έναν οργανισμό και στην εμφύτευσή του στο DNA ενός άλλου ώστε να μπορεί να κάνει περισσότερα πράγματα απ’ ό,τι πριν.
Κατά την άποψη τους, τα δέντρα που φεγγοβολούν θα μπορούσαν να τοποθετηθούν κατά μήκος οδικών αρτηριών αντικαθιστώντας τις κολόνες φωτισμού. Με τον ίδιο τρόπο θα μπορούσε κάποιος να εξοικονομεί ενέργεια στο σπίτι του αν την ώρα που διαβάζει το βράδυ δεν έχει το φως ανοικτό αλλά έχει δίπλα του μία γλάστρα με λουλούδια που φέγγουν.
Το πρόγραμμα αυτό, σύμφωνα με τους «New York Times» είναι σε εξέλιξη, ενώ οι πρώτες δοκιμές έχουν γίνει σε ένα φυτό καπνού με την εμφύτευση γονιδίων από ένα θαλάσσιο βακτήριο που εκπέμπει φως. Το αποτέλεσμα ήταν θετικό αλλά το φως αρκετά αχνό και έτσι οι επιστήμονες συνεχίζουν τα πειράματα…

http://www.typos.com.cy

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Έντεκα tips να κάνετε την καθημερινότητά σας πιο “πράσινη”

Σας αποκαλύπτουμε τις 11 απλές απαντήσεις στο πώς να κάνετε τον (αστικό) τρόπο ζωής σας πιο φιλικό προς το περιβάλλον και την τσέπη σας.

1. Απενεργοποιήστε/αποσυνδέστε ηλεκτρικές συσκευές
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν τη συνήθεια να ελέγχουν αν έχουν κλείσει το μάτι της κουζίνας ή τον θερμοσίφωνα πριν βγουν από το σπίτι. Σε αυτήν τη σημαντική συνήθεια θα έπρεπε να προστεθούν και άλλες ηλεκτρικές συσκευές, όπως υπολογιστές, εκτυπωτές, καφετιέρες κ. α. Ακόμα και όταν απενεργοποιούνται, τα ηλεκτρονικά είδη, καταναλώνουν ρεύμα το οποίο προστίθεται στη χρήση ενέργειας, όπως και στον λογαριασμό της ΔΕΗ. Ερευνητές από το Lawrence Berkley National Laboratory διαπίστωσαν ότι αυτή η “διαρροή ηλεκτρικού ρεύματος” αντιπροσωπεύει το 5% της οικιακής χρήσης. Μη βαριέστε, αποσυνδέστε τις συσκευές από την πρίζα, όταν δεν τις χρησιμοποιείτε.

2. Προσπαθήστε να ζεσταθείτε/δροσιστείτε με πιο φυσικούς τρόπους
Περιορίστε την κατανάλωση ρεύματος και ενέργειας για να ρυθμίσετε τη θερμοκρασία του διαμερίσματός σας. Προτιμήστε από τη χρήση κλιματιστικού ή θερμοπομπού, μια ζεστή σούπα, ένα τσάι και ντυθείτε καλά.
Αντίστοιχα, τις καλοκαιρινές μέρες του καύσωνα, προσπαθήστε να δροσιστείτε με ένα δροσιστικό ποτό ή με ένα μικρό ανεμιστήρα.

3. Προτιμήστε λάμπες LED
Οι λάμπες τεχνολογίας LED έχουν διάρκεια ζωής 25 φορές περισσότερη από τους λαμπτήρες πυράκτωσης και 3 φορές μεγαλύτερη από τις λάμπες φθορίου, ενώ χειρίζονται “τρυφερά” και την τσέπη σας.

4. Ψάξτε για εποχιακά, τοπικά τρόφιμα
Ψωνίστε τοπικά προϊόντα. Μια σειρά από πρόσφατες μελέτες έδειξε ότι η αγορά του αγρότη στην πραγματικότητα θα σας εξοικονομήσει χρήματα, αν είστε πρόθυμοι να παραιτηθείτε από κάποια εξωτικά συστατικά. Με αυτόν τον τρόπο θα συμβάλλετε στη μείωση του περιβαλλοντικού κόστους της ναυτιλίας, όπως και της συσκευασίας, για τη μεταφορά όλων αυτών των προϊόντων παγκοσμίως.

5. Μειώστε την κατανάλωση κρέατος
Η αύξηση ζήτησης του κρέατος μπορεί να είναι πολύ επιβλαβής για το περιβάλλον, αλλά και για το πορτοφόλι σας. Αντικαταστήστε μία ή δύο μερίδες κρέατος με φασόλια, φακές ή άλλα όσπρια και θα μειώσετε τις επιπτώσεις στο περιβάλλον, αλλά και τον εβδομαδιαίο σας λογαριασμό για ψώνια.

6. Σταματήστε να αγοράζετε εμφιαλωμένο νερό
Οι κατασκευαστές του εμφιαλωμένου νερού ισχυρίζονται ότι τα προϊόντα τους είναι καθαρότερα και ασφαλέστερα από το νερό βρύσης. Μελέτες, όμως, έχουν δείξει ότι το νερό βρύσης έχει αυστηρότερα πρότυπα ποιότητας από το εμφιαλωμένο, ενώ ορισμένες μάρκες εμφιαλωμένου νερού δεν κάνουν τίποτα άλλο από το να “μεταμφιέζονται” σε μπουκάλια. Επίσης, το εμφιαλωμένο νερό έχει και πολύ μεγάλο κόστος.

7. Προγραμματίστε τα γεύματά σας
Σύμφωνα με μία πρόσφατη έκθεση του Υπουργείου Γεωργίας των ΗΠΑ σχετικά με τη σπατάλη τροφίμων, το 31% του φαγητού στις ΗΠΑ πετιέται. Ως καταναλωτές δεν είμαστε οι μόνοι υπεύθυνοι για αυτήν την κατάσταση -η οποία ξέρουμε ότι και στην Ελλάδα δεν είναι πολύ καλύτερη, με τις διατροφικές συνήθειες του Έλληνα- αλλά είμαστε ένα μέρος του προβλήματος.
Ένας από τους καλύτερους τρόπους για να αποφευχθεί η σπατάλη χρημάτων και τροφίμων είναι να κάνουμε ένα απλό σχέδιο γευμάτων της εβδομάδας πριν φτιάξουμε τη λίστα για ψώνια.

8. Αποφύγετε τη χρήση στεγνωτηρίων
Επιλέξτε να στεγνώνετε τα ρούχα σας με παραδοσιακό τρόπο – με μανταλάκια στην απλώστρα. Θα χρειαστείτε λίγο περισσότερο χρόνο τις κρύες μέρες του χειμώνα, αλλά θα “γλυτώσετε” χρήμα και ενέργεια.

9. Κάντε τις μετακινήσεις σας με ποδήλατο ή περπατώντας
Τουλάχιστον όταν πρόκειται για μετακινήσεις μικρών αποστάσεων στη γειτονιά σας, προσπαθήστε να μην χρησιμοποιήσετε αυτοκίνητο. Έτσι προστατεύετε το περιβάλλον, όπως και την τσέπη σας.

10. Αγοράστε second hand ρούχα και έπιπλα
Προτιμήστε αγορές από δεύτερο χέρι, καθώς έτσι θα βοηθήσετε στη μείωση επίδρασης (στο περιβάλλον) παραγωγής νέων προϊόντων. Σε υπαίθριες αγορές ή στα εξειδικευμένα καταστήματα second hand, θα βρείτε και πιο ιδιαίτερα αντικείμενα και σε πιο προσιτές τιμές.

