Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Απόψεις. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

7 Αυγ 2012

50 πράγματα που ήταν αλλιώς στην Ελλάδα του "Αθήνα 2004"

Ηλίας Αναστασιάδης ,
 
Το Λονδίνο 2012 ξεκίνησε, εμείς συγκρίνουμε ήδη τα πάντα με το Αθήνα 2004 και το ΟΝΕΜΑΝ θυμήθηκε όσα μικρά και μεγάλα ίσχυαν τότε, αλλά όχι και σήμερα.
Προφανώς κάπου έχει πάρει το μάτι ή το αυτί σου το καταδικαστικό "όποιος ξεχνάει το παρελθόν του, είναι καταδικασμένος να το ξαναζήσει" που ήταν γραμμένο σε μια πόρτα χιτλερικού στρατοπέδου μπλα μπλα.
Ψυχραιμία. Δεν θα περάσεις κι από στρατοδικείο αν δεν θυμάσαι πόσο έκανε ένα απλό εισιτήριο του μετρό στην Αθήνα του 2004. Αλλά, να, τώρα δεν σου μπήκε η ιδέα να ψάξεις/ να θυμηθείς/ να ρωτήσεις πόσο έκανε το 2004 η απλή διαδρομή Δάφνη-Σύνταγμα;
Το ΟΝΕΜΑΝ, θέλοντας να προκαλέσει αντιδράσεις τύπου "πω, πού το θυμήθηκες αυτό;" και "αχ, πώς αλλάζουν οι καιροί...", καταγράφει 50 πράγματα της απλής(;), ελληνικής καθημερινότητας που ίσχυαν το 2004. Όχι, τώρα δεν ισχύουν. Και σε αρκετά από αυτά, η μεταβολή είναι λίγο σοκαριστική.
Τον Αύγουστο του 2004 λοιπόν, και συγκεκριμένα μια μέρα μετά την Τελετή Έναρξης, δηλαδή το Σάββατο 14...:
1. Δεν υπήρχε το Twitter.
23. O Αντώνης Σαμαράς είχε πρόσφατα εκλεγεί ευρωβουλευτής με τη ΝΔ στις Ευρωεκλογές του Ιουνίου 2004.
12. Ο Αλέξης Τσίπρας ανήκε ακόμα στη Νεολαία του Συνασπισμού, μετά από 5 χρόνια στη θέση του Γραμματέα του Κεντρικού Συμβουλίου της.
47. Ο ΓΑΠ είχε εκλεγεί πρόεδρος του ΠΑΣΟΚ το Φεβρουάριο της ίδιας χρονιάς από 1.000.000 μέλη και μη του κόμματος.
40. Επηρεασμένη(;) από το "Dark Side of The Moon", η Χρυσηίδα Δημουλίδου, που τότε υπέγραφε τα έργα της ως Χρύσα Δημουλίδου, είχε μόλις εκδώσει τη "Σκοτεινή Πλευρά του Ήλιου".
25. Κανείς δεν θυμόταν/νοσταλγούσε/φοβόταν τη δραχμή. Η δραχμή ήταν παντελώς εκτός context.
26. Συνεπώς η χρεοκοπία ήταν κατι που σε φόβιζε μόνο όταν έπαιζες Monopoly.
14. Είχαμε δει τα επεισόδια του "Καφέ Της Χαράς" μόνο μια φορά, κι αυτήν σε πρώτη(!) προβολή. "Είχαμε"... Τέλος πάντως, όποιος τα είχε δει.
42. Τα "Βόλγφκανκ Σόιμπλε", "Άνγκελα Μέρκελ" και "Φίλιπ Ρέσλερ" ήταν ονόματα που δεν προκαλούσαν κανέναν εκνευρισμό στους Έλληνες.
36. Η θητεία σε στρατό ξηράς, ναυτικό και αεροπορία ήταν 12 μήνες.
48. Ο Γιάννης Πλούταρχος είχε πάρει επ' ώμου το Ποσειδώνιο εμφανιζόμενος στον ίδιο χώρο για έναν συνεχόμενο χρόνο χωρίς διακοπή.
6. Ο Άρης είχε κατακτήσει το τελευταίο του τρόπαιο στο μπάσκετ. Κέρδισε στον τελικό του Κυπέλλου τον Ολυμπιακό με 73-70.
17. Στα βιβλιοπωλεία θα έβρισκες μόνο τα 3 πρώτα βιβλία του Game of Thrones του George R.R. Martin. Τόσα είχε γράψει μέχρι τότε.
43. Το "Ρετιρέ" προβλήθηκε κανονικότατα σε επανάληψη από το MEGA.
15. Ο Σάκης Ρουβάς μόλις γνωρίζει την Κάτια Ζυγούλη στην Ελούντα σε γύρισμα διαφημιστικού της Vodafone.
28. Προηγουμένως, είχε κατακτήσει την περήφανη 3η θέση στη Eurovision της Πόλης με το "Shake It".
50. Το θρυλικό club Decadence, το μοναδικό "απ' όπου μπορούσες να δεις τ' αστέρια", ήταν ακόμα ανοιχτό.
8. Οι χρήστες του internet έφταναν τα 800 εκατομμύρια. Το Facebook σήμερα έχει τους ίδιους ενεργούς χρήστες.
35. Η πιο hot εμφάνιση στα πρωτοεμφανιζόμενα το 2004 Mad Awards ήταν το "Βάλε Φαντασία" με Goin' Through και Μαριάντα Πιερίδη επί σκηνής.
9. Τον τίτλο της Σταρ Ελλάς απολάμβανε η Βάλια Κακούτη. Μις Ελλάς ήταν η Μαρία Σπυριδάκη.
13. Την τηλεοπτική σεζόν που τελείωσε τον Ιούνιο, είχαμε την χαρά και την τιμή να παρακολουθήσουμε σειρές όπως "Είσαι Πολύ Αλήτης Τελικά" (MEGA) και "Λευκός Οίκος" (ΑΝΤ1).
20. Ελάχιστοι στην Ελλάδα ήξεραν τον Λιονέλ Μέσι, γιατί μόλις έπαιρνε προαγωγή από την Barcelona C στην Barcelona B.
22. Τα Ξύλινα Σπαθιά δεν είχαν κλείσει έναν χρόνο από τη διάλυσή τους.
7. Είχαμε 4-5 (Χαλκιά, Δεβετζή, Κακλαμανάκης, Πύρρος Δήμας, Αλ. Νικολαϊδης) μετάλλια δεδομένα. Πήραμε 16. Φέτος κάθε μετάλλιο θα πανηγυριστεί όπως το 1992 της Πατουλίδου και του Δήμα.
46. Το λιώσιμο στα LAN τα ξημερώματα με 12ωρα Counter Strike ήταν της μόδας.
34. Η "Ιφιγένεια" του Μιχάλη Κακογιάννη ήταν η πιο πρόσφατη ελληνική υποψηφιότητα στα Όσκαρ το 1977.
30. Η Ελλάδα ήταν η πρωταθλήτρια Ευρώπης. Στο ποδόσφαιρο. Kαι είχε 4 γεμάτα χρόνια να το λέει και να υπερηφανεύεται.
31. Την ίδια στιγμή, η ομάδα του Ρεχάγκελ είχε ακριβώς τον ίδιο αριθμό τροπαίων σε μεγάλες διοργανώσεις με την Ισπανία (όχι, το χρυσό τους στους Ολυμπιακούς της Βαρκελώνης δεν μετράει).
49. Το ποσοστό ανεργίας άγγιζε το 10%. Το τέλος του 2011 βρήκε το αντίστοιχο ποσοστό δύο φορές πάνω.
10. Μαζευόμασταν σε σπίτι και βλέπαμε την τριλογία του Άρχοντα των Δαχτυλιδιών.
38. Η Σίσσυ Χρηστίδου γινόταν το καινούργιο "κορίτσι του Θέμου".
2. Το κανονικό εισιτήριο του μετρό για μία διαδρομή κόστιζε 0,80 ευρώ. Το μειωμένο 0,40 ευρώ.
33. Ο Γιώργος Καπουτζίδης ήταν απλά ο Χοσέ από τις "Σαββατογενημμένες".
27. Τα αθλητικά κανάλια της NOVA λέγονταν Supersport 1, 2, κλπ.
11. Στη Λεωφόρο Βουλιαγμένης, στο ύψος της β' εισόδου Ηλιούπολης, εγκαινιάστηκε το πιο wtf άγαλμα σε όλη την Αθήνα. Ένας τύπος που ανεβαίνει τη σκάλα ενός αεροπλάνου. Αεροπλάνο δεν υπήρχε. Ο καλλιτέχνης ήταν της αφαίρεσης.
5. Ο Παναθηναϊκός ήταν νταμπλούχος στο ποδόσφαιρο.
39. Τα Fame Story ήταν σε πλήρη άνθηση και δημοφιλία. Το 2 κέρδισε εκείνη τη χρονιά η Μαρία Καλομοίρα Κάρολ Σαράντη. Κανείς δεν θα ξεχάσει την ερμηνεία της στο "Η Πιο Καλή Γκαρσόνα" με το αξέχαστο "Μαρίδια Και Τυρί".
29. Είχαμε ανατριχιάσει βλέποντας τον Λανς Άρμστρονγκ να κερδίζει για 6η συνεχόμενη φορά το Tour de France. Κανένας ποδηλάτης δεν είχε καταφέρει κάτι παρόμοιο. Το 2005 το κέρδισε και για 7η συνεχόμενη.
44. O Άκης Τσοχατζόπουλος είχε μόλις κάνει (11/7) τον κομματάκι εξτραορντινέρ γάμο του στο Παρίσι με τη Βίκυ Σταμάτη. Ευτυχισμένες στιγμές.
16. Η μέγιστη γκατζετιά ήταν το ΝΟΚΙΑ 6630, το πρώτο κινητό με δυνατότητα παγκόσμιου roaming.
18. O αρχηγός Θοδωρής Ζαγοράκης τα είχε ακόμα με την Έλσα Τόλη.
19. Ήμασταν όλοι ερωτευμένοι με την Ιωάννα Παππά, την Άννα από το "Κλείσε Τα Μάτια".
45. Βλέπαμε και ξαναβλέπαμε το τελευταίο επεισόδιο "Φιλαράκια" (Μάιος 2004) και ήταν πολύ νωρίς για να χωνέψουμε ότι αυτό ήταν, πάει, τελείωσε.
37. Η ΑΕΚ δεν είχε ακόμα νίκη στο Τσάμπιονς Λιγκ μετά από 18 παιχνίδια.
41. Ούτε ο Τζίμης Πανούσης ούτε το Τρίτο Πρόγραμμα φαντάζονταν ότι θα συνεργαστούν τον Ιούνιο του 2012  για την εκπομπή "Όταν ο Τζίμης Πανούσης συνάντησε τον στρατηγό Μακρυγιάννη".
3. To ποσοστό των ΝΔ-ΠΑΣΟΚ στις βουλευτικές εκλογές της 7ης Μαρτίου άγγιζε το 86% (85,91%).
4. Πρώτο κόμμα ήταν και τότε η Νέα Δημοκρατία, αλλά με αρχηγό των Κώστα Καραμανλή.
24. Στο εξώφυλλο του NITRO, τον Αύγουστο του 2004, σήκωνε το μπλε μπλουζάκι του ο Σάκης Ρουβάς.
32. Το Γκάζι δεν ήταν μια από τις βασικές επιλογές για έξοδο τα Παρασκευοσάββατα.
21. Δεν υπήρχε το Youtube.