11. Ανταλλάξτε ρούχα
Στην Ελλάδα πλέον έχει ξεκινήσει η “μόδα” του “swap & shop”. Βρείτε στη ντουλάπα σας ρούχα που δεν σας κάνουν πια ή τα έχετε βαρεθεί και ανταλλάξτε τα με αντίστοιχα των φίλων σας. Έτσι θα ενισχύσετε την ντουλάπα σας, την τσέπη σας, αλλά και το περιβάλλον (από τις επιπτώσεις της βιομηχανικής παραγωγής νέων ενδυμάτων).

econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δημιουργήστε στο σπίτι σας χρησιμοποιώντας… ροκανίδια

  Σας δίνουμε 7 χρήσιμα tips πώς να αξιοποιήσετε τα ροκανίδια στον κήπο, αλλά και μέσα στο σπίτι σας.
Τα ροκανίδια θα μπορούσαν να ονομαστούν «βιολογικός χρυσός», αν σκεφτούμε όλες τις καταπληκτικές τους χρήσεις, πέρα από τις προφανείς. Με ποιούς τρόπους, λοιπόν, μπορείτε να τα αξιποιήσετε στον κήπο και στο σπίτι σας.;

1. Εδαφοκάλυμμα
Ο λόγος για δύο παλιές, αλλά κλασικές χρήσεις ροκανιδιών. Πρώτον, βοηθούν τα φυτά σας να συγκρατήσουν το νερό και δεύτερον, τα διατηρούν ζεστά. Επιπλέον, τα ροκανίδια καταστέλλουν την ανάπτυξη των αγριόχορτων, καθιστώντας ευκολότερο να διατηρηθούν στην πάροδο του χρόνου.
Τώρα, την άνοιξη, απλώστε ένα στρώμα από ροκανίδια πάνω από τα φυτά του κήπου σας, ώστε να είναι καθαρά και όμορφα και επαναλάβετε τη διαδικασία το φθινόπωρο για να προστατεύουν από χαμηλές θερμοκρασίες και το χιόνι.

2. Φυσικό λίπασμα
Τα πριονίδια περιέχουν σε μεγάλη ποσότητα τον άνθρακα. Χρησιμοποιώντας τα ως λίπασμα, θα εμπλουτίσετε το χώμα, καθιστώντας το έτσι πολύ πιο θρεπτικό για τα φυτά σας.

3. Καύσιμα
Όπως και άλλα προϊόντα από ξύλο, τα ροκανίδια μπορούν εύκολα να χρησιμοποιηθούν ως καύσιμα και είναι ιδιαίτερα χρήσιμα για να ανάψετε μικρές, ελεγχόμενες φωτιές. Είναι επίσης ιδανικά για αντιδραστήρες βιομάζας, που μπορούν να τροφοδοτήσουν κινητήρες για την παροχή θερμότητας.

4. Μονοπάτια
Άλλη μια κλασική χρήση των ροκανιδιών είναι να καλύψετε με αυτά όμορφους διαδρόμους και μονοπάτια στον κήπο σας.

5. Διακόσμηση
Αντί να χρησιμοποιήσετε αποξηραμένα ή ψεύτικα λουλούδια, δοκιμάστε να διακοσμήσετε τον χώρο σας με ροκανίδια. Τοποθετήστε τα σε βάζο και προσπαθήστε να τα κρατήσετε σταθερά σε όρθια θέση. Τα πριονίδια επίσης χρησιμοποιούνται στην κατασκευή επίπλων και έργων τέχνης, όπου το χρώμα, το σχήμα και τα σχέδιά τους, συμβάλλουν στην ομορφιά και το οπτικό ενδιαφέρον ενός έργου.

6. Χώρος για παιχνίδι
Το πριονίδι είναι μια φυσική εναλλακτική λύση για το καουτσούκ, το οποίο χρησιμοποιείται για να κατασκευαστούν ασφαλείς επιφάνειες σε χώρους όπου παίζουν τα παιδιά. Φτιάξτε έναν τέτοιο χώρο στην αυλή σας με ροκανίδια, κούνιες και άλλα υλικά και αντικείμενα, αλλά φροντίστε να τον ελέγχετε τακτικά και να το διατηρείτε σε καλή κατάσταση, ώστε να μην υπάρχει κίνδυνος τραυματισμών.

7. Έλεγχος διάβρωσης
Μπορεί να πρόκειται για μια προσωρινή λύση, αλλά τα ροκανίδια μπορούν να σας βοηθήσουν στην αντιμετώπιση διάβρωσης, όσο εσείς σκέφτεστε ένα καλύτερο, μακροπρόθεσμο σχέδιο. Χρησιμοποιήστε τα για να κατασκευάσετε ένα φράγμα με το οποίο θα αποφευχθεί η απώλεια χώματος, ειδικά κατά τη διάρκεια ισχυρών βροχοπτώσεων.

econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Φωτοβολταϊκά που “απολαμβάνουν” τη σκιά

  Ένα νέο είδος φωτοβολταϊκών που είναι πιο αποτελεσματικά σε νεφελώδες περιβάλλον, σχεδίασαν βρετανοί επιστήμονες.
Εκτεθειμένα σε άμεσο φως του ήλιου, τα φωτοβολταϊκά αυτά έχουν 10% απόδοση, όμως όταν οι συνθήκες είναι πιο νεφελώδεις, η αποτελεσματικότητά τους φτάνει στα 13%, ισχυρίζεται ο δρ Fernando Castro, επικεφαλής της έρευνας στο Εθνικό Εργαστήριο Φυσικής στο Teddington της Βρετανίας. “Τα οργανικά φωτοβολταϊκά λειτουργούν πολύ καλύτερα σε συνθήκες χαμηλού και διάχυτου φωτισμού. Ακόμα κι αν το περιβάλλον είναι νεφελώδες, εξακολουθούν να λειτουργούν κανονικά. Δεν είναι ότι παράγουν περισσότερη ηλεκτρική ενέργεια, αλλά είναι πιο αποτελεσματικά στην παραγωγή ενέργειας από το διαθέσιμο φως. Επομένως, με συννεφιά, λειτουργούν καλύτερα από τα κανονικά πάνελ”.
Ακόμα πιο εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι είναι κατασκευασμένα από μικρά οργανικά μόρια, τα οποία διαλύονται εύκολα και τυπώνονται σε 3D σε οποιοδήποτε σχήμα, μέγεθος ή επιθυμητό χρώμα.
Η σημαντικότερη, ίσως, αξία των οργανικών φωτοβολταϊκών είναι η ευελιξία τους. Έχουν την ικανότητα να ενσωματωθούν σε διάφορες συσκευές που χρησιμοποιούνται σε απομακρυσμένες περιοχές, αλλά απαιτούν τη δική τους ειδική πηγή ενέργειας. Ρούχα και άλλα αντικείμενα με ανώμαλα σχήματα θα μπορούσαν να είναι κύριοι υποψήφιοι.
econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Ηλιοθερμικό πάρκο Ivanpah: το πιο αμφιλεγόμενο ενεργειακό μεγαλείο

 
  Η Καλιφόρνια φιλοξενεί το μεγαλύτερο ηλιοθερμικό πάρκο που χρησιμοποιεί μια νέα τεχνολογία με καθρέφτες για την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας.
Το Ivanpah, που βρίσκεται στην έρημο Μοχάβε της Καλιφόρνια, ξεκίνησε την παραγωγή ηλεκτρικής ενέργειας τον περασμένο Ιανουάριο. Αρμόδιοι ισχυρίζονται ότι έκτοτε έχει προμηθεύσει με ρεύμα πάνω από 140.000 νοικοκυριά.
Παρά το γεγονός ότι ο ρόλος των εν λόγω εγκαταστάσεων είναι να συλλέγουν την ηλιακή ενέργεια, η ηλιακή πύργοι του Ivanpah λειτουργούν αρκετά διαφορετικά από τα συνηθισμένα φωτοβολταϊκά. Οι καθρέφτες αντανακλούν το φως του ήλιου, αντί να το απορροφούν. Στη συνέχεια, το φως πηγαίνει στην κορυφή του κάθε πύργου, όπου θερμαίνει το νερό στους σωλήνες του λέβητα σε θερμοκρασίες άνω των 500 βαθμών Κελσίου. Αυτός ο ζεστός ατμός, έπειτα διοχετεύεται σε μια τουρμπίνα στη βάση του πύργου, ώστε να παραχθεί η ηλεκτρική ενέργεια.
Παρότι είναι έντονες οι ανησυχίες που έχουν εκφραστεί για τις επιπτώσεις που μπορεί να έχει η τεχνολογία αυτή σε ζώα, φυτά και ανθρώπους, άλλοι είναι οι λόγοι για τους οποίους οι εταιρείες ηλεκτρισμού ακόμη δεν σκοπεύουν να επενδύσουν σε ένα επόμενο Ivanpah. Το φυσικό αέριο και τα φωτοβολταϊκά υλικά γίνονται όλο και πιο φθηνά, ενώ η κυβέρνηση των ΗΠΑ φαίνεται να μην είναι πρόθυμη να χρηματοδοτήσει τόσο μεγάλα έργα καθαρής ενέργειας, τα οποία είναι και αμφιλεγόμενα.
econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Η “ευαίσθητη” φάλαινα ναρβάλ και ο μαγικός της χαυλιόδοντας