 oneman

25 Νοε 2011

«Ανάξιος ο κομμουνιστής που δεν ακολουθεί πολιτική Μόσχας»!

Στις 10 Σεπτεμβρίου 2011, έγραψα το πιο κάτω άρθρο το οποίο αναρτήθηκε σε πολλά έγκυρα μπλόκς. Σήμερα (23.11.2011) τόσο η εφημερίδα Σημερινή προβάλει πρωτοσέλιδα « Στον αέρα οι Συμφωνίες με το Ισραήλ για συνεκμετάλλευση – Η κυβέρνηση προτιμά, σε βάθος χρόνου, τη συνεργασία με την Άγκυρα – στα πλάνα η φόρμουλα του αγωγού από την Κύπρο προς την Τουρκία» όσο  και από το πρόγραμμα του αγαπητού Λάζαρου Μαύρου (Ράδιο Πρώτο)  συζητήθηκε έντονα με διάφορους ομιλητές  ο στόχος της κυβέρνησης Χριστόφια: να εξουδετερώσει την συνεργασία με το Ισραήλ και να ευθυγραμμίσει τα πράγματα όπως συμφέρει της Ρωσίας, της Τουρκίας και της Βρετανίας.
Και όλα αυτά καθώς αφενός η κυβέρνηση Χριστόφια (με την υπουργό Εμπορίου Πραξούλα Αντωνιάδου) προχωρεί στην επαναφορά της ΒΡΕΤΑΝΙΚΗΣ SHELL στην εκμετάλλευση  του θαλάσσιου πλούτου της Κυπριακής Δημοκρατίας και αφετέρου  υπογράφεται (23.11.2011) η συμφωνία μεταξύ της Ανώνυμης Εταιρείας Πετρελαίων Τουρκίας (ΤΡΑΟ) με την πολυεθνική πετρελαική SHELL (τα περισσότερα κεφάλαια της οποίας είναι βρετανικά)  για την πραγματοποίηση γεώτρησης στον κόλπο της Αττάλειας.
Λέχθηκε σήμερα, και πολύ ορθά, από την ακαδημαικό κα Έλενα Σταύρου από το Ράδιο Πρώτο (πρόγραμμα Λάζαρου Μαύρου),  ότι η πολιτική αυτή του Δημήτρη Χριστόφια είναι πολιτική Μόσχας που δεν ευνοεί την συνεργασία με το Ισραήλ.
Πιστεύω το πιο κάτω άρθρο μου αξίζει να επανέλθει και να κυκλοφορήσει για βαθύτερο προβληματισμό της πολιτικής αυτής του Χριστόφια, τα μόνα συμφέροντα που εξυπηρετεί είναι όντως της Μόσχας και του Λονδίνου που συνεπάγονται και εκείνα της Τουρκίας!
Παραθέτω το άρθρο μου της 10.9.2011.
 «13 Έλληνες Κύπριοι  νεκροί για χάρη της Μόσχας… 

Εζ. Παπαιωάννου: «Ανάξιος ο κομμουνιστής που δεν ακολουθεί πολιτική Μόσχας!»
Σήμερα 10.9.2011,  προβάλλεται η είδηση (μέσω διαρροών!) http://www.sigmalive.com/simerini/business/news/417561  ότι η Ρωσία θα παραχωρήσει δάνειο στην Κυπριακή Δημοκρατία ύψους  2,5 δις ευρώ για να πληρώσει η τελευταία τα δάνεια της μέχρι το τέλος Φεβρουαρίου 2012 (Από εκεί και πέρα έχει ο Θεός…).  Χθές όμως προβλήθηκε μια άλλη,  πολύ πιο ενδιαφέρουσα είδηση που συμπληρώνει και ρίχνει φώς όντως στο «παζλ» του πως και γιατί ο Χριστόφιας προτίμησε να οδηγήσει τα πράγματα στην καταστροφή της Κύπρου με την τραγωδία στο Μαρί.
Η κυβέρνηση Χριστόφια ήταν με ρωσική παρότρυνση που κράτησε τα όπλα στο Μαρί και συμπεριφέρθηκε τόσο ανίκανα και ανεύθυνα, φθάνοντας σε ανθρωποκτονία,  με αποτέλεσμα την γνωστή θανατηφόρα καταστροφή της 11ης Ιουλίου 2011 στο Μαρί.
Η Ρωσία σήμερα (όπως και η πρώην Σοβιετική Ένωση) δεν είναι άμοιρη ευθυνών για τα τεκταινόμενα στην πατρίδα μας.