 
Ο εντυπωσιακός χαυλιόδοντας της φάλαινας ναρβάλ είναι αισθητήριο όργανο, υποστηρίζει η έρευνα επιστημόνων από το Χάρβαρντ.
Η φάλαινα ναρβάλ ξεχωρίζει από τα κητώδη αδέλφια της, καθώς ένας εντυπωσιακός σπειροειδής χαυλιόδοντας κοσμεί τα στόματα όλων σχεδόν των ανδρών και του 15% των γυναικών του είδους από την Αρκτική.
Στην έρευνα που δημοσιεύεται στο The Anatomical Record, οι επιστήμονες του Harvard School of Dental Medicine, μελέτησαν το χαυλιόδοντα με ηλεκτρονικό μικροσκόπιο και ανακάλυψαν ότι περιέχει περίπου δέκα εκατομμύρια νευρικές ίνες, οι οποίες ξεκινούν από το εσωτερικό του και απολήγουν στην επιφάνεια. Χάρη σε αυτά τα νεύρα, η φάλαινα μπορεί να καταγράψει ακόμη και εξαιρετικά μικρές μεταβολές στη θερμοκρασία του νερού, την πίεση, και κυρίως τις συγκεντρώσεις σωματιδίων σε διάφορα βάθη. Αυτή ακριβώς η ικανότητα εντοπισμού σωματιδίων επιτρέπει στη φάλαινα να καταγράφει την αλατότητα του νερού, κάτι που τη βοηθάει να επιβιώνει στο παγωμένο αρκτικό περιβάλλον. Επιπλέον, μπορεί να εντοπίζει σωματίδια, τα οποία είναι χαρακτηριστικά των ψαριών που αποτελούν την κύρια τροφή της.
Ο χαυλιόδοντας της φάλαινας ναρβάλ είναι ευθύς, σε αντίθεση με τους χαυλιόδοντες του ελέφαντα και του ρινόκερου π.χ., οι οποίοι είναι κυρτοί. Παραδόξως, είναι και εξαιρετικά ευλίγιστος και σπάει πολύ δύσκολα. Επίσης, είναι και ο μεγαλύτερος χαυλιόδοντας σε όλο το ζωικό βασίλειο, καθώς φτάνει σε μήκος έως εννέα μέτρων, πάνω από το ήμισυ του μήκους σώματος του ναρβάλ.
Πρόκειται για μυστηριώδες ζώο, δύσκολο για μελέτη, καθώς ζει σε ορισμένες από τις πιο απομακρυσμένες περιοχές του κόσμου και κρύβεται κάτω από καλύμματα πάγου έξι μήνες τον χρόνο.
Η ανακάλυψη των επιστημόνων του Χάρβαρντ είναι ενδεχομένως το κλειδί ενός ακόμη μυστηρίου: Οι επιστήμονες εδώ και καιρό γνώριζαν ότι αυτές οι φάλαινες χρησιμοποιούν τους χαυλιόδοντες ως όπλο. Οι τελευταίες μελέτες, όμως, τους κάνουν να πιστεύουν ότι πρόκειται για ένα, άγνωστο έως τώρα, μέσο επικοινωνίας.
econews

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Δύσκολο να ξεσπιτώσεις έναν πύθωνα Βιρμανίας

Καταφέρνει να βρίσκει το δρόμο προς το σπίτι ακόμα και αν εγκαταλειφθεί δεκάδες χιλιόμετρα μακριά

O πύθωνας της Βιρμανίας είναι τεράστιος και βρίσκει τρόπο να επιστρέφει σπίτι του όσο μακριά από αυτό και αν βρίσκεται

Μαϊάμι, Φλόριντα 

Ο πύθωνας της Βιρμανίας, ένα από τα μεγαλύτερα φίδια του κόσμου, έχει μια αξιοθαύμαστη ικανότητα να βρίσκει το δρόμο προς το σπίτι ακόμα και αν εγκαταλειφθεί δεκάδες χιλιόμετρα μακριά, αποκαλύπτει ένα πείραμα στη Φλόριντα, μια περιοχή στην οποία το ασιατικό ερπετό έχει βρει νέο σπίτι.
Τεράστιος
Με μήκος που μπορεί να φτάσει τα 8 μέτρα και βάρος που μπορεί να υπερβεί τα 100 κιλά, o πύθωνας της Βιρμανίας (Python bivittatus) είναι ένα από τα έξι μεγαλύτερα φίδια του κόσμου.
Είναι φίδι συσφιγκτήρας, δηλαδή σκοτώνει τη λεία του σφίγγοντάς τη μέχρι να πεθάνει από ασφυξία, και είναι γνωστό ότι μπορεί να καταπίνει ολόκληρους αλιγάτορες.
Αν και κατάγονται από τη Νότια και τη Νοτιοανατολική Ασία, τα τελευταία χρόνια οι πύθωνες Βιρμανίας έχουν εξαπλωθεί στους υγρότυπους του Εθνικού Πάρκου Έβεργκλεϊντς στη Φλόριντα, πιθανότατα έπειτα από την απελευθέρωση φιδιών που εκτρέφονταν ως κατοικίδια. Το ξενόφερτο είδος ενοχοποιείται για τον αποδεκατισμό ενδημικών ειδών της Φλόριντα και οι αρχές μάλιστα χρηματοδοτούν το κυνήγι του.
Το GPS
Στην τελευταία μελέτη, ερευνητές διαφόρων αμερικανικών ιδρυμάτων αιχμαλώτισαν έξι πύθωνες, τους εφοδίασαν με ραδιοπομπό και δέκτη GPS και τους μετέφεραν σε νέες τοποθεσίες σε απόσταση 21 έως 36 χιλιομέτρων. Κανείς δεν περίμενε ότι οι πύθωνες θα είχαν επιστρέψει στις περιοχές τους σε διάστημα λίγων μηνών, αναφέρουν οι ερευνητές στην επιθεώρηση «Biology Letters».
Αμέσως μετά την απελευθέρωσή τους, τα ερπετά άρχισαν να κινούνται προς την αρχική τους τοποθεσία με ταχύτητα τρεις φορές μεγαλύτερη από ό,τι οι πύθωνες που βρίσκονται στην περιοχή τους. Έτειναν μάλιστα να κινούνται σε μακριές ευθείες γραμμές, μια άκρως ασυνήθιστη συμπεριφορά. «Η μελέτη αυτή προσφέρει ενδείξεις ότι οι πύθωνες Βιρμανίας διαθέτουν ικανότητες χαρτών πλοήγησης και πυξίδας» γράφουν οι ερευνητές. Τα αποτελέσματα της μελέτης ίσως βοηθήσουν τώρα τις αρχές να ξεφορτωθούν πιο εύκολα τους εισβολείς των Έβεργκλεϊντς.

http://www.tovima.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Το Πολυσύμπαν κερδίζει… έδαφος

Η ανακάλυψη των βαρυτικών κυμάτων ενισχύει τη θεωρία των πολλαπλών Κόσμων

Το Πολυσύμπαν ίσως τελικά δεν είναι απλά μια «τρελή» επιστημονική ιδέα

Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη 
Παγκόσμιο ενδιαφέρον έχει προκαλέσει η ανακοίνωση της ανακάλυψης των περίφημων βαρυτικών κυμάτων, ρυτιδώσεων στον χωροχρόνο που εμφανίστηκαν μια στιγμή μετά τη Μεγάλη Έκρηξη από την οποία προέκυψε το Σύμπαν. Η ανακάλυψη αυτών των κυμάτων προσφέρει στήριξη στη λεγόμενη θεωρία του πληθωρισμού, σύμφωνα με την οποία το νεογέννητο Σύμπαν πέρασε από μια φάση απότομης διόγκωσης. Κεντρική ιδέα αυτής της θεωρίας είναι  ότι το Σύμπαν μας είναι μόνο μία «μονάδα» μέσα σε ένα άπειρο και συνεχώς επεκτεινόμενο σύνολο ασύνδετων μεταξύ τους παράλληλων συμπάντων που αποτελούν το Πολυσύμπαν. Την ύπαρξη του Πολυσύμπαντος προτείνουν και άλλες θεωρίες όπως η Θεωρία των Χορδών και τομείς της θεωρητικής φυσικής όπως η κβαντομηχανική.
«Αν υπάρχει πληθωρισμός υπάρχει και Πολυσύμπαν. Κάθε παρατήρηση που πιστοποιεί τον πληθωρισμό φέρνει πιο κοντά στην επαλήθευση την ύπαρξη του Πολυσύμπαντος» αναφέρει Αντρέι Λίντε, καθηγητής Φυσικής του Πανεπιστημίου Στάνφορντ στις ΗΠΑ που δεν ήταν μέλος της ερευνητικής ομάδας που έκανε την ανακάλυψη. 

Πολυσύμπαν «Επικίνδυνη» ιδέα ή μαγικό κλειδί της φυσικής;

Στο πολυσύμπαν τα παράλληλα σύμπαντα γεννούν παράλληλα σύμπαντα που γεννούν παράλληλα σύμπαντα. Ξενάγηση στην πιο υπερβατική θεωρία της φυσικής που μοιάζει να έχει λύσεις για όλα: από την ποσότητα της σκοτεινής ενέργειας ως τη σχετικότητα του χρόνου

 

Δίνοντας λύσεις σε βασανιστικά ερωτήματα, το Πολυσύμπαν, αν και «άπιαστο», φαίνεται να έχει πολλές αρετές. Παρ΄ όλα αυτά αρκετοί επιστήμονες- και όχι μόνο ο κ. Έλις- θεωρούν αυτή την ιδέα επικίνδυνη. Η κύρια αιτία ανησυχίας είναι το γεγονός ότι προϋποθέτει την ύπαρξη ενός πλήθους μη παρατηρήσιμων συμπάντων, κάτι το οποίο σημαίνει ότι η όλη ιδέα είναι ανεπίδεκτη εξέτασης. Αν κάτι τόσο θεμελιώδες είναι ανεπίδεκτο εξέτασης, υποστηρίζει ο κ. Ελις, τότε υπονομεύονται τα ίδια τα θεμέλια της επιστήμης. Δεν έχουν όμως όλοι οι φυσικοί την ίδια γνώμη... Τα τελευταία ευρήματα φαίνεται μάλιστα πως δικαιώνουν τους «αιρετικούς»!
Μπορούμε να συγκρίνουμε τα άπειρα;
Ενας από τους προσκεκλημένους στο πάρτι του κ. Ελις, οΡαφαέλ Μπουσό του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας στο Μπέρκλεϊ ανακάλυψε τους τελευταίους μήνες έναν τρόπο για να παρακαμφθεί το πρόβλημα των μη παρατηρήσιμων συμπάντων. Ξαφνικά κατόρθωσε να μετατρέψει το Πολυσύμπαν, από προβληματική εικασία που απειλούσε να ανατρέψει την επιστήμη, σε μια θεωρία που υπόσχεται προβλέψεις τις οποίες μπορούμε να εξετάσουμε. Οι ανακαλύψεις του δείχνουν στους φυσικούς έναν δρόμο προς τον υπέρτατο στόχο, την ένωση της κβαντομηχανικής και της βαρύτητας σε μια ξεκάθαρη θεωρία των πάντων.

Το επίτευγμα του κ. Μπουσό είναι εξαιρετικά εντυπωσιακό επειδή πέτυχε εκεί όπου πολλοί άλλοι είχαν προσπαθήσει αλλά είχαν αποτύχει. Το βασικό πρόβλημα που συναντούσαν ήταν το εξής: σαν την κβαντομηχανική και τη θερμοδυναμική, η κοσμολογία του Πολυσύμπαντος αποτελεί μια άσκηση στη στατιστική. Για ένα σύμπαν μέσα στο Πολυσύμπαν δεν μπορεί κανείς να προβλέψει ποια θα είναι τα βασικά χαρακτηριστικά του - πόση σκοτεινή ενέργεια θα περιέχει, ας πούμε. Το καλύτερο που μπορεί να κάνει είναι να υπολογίσει τις πιθανότητες που υπάρχουν να φαίνεται έτσι όπως φαίνεται βάσει του πόσο πιθανό είναι να υπάρχει ένα σύμπαν με τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά μέσα στο Πολυσύμπαν. Ο υπολογισμός των πιθανοτήτων απαιτεί όμως ένα «μέτρο»- ένα μαθηματικό εργαλείο που να λέει πώς θα προσδιοριστούν οι σχετικές πιθανότητες. Και το να βρει κανείς ένα σωστό μέτρο για το Πολυσύμπαν είναι κάθε άλλο παρά εύκολο. Το πρόβλημα είναι ότι μέσα σε ένα άπειρο Πολυσύμπαν ό,τι μπορεί να συμβεί θα συμβεί- για άπειρες φορές. Σε ένα τέτοιο πλαίσιο, η πιθανότητα χάνει κάθε νόημα.«Πώς να συγκρίνεις τα άπειρα;»ρωτάει οΑντρέ Λίντε του Πανεπιστημίου Στάνφορντ.
Η «λάθος» στιγμή
Πριν από την εργασία του κ. Μπουσό, η κοινώς αποδεκτή προσέγγιση ήταν να επιλέγει κανείς ένα «στιγμιότυπο» του Πολυσύμπαντος σε μια δεδομένη χρονική στιγμή και να υπολογίζει τα χαρακτηριστικά όλων των παράλληλων συμπάντων που υπάρχουν μέσα σε αυτό σημειώνοντας πόσες διαφορετικές τιμές εμφανίζονται για την ποσότητα της σκοτεινής ενέργειας. Στη συνέχεια μπορούσε κανείς να υπολογίσει κατά προσέγγιση τις σχετικές πιθανότητες του Πολυσύμπαντος καθώς αυτό αναπτύσσεται στον χρόνο μαζί με τον άπειρο αριθμό παράλληλων συμπάντων του.

Δυστυχώς σε αυτή την προσέγγιση υπάρχει ένα μεγάλο κενό, το οποίο συνοψίζεται στο «σε μια δεδομένη στιγμή»: σύμφωνα με τη Θεωρία της Σχετικότητας τουΑϊνστάιν, η φράση αυτή αφαιρεί κάθε νόημα από το όλο εγχείρημα. Το πρόβλημα προκύπτει από την παρατήρηση του Αϊνστάιν ότι τα ρολόγια «τρέχουν» διαφορετικά για τους διαφορετικούς παρατηρητές. Δύο γεγονότα που είναι ταυτόχρονα για μένα δεν είναι ταυτόχρονα για εσάς, οπότε οι τρόποι «χρονικής διαίρεσης» του Πολυσύμπαντος είναι άπειροι. Κανένας δεν είναι περισσότερο «αληθινός» από οποιονδήποτε άλλον, επομένως δεν υπάρχει λόγος να προτιμήσει κανείς μια χρονική διαίρεση έναντι μιας άλλης- και οι διαφορετικές χρονικές στιγμές μπορούν να οδηγήσουν σε εντελώς διαφορετικά αποτελέσματα.
Ξεχάστε το «μάτι του Θεού»
Η προσέγγιση αυτή προϋποθέτει την ιδέα ότι το Πολυσύμπαν μπορεί να περιγραφεί χωρίς να υπάρχει παρατηρητής, από μια εξωτερική, συνολική άποψη, σαν αυτήν που θα είχε το «μάτι του Θεού». Ο κ. Μπουσό συνειδητοποίησε ότι αυτό ακριβώς οδηγούσε σε όλα αυτά τα προβληματικά άπειρα. Αποφάσισε λοιπόν να υπολογίσει τις πιθανότητες με βάση αυτά που οποιοσδήποτε παρατηρητής μπορεί να δει μέσα από το δικό του σύμπαν.

Η κβαντομηχανική μάς λέει ότι το κενό του Διαστήματος δεν είναι άδειο: αντιθέτως, σφύζει από ενέργεια. Επίσης μας λέει ότι, αργά ή γρήγορα, οποιοδήποτε δεδομένο σύμπαν θα αποσυντεθεί αυτογενώς δίνοντας τη θέση του σε ένα άλλο με μικρότερη ενέργεια. Πράγματι οι περισσότεροι κοσμολόγοι βλέπουν τη Μεγάλη Εκρηξή μας ακριβώς σαν ένα τέτοιο γεγονός, κατά τη διάρκεια του οποίου το κενό στο οποίο ζούμε γεννήθηκε από ένα κενό μεγαλύτερης ενέργειας που αποτελούσε ένα σύμπαν προγενέστερο από το δικό μας. Αυτό το οποίο έχει σημασία εδώ ωστόσο είναι ότι υπάρχει μια πληθώρα πιθανών συμπάντων τα οποία μπορούν να γεννηθούν με αυτόν τον τρόπο- το καθένα με τη δική του πιθανότητα. Προσθέτοντας όλες αυτές τις πιθανότητες ο κ. Μπουσό μπόρεσε να υπολογίσει τις πιθανότητες του παρατηρητή καταλήγοντας σε ένα σύμπαν με ένα συγκεκριμένο σύνολο χαρακτηριστικών.