«Συνταυτισμένη με τη ρωσική γραμμή η αλλαγή στάσης της Κύπρου» (Σ. 9.9.2011)
Όπως αποκαλύφθηκε με το δημοσιογραφικό της συναδέλφου Μικαέλλας Λοίζου στην Σημερινή  9.9.2011 «Το ρωσικό κομμάτι του παζλ» (http://www.sigmalive.com/simerini/politics/reportaz/417228)  η  Μόσχα βρισκόταν πίσω από τον  Χριστόφια για τον «διπλωματικό ελιγμό» Χριστόφια, με άλλα λόγια την αιώνια και τυφλή «κομμουνιστική» προσύλωση στην «μαμά» Ρωσία και τα συμφέροντά της.  Με αποτέλεσμα ο Χριστόφιας και οι λοιποί ανίκανοι  πέριξ του να  ευθύνονται τόσο ομαδικά όσο και ο κάθε ένας από μόνος του ξεχωριστά,  για την πρωτοφανή αυτή εγκληματική  ανευθυνότητα για ξένα και ολέθρια για το τόπο συμφέροντα. Εφόσον τώρα εξηγείται πλέον ότι η Μόσχα  και τα συμφέροντά της ήσαν πίσω από τις ενέργειες Χριστόφια και ευθύνονται άμεσα και όχι αυτή τη φορά, οι Άγγλοι ή οι Αμερικανοί όπως έτρεξε πρωτοπόρος ο μέγας αντιαμερικανός  εξ Αθηνών, κ. Γ. Δελαστίκ να προκαταλάβει με άρθρο του, εντός 24 ωρών, ευθύς μετά την τραγωδία στο Μαρί  «Κύπριοι νεκροί για χάρη των ΗΠΑ» 12.7.2011 www.ethnos.gr .  Αντιθέτως είχαμε  13 Ελληνες Κύπριους   νεκρούς για χάρη της Μόσχας...

Ανάξιος ο κομμουνιστής που δεν ακολουθεί πολιτική Μόσχας!
Στην έκθεση τους 14 Δεκεμβρίου 1962, οι μυστικές υπηρεσίες της Βρετανίας στην Κύπρο έγραψαν με τίτλο «Η διασύνδεση του ΑΚΕΛ με τη Μόσχα»:
« Αναφέρθηκε στον τοπικό Τύπο ότι ο κ. Παπαιωάννου, ο Γ.Γ. του ΑΚΕΛ, κατά την διάρκεια συνεδρίου του κομμουνιστικού κόμματος στη Πράγα,  είπε ότι “κανένας κομμουνιστής δεν είναι άξιος του ονόματός του αν ακολουθεί πολιτική που δεν εγκρίνεται από τη Μόσχα”.  Αναφέρθηκε, επίσης, στην “ενότητα του λαού τον οποίο οι ιμπεριαλιστές προσπαθούν να υπονομεύσουν”, καθώς και στο γεγονός ότι το ΑΚΕΛ παρακολουθεί στενά τον “ιμπεριαλισμό” και συνεχίζει την εκστρατεία του για κατάργηση των βάσεων».
Τον Ιούλιο του  1974 η Σοβιετική Ένωση είχε 56 πλοία στην Μεσόγειο αλλά  δεν κούνησε το μικρό της δακτυλάκι να σταματήσει την βάρβαρη τουρκική εισβολή και παρέα με τους Άγγλους και τους Αμερικανούς η έννοια και εκείνης ήταν να μην εμποδιστεί η Τουρκία να εκτελέσει τα βρώμικα και αιματηρά σχέδιά της. Μήπως και σήμερα το ενδιαφέρον της είναι γιατί βρήκαμε αέρια και πιθανόν και πετρέλαια και υπολογίζει σε μερίδιο; Ελπίζω να μην βρεθεί και πίσω από καμιά αναβολή από τον πρόεδρο (μειοψηφίας) Χριστόφια, της έναρξης ερευνών που ορίστηκε για την 1η Οκτωβρίου 2011 για να ντορπιλλιστεί η συνεργασία με το Ισραήλ/Αμερικανών όπως επιδιώκει η κατοχική Τουρκία...
Η είδηση πλέον είναι ότι τα ιρανικά όπλα για τη Συρία που μετέφερε το ρωσικό πλοίο Monchegorsk (και το οποίο να σημειωθεί  κατέστρεψαν λίγους μήνες αργότερα άρα δεν υπάρχει ίχνος του σήμερα) και μας ανατίναξαν τη Κύπρο και δολοφόνησαν 13 παιδιά μας,  έγινε με ρωσική επιρροή προς Χριστόφια.
Ο Εζ. Παπαιωάννου θα πρέπει να αναπαύεται ήσυχος στο τάφο του. Ο διάδοχος που επέλεξε φάνηκε άξιος συνεχιστής  των παρακαταθηκών του...»

Φανούλα Αργυρού
Ερευνήτρια/συγγραφέας
Λονδίνο 10.9.2011

http://geopolitics-gr.blogspot.com/2011/09/13.html
http://www.koukouvagia.com/periexomena/h_apoch_ths_koykoybagias/13_ellines_kuprioi_nekroi_gia_xari_tis_mosxas.html  

Πτώχευση ή Βιολογικός Αφανισμός ;

Είναι πλέον γεγονός ότι ζούμε στον αιώνα της παγκοσμιοποίησης και της Νέας Τάξης πραγμάτων. Οι πολιτικοί μας ταγοί ανοικτά παραδέχονται την ανάγκη της παγκόσμιας Κυβέρνησης , του κοινού νομίσματος και δεν τηρούν ούτε τα προσχήματα που μέχρι πριν λίγα χρόνια υπήρχαν. Φυσικά , απορεί κανείς με τις επιδιώξεις τους μιας και ήδη έχουν την εξουσία , ήδη έχουν το παγκόσμιο πλούτο και ήδη τους ανήκουν τα μέσα παραγωγής .

Άρα λοιπόν τι θέλουν ; Τι επιδιώκουν ;

Θέλουν την ολοκληρωτική υποδούλωσή μας με αλυσίδες και πραγματική σκλαβιά ; Θέλουν πλέον δικαίωμα στο σώμα μας και τις ψυχές μας ; Ήδη , οι κομισάριοι της Νέας Τάξης στα Ελληνικά ΜΜΕ το είπαν και πέρασε απαρατήρητο .

Κάθε μωρό που γεννιέται , χρωστάει στην Ελλάδα 30.000 Ευρώ είχαν πει προσπαθώντας να περιγράψουν το χρέος της χώρας .  Κανείς δεν απόρησε , κανείς δεν αντέδρασε και αρκετοί ανεγκέφαλοι άρχισαν να το αναπαράγουν και στις μεταξύ τους κουβέντες αισθανόμενοι περήφανοι κιόλας για το «εύστοχο» επιχείρημα .

Ο πραγματικός κίνδυνος όμως για την Ελλάδα ΔΕΝ είναι η οικονομική χρεωκοπία και οικονομική υποδούλωση που η Νέα Τάξη πάει να επιβάλλει .

Εξάλλου , η Ελλάδα έχει χρεωκοπήσει και στο παρελθόν και παρόλο αυτά , όχι μόνο επέζησε αλλά επεκτάθηκε κιόλας με νικηφόρους πολέμους .  Η σύγχρονη Ελλάδα και οι ανυποψίαστοι Έλληνες διατρέχουν άλλο κίνδυνο όσο προσπαθούν να δουν πως θα βγάλουν το μήνα με τις πενιχρές τους αποδοχές.

Ο κίνδυνος αυτός δεν είναι άλλος απο το βιολογικό αφανισμό . Η υπογεννητικότητα είναι η πραγματική απειλή .Το γεγονός ότι οι νέοι Έλληνες δεν παντρεύονται και δεν τεκνοποιούν , συναρτήσει της αθρόας λαθρομετανάστευσης και της υπερ-γεννητικότητας των νέων «πολύχρωμων» Ελλήνων , φαίνεται ότι είναι το καλλίτερο όπλο μαζικής καταστροφής που εξαπολύθηκε εναντίον μας .


Πώς όμως έγινε αυτό ; Είναι πολύ απλό όπως όλα τα πράγματα στη ζωή . Η λαθρομετανάστευση υποστηρίχθηκε με αφανή τρόπο απο τα κόμματα κυβερνήσεων και με φανερό τρόπο απο τα κόμματα της Αριστεράς και της Προόδου . Εν όλίγοις , όλοι θέλανε φθηνά εργατικά χέρια και αυτο αποτέλεσε τη φάκα για την Ελλάδα .

Ακολούθησαν εκατοντάδες Μη Κυβερνητικές Οργανώσεις που εξομάλυναν τις διαδικασίες «ενσωμάτωσης» , την καταπολέμηση των αντιδράσεων και φυσικά το δικό τους οικονομικό όφελος καθώς και των «προδοτών» που τις επάνδρωσαν


Αυτό όμως απο μόνο του δεν έφτανε . Έπρεπε να γίνει και κάτι άλλο που θα καθιέρωνε την ελευθεριότητα των ηθών και τους μικτούς γάμους ώς «ηθικά» και trendy στο μυαλό των νέων ανθρώπων . Το έργο αυτό ανέλαβαν τα νεανικά περιοδικά μόδας και lifestyle που απευθύνονταν σε αγόρια και κορίτσια στην εφηβεία καθώς και η τηλεόραση. Οι επικεφαλής αυτών των περιοδικών και των ΜΜΕ προώθησαν συστηματικά και με υψηλή στρατηγική τα δήθεν δικαιώματα των «ομοφυλοφύλων» που θίγονται , τα δικαιώματα των μειονοτήτων και προχώρησαν σιγά σιγά με το γνωστό ύπουλο τρόπο τους σε δημοσιεύματα που μόνο διάβρωση προκαλούσαν στην νεολαία .

Το σχέδιο ήταν πολύ απλό . Αγοράζει κάποιος το περιοδικό προκειμένου να θαυμάσει ένα γυμνό μοντέλο που ποζάρει στο εξώφυλλο και έρχεται σε επαφή με δημοσιεύματα διεστραμένων εγκεφάλων σχετικά με τις «εμπειρίες» που πρέπει να αποκτά κανείς στη ζωή, ότι πριν απορρίψει κάποιος την ομοφυλοφυλία πρέπει να τη δοκιμάσει , ότι είναι in να μπαίνει κάποιος στο τάδε κλάμπ που έχει face control και να απολαμβάνει το ποτό του στη παραλιακή , ότι πρέπει οι γυναίκες να έχουν εμπειρίες με άλλους άντρες και γυναίκες . Προωθήθηκε συστηματικά ένα μοντέλο ζωής εγωκεντρικό , πανηδονιστικό , αμφισεξουαλικό που σε συνδυασμό με την κακή οικονομική κατάσταση και το τρόπο που χτίζεται μια καριέρα σήμερα , ώθησε χιλιάδες Ελλήνων και Ελληνίδων στην εργένικη ζωή μακριά απο την οικογένεια και την τεκνοποίηση .

Επιπλέον , τους οδήγησε στην αδράνεια και στην πλήρη ανικανότητα να σκεφτούν κάτι προς το κοινό καλό , πλην του προσωπικού τους συμφέροντος . Διαμορφώθηκεμια γενιά απο χιλιάδες Έλληνες νέους – μπούληδες – φλούφληδες με μόνη τους έννοια να βρίζουν το σύστημα και τους θεσμούς του , οι οποίοι δεν δίσταζαν να δοκιμάσουν τα πάντα στο σέξ και χιλιάδες Ελληνίδες μπεμπέκες 35 ετών στο ράφι με μοναδικά κριτίρια την πολυτελή ζωή που πρέπει να αποκτήσουν με κάθε τρόπο , την ματαιοδοξία τους και την αποτυχία τους να κάνουν οικογένεια και παιδιά.

Την ίδια στιγμή , οι κάθε λογής μετανάστες έστηναν τις οικογένειές τους στην καμμένη Ελληνική γή , παντρεύονταν σε μικρή ηλικία κοπέλες έτοιμες και γαλουχημένες απο το σπίτι τους να κάνουν σωστές οικογένειες , κοντά στην παράδοση και τα έθιμα των πατρίδων τους. Αντίθετα οι Έλληνες οδηγούνταν στα δικαστήρια για διαζύγια, και σε ταξίδια στη Μύκονο για την μεγάλη ζωή με τα μεγάλα όργια και τις μεγάλες ποσότητες ναρκωτικών.

Τα στατιστικά στοιχεία μιλάνε απο μόνα τους . Όσο εμείς οι Έλληνες παρακολουθούσαμε Big Brother και Next Top Model , οι αλλοδαποί έκαναν οικογένειες , διείσδυσαν στην Ελληνική οικονομία και το Δημόσιο , απέκτησαν μέλη αιρετά στην πολιτική και στο χώρο της αυτοδιοίκησης και σιγά σιγά άρχισαν να αποκτούν υπόσταση σε μια Ελλάδα που γερνάει . Η αλήθεια των αριθμών είναι αδυσώπητη . Η Ελλάδα σταδιακά συρρικνώνεται και αντιθέτως οι μειονότητες αυξάνονται .


Ξαφνικά η ρήση του Κίσινγκερ αποκτά άλλη μορφή και απο μια γραφική δήλωση , μοιάζει να γίνεται πραγματικότητα. Ο αφανισμός της Ελλάδας και των Ελλήνων αποτελεί σταθερή και μόνιμη επιδίωξη συγκεκριμένων σκοτεινών κύκλων που τώρα πλέον δεν μπαίνουν ούτε καν στο κόπο να κρύψουν το σχέδιό τους .

Επειδή κάποιος θα μπορούσε να απορήσει γιατί μας έχουν βάλει στο στόχαστρο , η απάντηση και πάλι είναι απλή . Οι Έλληνες είναι ένας λαός με ιστορία , παραδόσεις , ήθη και χαρίσματα . Χάρη στην Ελλάδα υπάρχει ο πολιτισμός , το θέατρο , οι επιστήμες , τα πολιτεύματα , η μουσική , η τέχνη του πολέμου .

Όλα αυτά είναι «δώρα» που αν χαθούν οι άνθρωποι θα γίνουν πρωτόγονοι , βάρβαροι και σκλάβοι , πράγμα που αποτελεί και επιδίωξη εκείνων που οραματίζονται τη Παγκόσμια Διακυβέρνηση .
 

«Τυχαίο» γεγονός ή θαύμα η «ταύτιση» 255 βουλευτικών συνειδήσεων;


 Του καθηγητή Γιώργου Πιπερόπουλου.