Με αυτή την προσέγγιση ο κ. Μπουσό κατόρθωσε να εξαγάγει πιθανότητες για πράγματα όπως η σκοτεινή ενέργεια σε οποιοδήποτε δεδομένο σύμπαν, χωρίς να χρειαστεί να καταφύγει σε μια γενική άποψη χωρίς παρατηρητή ή σε εικασίες για το τι θα μπορούσε να συμβαίνει σε ασύνδετα παράλληλα σύμπαντα έξω από το οπτικό μας πεδίο. Ονομάζει την προσέγγισή του «αιτιώδες διορθωτικό μέτρο» και το σημαντικό είναι ότι λειτουργεί. Τη χρησιμοποίησε για να προβλέψει την τιμή της σκοτεινής ενέργειας που θα έπρεπε να βλέπουμε στο δικό μας Σύμπαν και κατέληξε σε ένα αποτέλεσμα το οποίο προσεγγίζει κατά πολύ την τιμή που παρατηρείται.

Βρήκαμε λοιπόν τη λύση; Οχι ακριβώς. Το πρόβλημα με το αιτιώδες διορθωτικό μέτρο είναι ότι το αποτέλεσμα εξαρτάται από την ενέργεια του κενού του Σύμπαντος με το οποίο ξεκινά ο υπολογισμός. Και μια τέτοια αυθαιρεσία αποτελεί ανάθεμα για τους φυσικούς.
Το ολόγραμμα που τα λέει όλα

Είναι το Σύμπαν μας μοναδικό ή αποτελεί τμήμα ενός «Πολυσύμπαντος» με άπειρα παράλληλα σύμπαντα σαν φυσαλίδες;

Ενώ ο κ. Μπουσό εργαζόταν σε αυτά που βλέπει ένας παρατηρητής μέσα στο Πολυσύμπαν, ένας κοσμολόγος, οΑλεξάντερ Βιλένκιντου Πανεπιστημίου Ταφτς της Βοστώνης, διατύπωνε μιαν άλλη προσέγγιση. Μαζί με τονΖάουμε Γκάμγκατου Πανεπιστημίου της Βαρκελώνης αναζήτησε ενδείξεις για την εξαγωγή του μέτρου σε μια προηγούμενη δουλειά του αργεντινού φυσικούΧουάν Μαλντασένα του Ινστιτούτου Προωθημένων Μελετών του Πανεπιστημίου του Πρίνστον.

Ο κ. Μαλντασένα εξέταζε τη Θεω ρία των Χορδών για την κατασκευή μοντέλων συμπάντων όταν έκανε μια εκπληκτική ανακάλυψη. Βρήκε ένα μοντέλο ενός σύμπαντος με παράξενο σχήμα και πέντε διαστάσεις, το οποίο ήταν ακριβώς ισοδύναμο με ένα απλούστερο μοντέλο στο τετραδιάστατο όριό του. Αυτό αποτελεί ένα κλασικό παράδειγμα της λεγομένης «Ολογραφικής Αρχής», της ιδέας ότι σε ένα σύμπαν με οποιονδήποτε αριθμό διαστάσεων όλα τα φυσικά χαρακτηριστικά του εσωτερικού του μπορούν να κωδικοποιηθούν στο εξωτερικό όριό του περίπου κατά τον ίδιο τρόπο με τον οποίο ένα δισδιάστατο ολόγραμμα πιστωτικής κάρτας κωδικοποιεί όλες τις πληροφορίες που αφορούν ένα τρισδιάστατο αντικείμενο.

Ο κ. Βιλένκιν και ο κ. Γκάμγκα σκέφτηκαν ότι συνολικά το Πολυσύμπαν θα πρέπει αντίστοιχα να έχει μια ολογραφική εικόνα στο όριό του. Στην περίπτωση αυτή ωστόσο το όριο δεν αποτελεί ένα σύνορο στον χώρο αλλά στον χρόνο, απείρως μακριά στο μέλλον. Θα μπορούσε το μέτρο του Πολυσύμπαντος να κρύβεται εκεί;
Η απίστευτη σύγκλιση
Ο κ. Μπουσό προβληματίστηκε. Αν και πίστευε ότι το αιτιώδες διορθωτικό μέτρο του είχε πιο ευοίωνες προοπτικές, αποφάσισε να δει τι θα συνέβαινε αν προσπαθούσε να εξαγάγει ένα μέτρο για το Πολυσύμπαν μελετώντας το όριό του.«Ηθελα να βρω έναν ξεκάθαρο τρόπο μεταφοράς αυτών που μάθαμε από τον Μαλντασένα στο Πολυσύμπαν»λέει.

Οπως αποδείχθηκε, το να εστιάζει κανείς σε ένα τμήμα του ορίου είναι αντίστοιχο με το να επιλέγει διαφορετικά, πεπερασμένα χρονικά τμήματα στο εσωτερικό του Πολυσύμπαντος. Για να το καταλάβετε, φανταστείτε ότι στέκεστε σε ένα σκοτεινό δωμάτιο με την πλάτη γυρισμένη στον έναν τοίχο. Ανάβετε έναν φακό ο οποίος δημιουργεί έναν μεγάλο φωτεινό κύκλο στον απέναντι μακρινό τοίχο. Οσο προχωρείτε προς τον απέναντι τοίχο, ο φωτεινός κύκλος μικραίνει. Οσο περισσότερο απομακρύνεστε από τον τοίχο από τον οποίο ξεκινήσατε, τόσο μικρότερη γίνεται η φωτεινή περιοχή. Με άλλα λόγια, υπάρχει μια ξεκάθαρη σχέση ανάμεσα στις περιοχές του μελλοντικού σας ορίου και στην απόσταση από το σημείο εκκίνησής σας. Με ανάλογο τρόπο μια συγκεκριμένη περιοχή του ορίου του Πολυσύμπαντος συνδέεται με έναν δεδομένο χρόνο στο εσωτερικό του.

Το ισχυρό σημείο αυτής της προσέγγισης είναι ότι παρακάμπτει το πρόβλημα που έχει θέσει ο Αϊνστάιν, αυτό του χρόνου ο οποίος είναι σχετικός για κάθε διαφορετικό παρατηρητή. Εδώ το όριο μας λέει ποιο παράλληλο σύμπαν υπήρχε σε έναν δεδομένο χρόνο. Γνωρίζοντας αυτό, μπορεί να αρχίσει κανείς να συγκρίνει σύμπαντα και να υπολογίσει την πιθανότητα του να βρει ένα με μια δεδομένη τιμή σκοτεινής ενέργειας, για παράδειγμα.

Καθώς ο κ. Μπουσό μελετούσε αυτό το μέτρο παρατήρησε κάτι εκπληκτικό. Το «συνολικό μέτρο» στο οποίο είχε καταλήξει χρησιμοποιώντας την ολογραφική αναπαράσταση του Πολυσύμπαντος και του μελλοντικού ορίου του ήταν ακριβώς ισοδύναμο με το αιτιώδες διορθωτικό μέτρο που είχε ήδη εξαγάγει εξετάζοντας απλώς τι μπορεί να δει ένας μεμονωμένος παρατηρητής. Οι δύο εντελώς διαφορετικές προσεγγίσεις αποδείχθηκαν δύο διαφορετικοί τρόποι για να δει κανείς την ίδια υποκείμενη πραγματικότητα: η μία εξετάζει ένα σύνολο πιθανών θεωριών για έναν μεμονωμένο παρατηρητή, η άλλη συνολικά την άπειρη ιστορία ενός απείρου αριθμού ασύνδετων παράλληλων συμπάντων.
Δύο άνθρωποι με δεκανίκια...
«Αυτό ήταν πραγματικά εκπληκτικό» λέει ο κ. Μπουσό.«Για μένα ήταν απίστευτο όταν συνειδητοποίησα ότι τα δύο μέτρα δίνουν ακριβώς τις ίδιες πιθανότητες». Αυτή η ισοδυναμία αποδεικνύεται εξαιρετικά χρήσιμη, καθώς οι αδυναμίες του ενός μέτρου αποτελούν τα δυνατά σημεία του άλλου και το αντίστροφο.«Είναι σαν δύο άνθρωποι με δεκανίκια που στηρίζουν ο ένας τον άλλον»συμπληρώνει.