Τελικά έγραψαν ιστορία την Τετάρτη 16 Νοεμβρίου οι 255 εθνοπατέρες και εθνομητέρες, μέλη ΠΑΣΟΚ-ΝΔ, των 2 κομμάτων εξουσίας που κράτησαν στα χέρια τους τις Τύχες της Ελλάδας τα τελευταία 37 χρόνια και «μονοκούκι» οι 15 του νεότευκτου ΛΑΟΣ και λειτουργώντας προφανώς στη γραμμή της Συνταγματικής επιταγής να ψηφίσουν Ελεύθερα και κατά συνείδηση έδωσαν ψήφο εμπιστοσύνης στην «Νέα» Κυβέρνηση (που την απαρτίζουν 39 Υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, 6 της ΝΔ και 4 του ΛΑΟΣ) υπό τον πρωθυπουργό κ Λουκά Παπαδήμο.
Κάποια ιστορικά και αμείλικτα όμως ερωτήματα ήταν, και μετά την «ψήφο εμπιστοσύνης του αποχωρήσαντος» Πρωθυπουργού κ Παπανδρέου, παραμένουν ΑΝΑΠΑΝΤΗΤΑ:
Επειδή ο κ Παπαδήμος, (ως «διορισμένος» και ΟΧΙ εκλεγμένος) Πρωθυπουργός μας είναι τραπεζικό στέλεχος με τεράστια πείρα θα μας βοηθήσει να καταλάβουμε πόσα χρήματα εισπράξαμε από Μεσογειακά Ολοκληρωμένα Προγράμματα, από Αγροτικές και Θαλάσσιες Επιδοτήσεις, από τα περιώνυμα 4 πακέτα στήριξης Ντελόρ, από τις παραγωγικές μας δραστηριότητες σε πρωτογενή, δευτερογενή και τριτογενή τομέα οικονομικών δραστηριοτήτων από το καλοκαίρι του 1974 μέχρι σήμερα;
Θα μάθουμε άραγε ποτέ ποιοι και πότε, πώς και γιατί μας έχουν οδηγήσει στο γκρεμό του τεράστιου Εθνικού χρέους των εκατοντάδων δισεκατομμυρίων ευρώ που συνεχίζει να μας απειλεί με ΑΝΑΠΟΦΕΥΚΤΗ (είναι άποψη πολλών) ΧΡΕΟΚΟΠΙΑ;
Ή θα αρκεστούμε στην κατάποση της κατηγορίας που μας έχει προσάψει ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης του κ Παπανδρέου που παραμένει και Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης του κ Παπαδήμου ότι δηλαδή «... μαζί του τα… φάγαμε;»
Η δοθείσα «ψήφος εμπιστοσύνης» στην «Νέα-Παλαιά» Κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ, που γαρνιρίστηκε αλληγορικά με το «αλατοπίπερο» που εκπροσωπούν γνωστά πρόσωπα-κάτοικοι της προσφιλούς στον κ Καρατζαφέρη «γαλάζιας πολυκατοικίας», απέδειξε περίτρανα ότι:
-- το ήδη «πτωχευμένο» πολιτικό μας σύστημα ΤΡΕΜΕΙ τις επικείμενες (θα αργήσουν να έρθουν, εκτός απροόπτου) εκλογές,
-- ΔΕΝ προτίθεται να δώσει απαντήσεις στα παραπάνω ερωτήματα,
-- ΔΕΝ έχει μέχρι στιγμής τιμωρήσει κανέναν από τους υπεύθυνους της σύγχρονης Ελληνικής Οικονομικής, πολιτικής, πολιτισμικής και ηθικής τραγωδίας και,
-- αυτοϊκανοποιείται αυτάρεσκα με παροχές «ψήφου εμπιστοσύνης»…
Εάν, πριν ψηφίσουν ΝΑΙ, έβγαιναν στους δρόμους οι 255 εθνοπατέρες και εθνομητέρες και άνοιγαν διάλογο με τους πολίτες που τους έστειλαν στη Βουλή στις εκλογές του Οκτώβρη 2009 με την ιστορική πλέον «δέσμευση» υπόσχεση από ΠΑΣΟΚ ότι «λεφτά υπάρχουν» και την άτακτη οπισθοχώρηση στα χαρακώματα - έδρανα της Αντιπολίτευσης, της Νέας Δημοκρατίας του κ Καραμανλή θα άκουγαν τόσα και τέτοια που…ΔΕΝ γράφονται!
Η οικονομική μας κρίση και οι κοινωνιολογικές, ψυχολογικές, φιλοσοφικές, ηθικές και πολιτισμικές προεκτάσεις της προοιωνίζονται βίαια διάρρηξη της κοινωνικής μας αλληλεγγύης και του κοινωνικού μας ιστού.
Και εφόσον ΑΥΤΟΙ και ΑΥΤΕΣ που την προκάλεσαν και συνεχίζουν να προκαλούν το λαϊκό αίσθημα παραμένοντας στο απυρόβλητο της «Βουλευτικής Ασυλίας» και του κατάπτυστου Νόμου περί την «ΑΝΕΥΘΥΝΟΤΗΤΑ ΥΠΟΥΡΓΩΝ» που βαπτίστηκε ευφυώς αλλά ανάλγητα «Νόμος Ευθύνης Υπουργών» ΔΕΝ έχουν τιμωρηθεί ακόμη αργά ή γρήγορα θα ζήσουμε «μέρες ανήσυχες» από εκείνες που κάνουν ακόμη και τους άπιστους και άθεους να επικαλούνται την αρωγή της Παναγίας μας για ένα πραγματικά Εθνοσωτήριο ΘΑΥΜΑ, όχι σαν το «θαύμα» που μας σερβίρισαν για τη δική τους, όχι δική μας, ΣΩΤΗΡΙΑ οι 255 Βουλευτές ΠΑΣΟΚ, ΝΔ και ΛΑΟΣ!
Οψόμεθα!...

Τα δυσοίωνα σημάδια ενός επερχόμενου τρίτου παγκοσμίου πολέμου.

By Eberhard Hamer Οι ΗΠΑ αντιμετωπίζουν τη χειρότερη οικονομική κρίση μετά τον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, όχι μόνο μέσω της ενσωμάτωσης των τραπεζικών χρεών στον κρατικό προϋπολογισμό τους, αλλά και λόγω του δραστικά αυξανόμενου κρατικού χρέους τους – με τις ΗΠΑ να απαιτούν 1 δισ. εκατομμύρια δολάρια ημερησίως από τις ξένες χώρες. Εάν η ξένη οικονομική εισροή διακοπεί, ή εάν οι ξένες χώρες φύγουν από το δολάριο, οι ΗΠΑ σίγουρα θα αντιμετωπίσουν την κρατική πτώχευση.
Ακόμα οι ΗΠΑ δεν κάνουν καμία ικανοποιητική προσπάθεια να μειώσουν τα αυξανόμενα κρατικά χρέη τους μέσω οικονομικών μέτρων. Ούτε αυξάνουν τους φόρους προκειμένου να γεμίσουν τα κρατικά ταμεία, ούτε κάνουν οποιεσδήποτε σοβαρές προσπάθειες αποταμίευσης στους κυβερνητικούς προϋπολογισμούς, ενώ ολοένα αυξάνεται, πάρα πολύ γρήγορα, ο στρατιωτικός προϋπολογισμός.