Ενώ λοιπόν στο αιτιώδες διορθωτικό μέτρο οι απαντήσεις εξαρτώνται σε πολύ μεγάλο βαθμό από τα σύμπαντα από τα οποία ξεκινά ο παρατηρητής, το συνολικό μέτρο δεν πάσχει από αυτή την ασάφεια. Στο Πολυσύμπαν, τα παράλληλα σύμπαντα γεννούν παράλληλα σύμπαντα που γεννούν παράλληλα σύμπαντα, έτσι ώστε οι αρχικές συνθήκες γρήγορα χάνονται μέσα στο πλήθος και δεν έχουν πια σημασία όταν πρέπει να υπολογιστούν οι πιθανότητες. Στην πραγματικότητα η συνολική εικόνα καθορίζει ποιο θα πρέπει να είναι το κενό έναρξης της προσέγγισης του αιτιώδους διορθωτικού μέτρου.

Από την άλλη πλευρά, ενώ το συνολικό μέτρο πάσχει από το πρόβλημα της «διπλής πληροφορίας», το αιτιώδες διορθωτικό μέτρο του κ. Μπουσό το παρακάμπτει με επιτυχία.

Τα επακόλουθα μπορεί να είναι τεράστιας σημασίας. Τα δύο ισοδύναμα μέτρα δεν προσέφεραν μόνο μια πρόβλεψη για τη σκοτεινή ενέργεια του δικού μας Σύμπαντος η οποία ταιριάζει με τις παρατηρήσεις, αλλά είναι και τα δύο εμπνευσμένα με διαφορετικό τρόπο από την Ολογραφική Αρχή. Αυτό υποδηλώνει ότι η Ολογραφική Αρχή θα μπορούσε να μας οδηγήσει σε μια θεωρία κβαντικής βαρύτητας- την πολυπόθητη Θεωρία των Πάντων που αντικατοπτρίζει τη δυναμική του Σύμπαντος.«Εξετάζοντας το πρόβλημα του μέτρου φαίνεται ότι αποκτούμε γνώσεις, ίσως απρόσμενα,γύρω από άλλα,εξίσου βαθιά μυστήρια, κυρίως το πώς να διατυπώσουμε την κβαντική θεωρία του Πολυσύμπαντος» λέει ο κ. Μπουσό.

Ακόμη και ο κ. Ελις έχει εντυπωσιαστεί από αυτά τα αποτελέσματα. «Είναι ένα χρήσιμο και ενδιαφέρον τεστ συνέπειας που βασίζεται σε γοητευτικές αλλά εικοτολογικές θεωρίες της φυσικής»λέει. Υπάρχει επίσης ένα ακόμη σημαντικό επακόλουθο. Αν η ισοδυναμία του κ. Μπουσό ισχύει, τότε όχι μόνο μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε το μέτρο της για να κάνουμε πραγματικές, εξετάσιμες προβλέψεις, αλλά μπορούμε επίσης να κάνουμε υπολογισμούς στο Πολυσύμπαν χωρίς καν να αναφερθούμε σε μη παρατηρήσιμα σύμπαντα που κρύβονται πέρα από τον κοσμικό μας ορίζοντα. Ολα όσα χρειαζόμαστε να ξέρουμε για το Πολυσύμπαν μπορεί να βρίσκονται εδώ, μέσα στο Σύμπαν μας.
ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΤΟΥ ΕΛΕΦΑΝΤΑ
Ο ταν οΣτίβεν Χόκινγκυπολόγισε ότι οι μαύρες τρύπες εκπέμπουν ενέργεια και τελικά εξατμίζονται, δημιούργησε ένα βασανιστικό ερώτημα: Τι γίνονται οι πληροφορίες για την ύλη που έχει πέσει μέσα τους; Αν διαφεύγουν πίσω στο Σύμπαν, θα πρέπει να τρέχουν με ταχύτητα μεγαλύτερη από αυτήν του φωτός, παραβιάζοντας τη Θεωρία της Σχετικότητας του Αϊνστάιν. Αν εξαφανίζονται, παραβιάζουν ένα θεμελιώδες αξίωμα της κβαντομηχανικής. Αυτή η σπαζοκεφαλιά είναι γνωστή ως το παράδοξο της απώλειας πληροφορίας των μαύρων οπών.

Η απάντηση έρχεται από τη θεωρία που είναι γνωστή ως Ολογραφική Αρχή, η οποία υποστηρίζει ότι η φυσική στο εσωτερικό μιας περιοχής χωροχρόνου είναι ισοδύναμη με τη φυσική στο όριο αυτής της περιοχής. Μπορείτε να φανταστείτε μια μαύρη τρύπα ως ισοδύναμη ενός καυτού αερίου με συνηθισμένα σωματίδια στο όριο του Σύμπαντος. Εφόσον ένα καυτό αέριο συνηθισμένων σωματιδίων δεν χάνει ποτέ τις πληροφορίες του, το ίδιο ισχύει και για μια μαύρη τρύπα.

Το μάθημα από την Ολογραφική Αρχή είναι ότι κανένας παρατηρητής δεν θα πρέπει ποτέ να βλέπει πληροφορίες να εξαφανίζονται από το Σύμπαν. Αν η Αλίκη κοιτάζει από απόσταση έναν ελέφαντα να πέφτει σε μια μαύρη τρύπα, θα τον δει να πλησιάζει τον ορίζοντα γεγονότων της μαύρης τρύπας, όπου θα αποτεφρώνεται από την ακτινοβολία Χόκινγκ, και να επιστρέφει προς το μέρος της σαν ένας θλιβερός σωρός στάχτης. Εν τω μεταξύ ο Μπομπ, ο οποίος πέφτει μαζί με τον ελέφαντα μέσα στη μαύρη τρύπα, θα βλέπει τον ελέφαντα να διασχίζει τον ορίζοντα σώος και να ζει κανονικότατα έως ότου πέσει στη μοναδικότητα του πυρήνα της μαύρης τρύπας.

Σύμφωνα με την Ολογραφική Αρχή, και οι δύο ιστορίες πρέπει να είναι αληθινές. Πώς όμως μπορεί ο ελέφαντας να είναι ένας σωρός στάχτης έξω από τον ορίζοντα και ζωντανός μέσα στη μαύρη τρύπα; Θα έλεγε κανείς ότι ο ελέφαντας έχει κλωνοποιηθεί, οι νόμοι της φυσικής όμως απαγορεύουν τέτοιου είδους «διπλές» πληροφορίες.

Ο κοσμολόγος Ραφαέλ Μπουσό θεωρεί ότι το παράδοξο προκύπτει από τη λανθασμένη ιδέα ότι μπορούμε να περιγράψουμε ταυτοχρόνως τι συμβαίνει τόσο μέσα όσο και έξω από τον ορίζοντα, ενώ στην πραγματικότητα κανένας μεμονωμένος παρατηρητής δεν μπορεί να δει ταυτόχρονα και τα δύο. Με άλλα λόγια, για να έχει νόημα η φυσική, η περιγραφή του Σύμπαντος θα πρέπει να περιοριστεί σε αυτό που ένας μεμονωμένος παρατηρητής μπορεί να δει. Η προσέγγιση είναι εντελώς διαφορετική από την παλιά ιδέα ότι μπορούμε να περιγράψουμε ολόκληρο το Σύμπαν από μια συνολική, εξωτερική και χωρίς παρατηρητή άποψη σαν αυτήν που θα είχε το «μάτι του Θεού».

Το να μιλάμε για το Πολυσύμπαν σαν αυτό να μπορεί να παρατηρηθεί ολόκληρο μονομιάς, υποστηρίζει ο κ. Μπουσό, οδηγεί σε μία ακόμη μεγαλύτερη ασυναρτησία από το να προσπαθούμε να περιγράψουμε ταυτοχρόνως τι συμβαίνει μέσα και έξω από τον ορίζοντα μιας μαύρης τρύπας.