Λάβετε υπόψη ότι σε όλο τον κόσμο, οι ΗΠΑ έχουν 200.000 στρατιώτες στη δράση. Γί αυτό κανένας δεν καταλαβαίνει ότι, παρά την αύξηση των στρατιωτικώ δυνάμεων, ο κύριος πολέμαρχος έχει λάβει το βραβείο Νόμπελ Ειρήνης. Μια πιθανή εξήγηση για αυτό μπορεί να είναι ότι απονεμήθηκε το βραβείο ως προληπτικό μέτρο, βλέποντας ότι θα εξαρτηθεί κυρίως από το εάν ο πόλεμος με το Ιράν αρχίζει ή όχι. Στο παρελθόν, οι πολιτικοί των χωρών που αντιμετώπιζαν την οικονομική καταστροφή προσέφευγαν συχνά στον πόλεμο σε μια τελευταία προσπάθεια να επανακτήσουν ισχύ. Αυτό είναι ακόμα πιθανότερο εάν μια χώρα διαπερνάται από κρίσεις και θεωρεί έναν πόλεμο ως τελευταία επιλογή προκειμένου να υπερνικηθεί το οικονομικό αδιέξοδό της.
Είναι εμφανές ότι οι ΗΠΑ ξεπέρασαν τη χειρότερη οικονομική κρίση τους, τον προηγούμενο αιώνα, με την είσοδο στον Α΄παγκόσμιο πόλεμο. Ξεπέρασαν την κρίση της παγκόσμιας οικονομίας μέσω της ένωσης στον Β΄παγκόσμιο πόλεμο, και τώρα μπαίνουν στον πειρασμό να λύσουν την τρίτη οικονομική κρίση τους κατά τρόπο ομοειδή.
1. Ο δεξιός πρωθυπουργός του Ισραήλ είναι εμπόλεμος και απρόβλεπτος. Συνεχώς υποστηρίζει ότι το Ισραήλ είναι κάτω από τις συνεχώς μεταβαλλόμενες απειλές από το Ιράν, από τις οποίες καμία δεν έχει επαληθευτεί. Εντούτοις, ο τόνος του γίνεται πιό κοφτερός, και πρόσφατα, πριν λίγους μήνες είχε ταξιδεψει σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου για να σφυγμομετρήσει την υποστήριξη του. Η κα Merkel λέγεται ότι έχει δεσμευτεί απέναντι του με “πίστη μέχρι το θάνατο.” Πριν από τους παγκόσμιους πολέμους, η ίδια δέσμευση έγινε από το Wilhelm ΙΙ στους Αυστριακούς, ενώ οι Άγγλοι και οι Γάλλοι έκαναν το ίδιο με την Πολωνία.
2. Το Ισραήλ ήδη έχει συγκεντρώσει πυρηνικά υποβρύχια, που παραδίδονται από τη Γερμανία με πυρηνικούς πυραύλους, σε θέσεις κοντά στο Ιράν, και στη Γεωργία όχι μόνο επανοικοδόμησαν την βάση των πυραύλων τους, που είχε καταστραφεί πριν ενάμιση χρόνο από τη Ρωσία, και την έστρεψαν κατά του Ιράν αλλά και την ενίσχυσαν με 90 πρόσθετους ειδικούς στους αμερικανικούς πυραύλους.
3. Βδομάδα με την βδομάδα, ο τόνος του παγκόσμιου Τύπου που επηρεάζεται από το Ισραήλ ενάντια στο Ιράν γίνεται όλο και πιο οξύς, για ποικίλους λόγους – η ίδια στρατηγική προπαγάνδας που, με ψεύτικους ισχυρισμούς, προετοίμασε τον κόσμο – και τον εξανάγκασε να γίνει πιο συνεργάσιμος – πριν από τον πόλεμο του Ιράκ. Επίσης, οι στρατιωτικές προετοιμασίες είναι σε ένα προχωρημένο στάδιο. Οι στρατιωτικές δυνάμεις των ΗΠΑ δεν έχουν κατορθώσει μέχρι τώρα “να κατευνάσουν” δύο γειτονικές χώρες στο Ιράν, το Ιράκ και το Αφγανιστάν, στις οποίες την εποχή που εισέβαλαν είχαν δημιούργησει τη μεγαλύτερη στρατιωτική συγκέντρωση στη γνωστή ιστορία. Επιπλέον, κοντά στην ακτή του Ιράν, οι ΗΠΑ έχουν επίσης διενεργήσει τη μεγαλύτερη συγκέντρωση ναυτικών δύναμεων που έχουν διαπράξει ποτέ στην ιστορία τους. Μπροστά σε αυτή την κατάσταση, η επιτροπή βραβείων Νόμπελ έκανε μια συνετή υπόθεση: Ένας πόλεμος ενάντια στο Ιράν μπορεί να πραγματοποιηθεί μόνο με την άδεια του Προέδρου, άδεια που έχει λιγότερες δυνατότητες να δοθεί από έναν νικητή του βραβείου Νόμπελ Ειρήνης.
Από την εποχή του Β΄παγκόσμιου πολέμου, ποτέ ο κίνδυνος ενός νέου παγκόσμιου πολέμου δεν ήταν πιό επικείμενος από τώρα. Δικαίως έτσι, οι προειδοποιήσεις που κατευθύνονται στις ΗΠΑ εν προκειμένω, ειδικά από ευρωπαίους διανοούμενους αυξήθηκαν στη διάρκεια του προηγούμενου έτους. Εντούτοις, αυτό δεν θα είναι σε θέση να αποτρέψει τον πόλεμο.
Ένας πόλεμος στο Ιράν δεν θα παρέμενε πλέον ένα τοπικό γεγονός, ακόμα κι αν αρχικά διενεργείτο μόνο με τους πυραύλους. Εξ ονόματος του Ιράν, οι Κινέζοι θα επέμβουν άμεσα ή έμμεσα, και ενδεχομένως οι Ρώσοι επίσης, αφενός για να αποτρέψουν την αμερικανική στρατιωτική παρουσία στα σύνορά τους και αφετέρου για να εμποδίσουν τη πολύ μεγάλη ισχυροποίηση των ΗΠΑ.
Εξ ονόματος του Ισραήλ και της Αμερικής, τα κράτη του ΝΑΤΟ θα υποχρεωθούν να βοηθήσουν, όπως συνέβη στον πόλεμο του Ιράκ, ειδικά εάν προηγουμένως έχουν δεσμευτεί με “την πίστη μέχρι το θάνατο”. Κατά συνέπεια, στην Ευρώπη επίσης θα πρέπει να προετοιμαστούμε για τη συμμετοχή στον επικείμενο πόλεμο.
Ποια θα είναι τα αποτελέσματα ενός Γ΄ παγκοσμίου στο Ιράν για εμάς (Γερμανία);
1. Οποιοσδήποτε πόλεμος με το Ιράν θα καθιστούσε το στενό Hormuz αδιάβατο (αυτό είναι ένα στενό που συνδέει τον Περσικό Κόλπο με τον κόλπο του Ομάν, στρατηγικά σημαντικό λόγω της πρόσβασης που δίνει στα μεγάλα παράκτια αποθέματα πετρελαίου της Μέσης Ανατολής). Αυτό θα οδηγήσει σε μια δραματική αύξηση τιμών του πετρελαίου, μια τάση που θα συνεχιστεί όσο διακυβεύεται η περιοχή. Μια άνοδος στην τιμή του πετρελαίου πάντα συνοδεύεται από μια αντίστοιχη άνοδο στις δαπάνες για την οικονομία και τους καταναλωτές. Κατά συνέπεια πρέπει να συνυπολογίσουμε με τις ελλείψεις, τους περιορισμούς και τις αυξήσεις τιμών στον τομέα του ανεφοδιασμού αγαθών.
2. Κατά τη διάρκεια οποιουδήποτε πολέμου, η απαίτηση για εξοπλισμούς αυξάνεται. Η βιομηχανία εξοπλισμών του κόσμου – ειδικά στις ΗΠΑ – θα είναι χαρούμενη, θα οδηγηθεί σε υψηλή παραγωγή και θα αναπτυχθεί περισσότερο απο ποτέ. Αυτό θα οδηγήσει επίσης στην αυξανόμενη παραγωγή στους συμπληρωματικούς τομείς όπως η αυτοκινηστική βιομηχανία, οι βιομηχανίες ναυτιλίας και αεροσκαφών και άλλες. Η παραγωγή θα αυξηθεί, ακόμα και με απότομα αυξανόμενες τιμές.
3. Οι νικητές οποιουδήποτε πολέμου είναι οι τράπεζες. Δεν θα γίνεται καμιά συζήτηση πλέον για τοξικά προϊόντα και “banksters” ενώ οι κεντρικές τράπεζες υποχρεωτικά θα πλημμυρίσουν τον πόλεμο με φρέσκα χρήματα. Κατόπιν, οι τράπεζες θα μπορούν και πάλι να τροφοδοτούν με νέες πιστώσεις. Προς το παρόν, ένας αυξανόμενος πληθωρισμός θα κρατήσει σταθερό το δολάριο των ΗΠΑ μέχρι το τέλος του πολέμου. Συνήθως μόνο μετά από τον πόλεμο τακτοποιούνται όλες εκείνες οι αμαρτίες που διαπράχτηκαν στη διάρκεια της χρηματοδότησης του πολέμου.
Μας οδηγούν σε πόλεμο. Οι επόμενοι μήνες θα καθορίσουν εάν θα συρθούμε στον τρίτο παγκόσμιο πόλεμο ή όχι.
μετάφραση Μαργαρίτα Πατσιλίβα Σταύρου
Ο Eberhard Hamer υπήρξε (μέχρι τη συνταξιοδότησή του το 1994) καθηγητής Οικονομικών στο Technical Commercial College της γερμανικής πόλης Bielefeld. Επίσης διετέλεσε σύμβουλος του καγκελάριου Gerhard Schroeder, όπως και άλλων πολιτικών της Γερμανίας.
Δημοσιεύτηκε στις 20-3-2010 υπό τον τίτλο «Les signes annonciateurs d’une troisieme guerre mondiale s’accumulent» στην ιστοσελίδα Mondalisation.ca(http://www.mondialisation.ca/index.php?context=va&aid=18245)
από το Geopolitics & Daily News

 http://koukfamily.blogspot.com

Προσέξτε τώρα μην γίνουν τα ίδια και με την έβδομη δόση, διότι τότε δεν το γλιτώνετε το Γουδί


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Όλα όσα συμβαίνουν αυτόν τον καιρό – οι καθυστερήσεις, οι εκβιασμοί, οι προσβολές – είναι αποτέλεσμα του Μνημονίου που ο κ. Παπανδρέου, από το Καστελόριζο, μας διαφήμισε ως ασφαλές καταφύγιο και που ουδείς, ούτε οι υποδυόμενοι τους υπουργούς και τους βουλευτές, μελέτησαν ποτέ.

Ο κ. Παπανδρέου, αφού πέρασε επτά μήνες παίζοντας με τον κ. Παπακωνσταντίνου και άλλους «αντιεξουσιαστές στην εξουσία», έσπευσε να αποδεχθεί την λεόντειο σύμβαση αυτούσια και με κλειστά μάτια.

Αν μάλιστα διαβάσει κανείς προσεκτικά το (πρώτο) Μνημόνιο θα διαπιστώσει πως τόσο μεγάλη ήταν η σπουδή τους  να υπογράψουν, που αδιαφόρησαν για το γεγονός ότι από το κείμενο προκύπτει πως μόνο η πρώτη δόση εκταμιευόταν με μόνη την υπογραφή και όλες οι άλλες εξηρτώντο από οδηγίες που θα… δίνονταν στον δρόμο και οι οποίες όφειλαν να εκτελούνται πιστά.

Η αλήθεια είναι πως ακόμη και υπουργοί – το γράφω μετά λόγου γνώσεως και έχω υπ’ όψη μου συγκεκριμένη περίπτωση – δεν διάβασαν ούτε τις πρώτες αράδες του Μνημονίου και επομένως δεν γνώριζαν (και εξακολουθούν να μην γνωρίζουν) ποιοι ακριβώς είναι οι δανειστές μας.

Έτσι, στο Μνημόνιο, ενώ όλες οι χώρες – δανειστές (οι χώρες της ευρωζώνης) αναφέρονται κανονικά, υπάρχει ειδική παράγραφος, όπου η Γερμανία εμφανίζεται να εκπροσωπείται από το KfW «που υπόκειται στις οδηγίες, τελεί υπό την εγγύηση και ενεργεί για το δημόσιο συμφέρον της Γερμανίας».

Το KfW  (Kreditanstalt für Wiederaufbau), είναι τραπεζικός όμιλος με έδρα τη Φραγκφούρτη, που ιδρύθηκε το 1948 ως μέρος του Σχεδίου Μάρσαλ και σκοπό είχε να τεθεί επικεφαλής της ανασυγκρότησης της χώρας.

Ανήκει κατά 80% στο γερμανικό Δημόσιο και κατά 20% στα γερμανικά ομόσπονδα κρατίδια, ενώ επικεφαλής του πιστωτικού ιδρύματος είναι ο εκάστοτε υπουργός Οικονομίας.

Κρατήστε το αυτό ως προς τη στάση της Γερμανίας και συνεχίζουμε.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο, η Ελληνική Δημοκρατία, δηλαδή ο δανειολήπτης, εκπροσωπείται από τον υπουργό των Οικονομικών (τότε τον γίγαντα Παπακωνσταντίνου που δεν είχε καν εκλεγεί από τον λαό, αλλά είχε διοριστεί ευρωβουλευτής, θέση που εγκατέλειψε για να μας σώσει) και την Τράπεζα της Ελλάδος, σε ρόλο «αντιπροσώπου του δανειολήπτη», εκπροσωπούμενη από τον διοικητή της.

Επομένως, από το Μνημόνιο, βάσει του οποίου αναμένουμε την έκτη δόση, δεν προκύπτει ότι υπάρχουν άλλοι εγγυητές. Αρκούν ο υπουργός των Οικονομικών (ούτε καν ο πρωθυπουργός, που φρόντισε να απαλλαγεί των ευθυνών έκτοτε) και ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδος.

Και επομένως, η σύμβαση που υπεγράφη – και βάσει της οποίας αναμένουμε την έκτη δόση – δεν αναφέρει πουθενά ως δανειολήπτες τους αρχηγούς των κομμάτων.

Αυτό σημαίνει ότι ευθύνη για την εξασφάλιση της έκτης δόσης έχει προσωπικώς ο κ. Βενιζέλος, που οφείλει πάση θυσία να την εξασφαλίσει, χωρίς να βγάζει την ουρά του απ’ έξω και χωρίς νουθεσίες προς τον κ. Σαμαρά, διότι ο Σαμαράς ΔΕΝ υπέγραψε καμία σύμβαση!

Κατανοητό; Προφανώς.

Αν ο κ. Βενιζέλος φρόντισε να πράξει το αντίστροφο από αυτό που έπραξε ο κ. Παπανδρέου (που όρισε δανειολήπτη τον υπουργό των Οικονομικών), φορτώνοντας τη δουλειά του δανειολήπτη στον σημερινό πρωθυπουργό, αυτό είναι πρόβλημα εσωτερικό της προηγούμενης κυβέρνησης και των σχέσεών της με τον νέο πρωθυπουργό.

Επίσης, αν ο κ. Βενιζέλος, υπό τον πανικό της «ιδέας» του δημοψηφίσματος και της άτακτης απόσυρσης – υποχώρησης – αποχώρησης δέχθηκε στο μοιραίο Eurogroup της 7ης Νοεμβρίου (από όπου επέστρεψε ζεματισμένος) να αλλάξουν οι όροι του Μνημονίου και να θεωρηθούν ως δανειολήπτες οι αρχηγοί και των άλλων κομμάτων που (θα) συνεργάζονταν, επιστρέφοντας με αυτήν την εντολή στην Αθήνα, αυτό είναι δικό του πρόβλημα – και του αρχηγού του που στις 31 Οκτωβρίου σκέφθηκε να θέσει σε δημοψήφισμα τις αποφάσεις της 27ης Οκτωβρίου που μόλις είχε αποδεχθεί και συνυπογράψει, ουσιαστικά αθετώντας την υπογραφή του.

Σύμφωνα με το Μνημόνιο, η επικοινωνία μεταξύ δανειστών και δανειολήπτη γίνεται με διαμεσολαβητή τον πρόεδρο του Eurogroup (Γιουνκέρ). Γι’ αυτόν τον λόγο ο τελευταίος, ως αρμόδιος για την… επικοινωνία, ξεκαθάρισε προχθές πως πρέπει να μπουν οι υπογραφές.