© 2010 Νew Scientist Μagazine, Reed Βusiness Ιnformation Ltd.

http://www.tovima.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Διπλό «χτύπημα» δέχτηκε κάποτε η Γη

Πριν από περίπου 450 εκ. έτη έπεσαν ταυτόχρονα δύο αστεροειδείς στη Σουηδία

Ενα τρομερό χτύπημα δέχτηκε η Γη πριν από 458 εκ. έτη, όταν δύο αστεροειδείς έπεσαν στον πλανήτη μας. Credit: ESO

Μαδρίτη 
Η πτώση αστεροειδών στη Γη είναι διαχρονικό φαινόμενο σε όλη την ιστορία του πλανήτη μας. Η ταυτόχρονη πτώση όμως δύο αστεροειδών είναι εξαιρετικά σπάνιο φαινόμενο και μέχρι σήμερα έχουν εντοπισθεί κάποια σχετικά ευρήματα χωρίς ωστόσο να έχει επιβεβαιωθεί επιστημονικά ένα τέτοιο συμβάν. Ερευνητική ομάδα υποστηρίζει ότι ανακάλυψε στοιχεία που δείχνουν την πτώση ενός «ζεύγους» αστεροειδών στη Γη πριν από περίπου 450 εκ. έτη.
Οι κρατήρες
Ερευνητές, με επικεφαλής τον δρα Γιενς Όρμο του Κέντρου Αστροβιολογίας της Μαδρίτης, μελέτησαν δύο γειτονικούς κρατήρες, που είναι ορατοί σήμερα στη βόρεια Σουηδία. Πρόκειται για τους κρατήρες Λόκνε και Μάλινγκεν, οι οποίοι βρίσκονται σε απόσταση 16 χιλιομέτρων μεταξύ τους. Ο πρώτος έχει διάμετρο περίπου 7,5 χλμ. και ο δεύτερος είναι δέκα φορές μικρότερος. Οι ερευνητές υποστηρίζουν ότι οι δύο κρατήρες δημιουργήθηκαν από την πτώση δύο αστεροειδών κατά την Ορδοβίκια γεωλογική περίοδο.
Οι υπολογισμοί των επιστημόνων δείχνουν ότι το συμβάν συνέβη πριν από 458 εκ. έτη. Οι προσομοιώσεις που έκαναν οι ερευνητές μαρτυρούν ότι τον μεγαλύτερο κρατήρα δημιούργησε ένας αστεροειδής με διάμετρο 600 μέτρων και τον μικρότερο κρατήρα ένας αστεροειδής με διάμετρο 250 μέτρων.
Όπως είναι ευνόητο αυτό το… διπλό χτύπημα (αν όντως συνέβη) θα προκάλεσε πραγματική καταστροφή όχι μόνο στην περιοχή που έπεσαν οι αστεροειδείς αλλά σε πολύ μεγάλη απόσταση από αυτή. Η μελέτη δημοσιεύεται στην επιθεώρηση «Meteoritics and Planetary Science».

 http://www.tovima.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Κατεψυγμένα βρύα 1.500 ετών ξανά στη ζωή

Ανασύρθηκαν από την παγωμένη τύρφη της Ανταρκτικής και έβγαλαν νέους βλαστούς όταν αποψύχθηκαν

Τα ηλικίας 1.500 ετών βρύα από την παγωμένη τύρφη της Ανταρκτικής έβγαλαν νέους βλαστούς όταν «αποψύχθηκαν» στο εργαστήριο (Φωτογραφία Roads et al., Current Biology)

Ουάσινγκτον 

Βρύα θαμμένα επί 1.500 χρόνια στους πάγους της Ανταρκτικής ξαναζωντάνεψαν στο εργαστήριο βρετανών επιστημόνων. Το επίτευγμα, το οποίο αποδεικνύει για πρώτη φορά ότι αρχαία βλάστηση μπορεί να επιζήσει για τόσο μεγάλο χρονικό διάστημα και να επανέλθει στη ζωή αν έχει «συντηρηθεί στην κατάψυξη», αναμένεται να προσφέρει νέες πληροφορίες για την επιβίωση της ζωής στη Γη.
Οι ερευνητές από τη Βρετανική Αποστολή στην Ανταρκτική και το Πανεπιστήμιο του Ρέντινγκ «ξεπάγωσαν» βρύα τα οποία ανέσυραν από τη μόνιμα παγωμένη τύρφη της ηπείρου και προς έκπληξή τους είδαν ότι αυτά επανήλθαν στη ζωή βγάζοντας νέους βλαστούς. Πρόκειται για τη μακροβιότερη «κρυπτοβίωση» (κατάσταση κατά την οποία ένας οργανισμός φαίνεται νεκρός ενώ στην πραγματικότητα δεν είναι) που έχει παρατηρηθεί ποτέ σε βλάστηση – μέχρι τώρα οι ερευνητές έχουν «ξαναζωντανέψει» βακτήρια αντίστοιχης ηλικίας αλλά ποτέ φυτά.

Φυτά στην κατάψυξη
Αν και η Ανταρκτική είναι γνωστή ως «παγωμένη ήπειρος», το βορειότερο τμήμα της, εκεί όπου οι θερμοκρασίες το επιτρέπουν, κατά τη διάρκεια των θερινών μηνών καλύπτεται από ένα στρώμα χαμηλής βλάστησης – κυρίως βρύα και λειχήνες. Η βλάστηση αυτή, η οποία παγώνει τον χειμώνα και εμφανίζεται ξανά την επόμενη άνοιξη, έχει σχηματίσει με το πέρασμα των αιώνων στρώματα μόνιμα παγωμένης τύρφης τα οποία αποτελούν πολύτιμα «γεωλογικά αρχεία» για τους επιστήμονες.
Οι βρετανοί ειδικοί εξήγαγαν πυρήνες από τις βαθύτερες στρώσεις ενός τέτοιου στρώματος τύρφης, τους τεμάχισαν προσεκτικά ώστε να εξαγάγουν τα βρύα φροντίζοντας να εμποδίσουν κάθε επιμόλυνσή τους από το εξωτερικό περιβάλλον και τοποθέτησαν τα παγωμένα φυτά σε έναν επωαστικό κλίβανο σε φυσιολογικά επίπεδα θερμοκρασίας και φωτός για την ανάπτυξή τους.
Όπως περιγράφουν στη δημοσίευσή τους στην επιθεώρηση «Current Biology», ύστερα από μερικές εβδομάδες τα βρύα άρχισαν να αναπτύσσονται. Η χρονολόγηση με άνθρακα έδειξε ότι η βλάστηση που αναγεννήθηκε είναι ηλικίας 1.530 ετών, ενδεχομένως και αρχαιότερη. 

Ανθεκτικός ρυθμιστής του οικοσυστήματος
Τα βρύα, τα οποία παίζουν καίριο ρόλο στα πολικά οικοσυστήματα, είναι ιδιαίτερα ανθεκτικά – μελέτες έχουν αποδείξει ότι μπορούν να επιβιώσουν σε υπερβολικά ακραίες συνθήκες ως και για μια εικοσαετία. Η διαπίστωση ότι μπορούν τελικά να επιζήσουν και για διαστήματα που ξεπερνούν κατά πολύ τη χιλιετία αποτελεί ωστόσο μεγάλη έκπληξη για τους ειδικούς. «Το πείραμα αυτό δείχνει ότι πολυκύτταροι οργανισμοί μπορούν να επιβιώσουν για πολύ μεγαλύτερες χρονικές κλίμακες από ό,τι πιστεύαμε» δήλωσε σε δελτίο Τύπου ο καθηγητής Πίτερ Κόνβεϊ της Βρετανικής Αποστολής στην Ανταρκτική, εκ των συγγραφέων της μελέτης.
«Τα βρύα αυτά, ένας παράγοντας-κλειδί του οικοσυστήματος, μπορούν να επιβιώσουν για περιόδους αιώνων ή χιλιετιών επέκτασης των πάγων, όπως π.χ. η Μικρή Εποχή των Παγετώνων στην Ευρώπη» επεσήμανε ο καθηγητής. «Εφόσον μπορούν να επιβιώσουν κατά τέτοιον τρόπο, αυτό σημαίνει ότι ο επανεποικισμός τους μετά την υποχώρηση των πάγων θα πρέπει να είναι πολύ πιο εύκολος».
Αν και η ανακάλυψη αφορά αυστηρά τα συγκεκριμένα φυτά, ο καθηγητής Κόνβεϊ δεν αποκλείει ανάλογη ανθεκτικότητα και σε άλλες μορφές ζωής. «Παρότι αποτελεί μεγάλο άλμα με βάση τα παρόντα ευρήματα, πράγματι εγείρεται η πιθανότητα σύνθετες μορφές ζωής να επιβιώνουν για ακόμη μεγαλύτερες περιόδους αν παγιδευθούν σε μόνιμα παγωμένο έδαφος ή σε πάγους» κατέληξε.

http://www.tovima.gr

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ

Τηλεσκόπιο «είδε βαρυτικά κύματα της Μεγάλης Έκρηξης»

Εφόσον επιβεβαιωθεί, η ανακάλυψη θα είναι η μεγαλύτερη του αιώνα και πιθανότατα θα βραβευθεί με Νομπέλ

To BICEP κάτω από το νότιο σέλας. Το τηλεσκόπιο βλέπει το αρχαιότερο φως του Σύμπαντος, τη λεγόμενη ακτινοβολία CMΒ (Πηγή: BICEP)

Κέιμπριτζ, Μασαχουσέτη 
Τηλεσκόπιο που λειτουργεί σε βάση του Νότιου Πόλου ανίχνευσε για πρώτη φορά ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο που εμφανίστηκαν μια στιγμή μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, υποστηρίζουν αμερικανοί ερευνητές. Εφόσον επιβεβαιωθεί, η ανακάλυψη θα είναι «η μεγαλύτερη του αιώνα» και πιθανότατα θα βραβευτεί με Νομπέλ, σχολιάζουν ανεξάρτητοι ειδικοί.

Τα σήματα που κατέγραψε το εξειδικευμένο τηλεσκόπιο BICEP στην Ανταρκτική φέρεται να είναι ίχνη από τα λεγόμενα βαρυτικά κύματα, η τελευταία ανεπιβεβαίωτη πρόβλεψη του Αλμπερτ Άινσταϊν.

Η ανίχνευσή τους αφενός θα δικαίωνε τον πατέρα της Σχετικότητας, αφετέρου θα προσέφερε στήριξη στη λεγόμενη θεωρία του πληθωρισμού, σύμφωνα με την οποία το νεογέννητο Σύμπαν πέρασε από μια φάση απότομης διόγκωσης.

Η θεωρία, η οποία προτάθηκε ως εξήγηση για την παρατηρούμενη ομοιογένεια του Σύμπαντος, είναι σήμερα αποδεκτή από τους περισσότερους κοσμολόγους και θεωρητικούς φυσικούς, παραμένει όμως αναπόδεικτη.

Τα αποτελέσματα του BICEP δεν έχουν υποβληθεί ακόμα για έλεγχο και δημοσίευση στον επιστημονικό Τύπο, αναρτήθηκαν όμως στην υπηρεσία προδημοσίευσης arXiv. Οι ερευνητές υπολογίζουν μάλιστα την αξιοπιστία των αποτελεσμάτων σε περισσότερο από πέντε σίγμα, κάτι που σημαίνει ότι η πιθανότητα να οφείλονται τα αποτελέσματα σε καθαρή τύχη είναι μία στα 3,5 εκατομμύρια.

Τα συμπεράσματα των ερευνητών θα πρέπει να επιβεβαιωθούν, ωστόσο «η ομάδα [των ερευνητών] φαίνεται πολύ αξιόπιστη και αυτό που είδαν φαίνεται σαφές» σχολίασε στο New Scientist ο κορυφαίος φυσικός Άλαν Γκουθ του MIT, του οποίου η ομάδα πρότεινε τη θεωρία του πληθωρισμού τη δεκαετία του 1980.

Ρυτιδώσεις στον χωροχρόνο

Τα βαρυτικά κύματα είναι θεωρητικές ρυτιδώσεις στο χωροχρόνο οι οποίες διαδίδονται σαν κύμα με την ταχύτητα του φωτός -ουσιαστικά συμπιέζουν το χώρο σε μία κατεύθυνση και τον τεντώνουν προς μια άλλη. Η ύπαρξή τους προβλέφθηκε τo 1916 από τον Άινσταϊν ως συνέπεια της Γενικής Σχετικότητας, μέχρι σήμερα όμως δεν έχει επιβεβαιωθεί.

Βαρυτικά κύματα παράγονται θεωρητικά από επιταχυνόμενα αντικείμενα μεγάλης μάζας. Μπορούν για παράδειγμα να παραχθούν από μαύρες τρύπες και άστρα νετρονίων που κινούνται σε τροχιά το ένα γύρω από το άλλο.

Η κίνησή τους προκαλεί παραμορφώσεις στην καμπυλότητα του χωροχρόνου, η οποία μπορεί θεωρητικά να γίνει αντιληπτή στη Γη ως αμυδρή μεταβολή στις διαστάσεις μεγάλων αντικειμένων.

Όμως αυτό που φέρεται να ανίχνευσαν οι ερευνητές του BICEP αφορά τα πρώτα βαρυτικά κύματα που εμφανίστηκαν στο Σύμπαν, γνωστά ως «αρχέγονα» βαρυτικά κύματα.


Αυτές οι «δίνες» στα μοτίβα πόλωσης της ακτινοβολίας CBM φέρεται να είναι ίχνη βαρυτικών κυμάτων (Πηγή: BICEP II)
Τα κύματα αυτά εμφανίστηκαν αμέσως μετά τη Μεγάλη Έκρηξη και αρχικά πρέπει να είχαν πολύ μικρό μήκος κύματος. Οι κοσμολόγοι όμως έχουν προβλέψει ότι ο πληθωρισμός, δηλαδή η απότομη διόγκωση του χωροχρόνου που ξεκίνησε 10^-34 δευτερόλεπτα μετά τη Μεγάλη Έκρηξη, ουσιαστικά τέντωσε τα βαρυτικά κύματα και αύξησε το μήκος κύματος σε μετρήσιμα μεγέθη.
Ιχνη των «τεντωμένων» βαρυτικών κυμάτων
Το BICEP, το οποίο παρατηρεί τον ουρανό στο φάσμα των μικροκυμάτων, φέρεται να είδε τα ίχνη αυτών των «τεντωμένων» βαρυτικών κυμάτων στη λεγόμενη μικροκυματική ακτινοβολία υποβάθρου (CMΒ): το αρχαίο υπόλειμμα μιας λάμψης που γέμισε τα πάντα όταν το νεαρό Σύμπαν έγινε ξαφνικά διαφανές περίπου 380.000 χρόνια μετά τη γέννησή του (σήμερα έχει ηλικία περίπου 13,8 δισ. ετών).
Συγκεκριμένα, το τηλεσκόπιο που βρίσκεται δίπλα στον αμερικανικό Σταθμό Άμουδσεν-Σκοτ στον Νότιο Πόλο, φέρεται να ανίχνευσε ίχνη των βαρυτικών κυμάτων από την πόλωση που προκαλούν στην ακτινοβολία CMΒ, δηλαδή τη μεταβολή στον προσανατολισμό των κυμάτων της ακτινοβολίας.
Όπως η ηλιακή ακτινοβολία πολώνεται καθώς σκεδάζεται (εκτρέπεται) από τα άτομα της ατμόσφαιρας, έτσι και η CMΒ πολώνεται καθώς σκεδάζεται από ηλεκτρόνια που συναντά στοn δρόμο της εδώ και 13,8 δισ. χρόνια. Τα βαρυτικά κύματα θα άλλαζαν το μοτίβο της πόλωσης και θα εμφανίζονταν ως «δίνες» που ονομάζονται B-modes.
Πρακτικά, όμως, η ανίχνευση αυτών των δινών είναι εξαιρετικά δύσκολη υπόθεση, αφού οι ερευνητές θα έπρεπε να αποκλείσουν τις παραμορφώσεις που προκαλεί η σκόνη στοn γαλαξία μας, η βαρύτητα άλλων γαλαξιών, ή τυχόν λαθών που εισάγει το ίδιο το τηλεσκόπιο.
Οι ερευνητές, όμως, λένε ότι πέρασαν τρία χρόνια αποκλείοντας αυτές τις εναλλακτικές εξηγήσεις.
Ισχυρό σήμα
Μάλιστα το σήμα που φέρεται να κατέγραψε το BICEP είναι ισχυρότερο από αυτό που προβλέπουν πολλά θεωρητικά μοντέλα, ένα χαρακτηριστικό που ίσως βοηθήσει τους θεωρητικούς φυσικούς να αποκλείσουν ορισμένα μοντέλα του πληθωρισμού.
Επιπλέον, τα αποτελέσματα δείχνουν να βρίσκονται σε συμφωνία με τις προβλέψεις της θεωρίας της ενοποίησης των δυνάμεων, σύμφωνα με την οποία όλες οι φυσικές δυνάμεις (βαρύτητα, ηλεκτρομαγνητισμός, ασθενής και ισχυρή πυρηνική δύναμη) είναι εκφάνσεις μιας ενιαίας δύναμης που κυριαρχούσε τις πρώτες στιγμές ζωής του Σύμπαντος.
Θα περάσει όμως καιρός μέχρι να επιβεβαιωθούν τα ευρήματα του BICEP. Περισσότερα στοιχεία ίσως προκύψουν από νέο χάρτη της ακτινοβολίας CMΒ από το νέο τηλεσκόπιο STP στην Ανταρκτική, το ευρωπαϊκό διαστημικό τηλεσκόπιο Planck και το πείραμα Polarbear στη Χιλή.


http://www.tovima.gr/

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