Διαβάζοντας το Μνημόνιο, διαπιστώνει επίσης κανείς, πως τα μέτρα δεν περιλαμβάνονταν σ’ αυτό, αλλά θα καθορίζονταν με αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου – στο οποίο παρόντες έκτοτε ήσαν οι κ.κ. Παπανδρέου, Παπακωνσταντίνου και Βενιζέλος και όχι ο Σαμαράς ή άλλος πολιτικός αρχηγός.

Διαπιστώνουμε επίσης πως από το Μνημόνιο προκύπτει ότι «η διαθεσιμότητα του πρώτου Δανείου εξαρτάται από την υπογραφή του Μνημονίου Συνεννόησης και την έναρξη ισχύος της παρούσας Σύμβασης», ενώ, «η διαθεσιμότητα των Δανείων που έπονται του πρώτου εξαρτάται από τη θετική απόφαση των Κρατών Μελών της Ευρωζώνης (εκτός της Ελλάδας) μετά από διαβούλευση με την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα, με  βάση τα πορίσματα της επαλήθευσης από την Επιτροπή ότι η εφαρμογή της οικονομικής πολιτικής του Δανειολήπτη συμφωνεί με το πρόγραμμα προσαρμογής ή όποιους άλλους όρους προβλέπονται στην απόφαση του Συμβουλίου».

Επομένως, όλες οι άλλες δόσεις ΗΣΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΑΡΧΗ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ!

Από εκεί και πέρα, αρχίζουν οι υποχρεώσεις:

«Η Επιτροπή έχει το δικαίωμα να διενεργεί επιτόπιους ελέγχους και επιθεωρήσεις, ανάλογα με την περίπτωση».

«Ο Δανειολήπτης χρησιμοποιεί όλα τα ποσά που δανείζεται σύμφωνα με τη Δανειακή Διευκόλυνση τηρώντας τις υποχρεώσεις του που απορρέουν από το Μνημόνιο Συνεννόησης».

«Τα δικαιώματα του κάθε Δανειστή που απορρέουν από ή σχετίζονται με την παρούσα Σύμβαση, είναι διακριτά και ανεξάρτητα δικαιώματα και κάθε χρέος του Δανειολήπτη που απορρέει από τη Σύμβαση αυτή προς έναν Δανειστή, αποτελεί ένα διακριτό και ανεξάρτητο χρέος. Ο Δανειολήπτης οφείλει να μην δίνει προτεραιότητα σε έναν Δανειστή έναντι των άλλων Δανειστών».

(Εδώ, πρέπει να θυμίσουμε πως αυτός ο όρος παραβιάστηκε, όταν ο κ. Βενιζέλος δέχθηκε την παροχή εγγυήσεων στη Φιλανδία, δίνοντας την προτεραιότητα – και έναντι του ΔΝΤ – που απαγορεύει η Σύμβαση).

Επίσης, το Μνημόνιο προβλέπει πως μετά το αίτημα για το πρώτο δάνειο, η υποχρέωση των δανειστών να καταβάλουν το ποσό των επόμενων δανείων υπόκειται κάθε φορά σε γνωμοδότηση «που ικανοποιεί τους Δανειστές», στην «παραλαβή από την Επιτροπή επιβεβαίωσης από τους Δανειστές ότι είναι ικανοποιημένοι ότι πληρούνται οι προϋποθέσεις για την ανάληψη κεφαλαίων δυνάμει της παρούσας Σύμβασης, και για τους όρους βάσει των οποίων επιθυμούν να χορηγήσουν ένα Δάνειο στο Δανειολήπτη».

Και… και.. προσέξτε:

«Στο ότι δεν έχει συμβεί ουσιώδης δυσμενής μεταβολή από την ημερομηνία της παρούσας Σύμβασης, τέτοιας που, κατά τη γνώμη των Δανειστών, μετά από διαβούλευση με το Δανειολήπτη, να μπορεί να βλάψει σημαντικά την ικανότητα του Δανειολήπτη να εκπληρώσει τις υποχρεώσεις καταβολής του βάσει της παρούσας Σύμβασης, δηλαδή την εξυπηρέτηση του Δανείου που πρόκειται να χρηματοδοτηθεί και την αποπληρωμή του», καθώς και «στο γεγονός ότι δεν σημειώθηκε λόγος καταγγελίας (περίπτωση αθέτησης υποχρεώσεων) εκ μέρους του Δανειολήπτη η οποία να συνεχίζεται».

Η εκ μέρους του κ. Παπανδρέου απόπειρα αθέτησης υποχρεώσεων (με την γνωστή ανοησία περί όψιμου δημοψηφίσματος και αφού είχε αποδεχθεί όλα τα παραπάνω) είναι γεγονός.

Προφανώς, η απόπειρα αθέτησης δεν αφορούσε στην πρώτη δανειακή σύμβαση των πρώτων 80 δις ευρώ, αλλά στα συμφωνηθέντα στις 27 Οκτωβρίου περί «κουρέματος» της τάξης του 50% και τα λοιπά.

Η αλήθεια είναι ότι η αθέτηση έπαψε να υπάρχει (και επομένως δεν συνεχίζεται), όταν ο κ. Παπανδρέου υποχρεώθηκε σε άτακτη υποχώρηση.

Και επομένως και σ' αυτό το σημείο οι τελευταίες απαιτήσεις εκ μέρους των δανειστών αποτελούν παραβίαση της Σύμβασης, διότι προβάλλουν ως υφιστάμενο ένα θέμα το οποίο δεν υφίσταται πλέον.
 

Οι πιέσεις, οι εκβιασμοί και οι απειλές ήλθαν ως αποτέλεσμα ενός κλονισμού εμπιστοσύνης που ψυχολογική αξία έχει μόνο και όχι δικαιοπρακτική.

Με δεδομένη, όμως, αυτή την αφερέγγυα συμπεριφορά και με δεδομένο ότι από το πρώτο Μνημόνιο (Μαΐου 2010), προκύπτει σαφώς ότι αρμόδιο να αποφασίζει αν ο δανειολήπτης (δηλαδή η Ελλάδα) είναι εντάξει στις υποχρεώσεις του και παραμένει αξιόπιστος, είναι το Eurogroup, αυτοί (οι του Eurogroup) αποφάσισαν στις 7 Νοεμβρίου – και ενώ τους είχε γίνει το χατίρι και είχε αποφασισθεί η κυβέρνηση εθνικής συνεννόησης (λέμε τώρα) – πως η Ελλάδα έχασε την αξιοπιστία της και, προκειμένου να την ξανακερδίσει, πρέπει να πιει το ρετσινόλαδο του Μανιαδάκη, να πάει πίσω στην μετεμφυλιακή Μακρόνησο και να δηλωθούν όλοι ως ανανήψαντες, υπογράφοντας αράδα τις δηλώσεις νομιμοφροσύνης, προκειμένου να αποκτήσουν το πολυπόθητο πιστοποιητικό «ευρωζωνοφροσύνης» (σ.σ. από το «εθνικοφροσύνης»).

Σ’ εκείνο το Eurogroup παρών ήταν ο κ. Βενιζέλος. Από πού και ως πού δεσμεύτηκε για λογαριασμό των αρχηγών των άλλων κομμάτων; Αυτοί είχαν υπογράψει άρον άρον το Μνημόνιο χωρίς να το διαβάσουν; Αυτοί επιχείρησαν να αθετήσουν τις υποχρεώσεις τους;

Επιπλέον, τους υπενθύμισε ο κ. Βενιζέλος ότι η έκτη δόση αφορά στο πρώτο Μνημόνιο και επομένως δεν έχει παραβιαστεί η σύμβαση, παρά τις ψυχαναγκαστικές ανοησίες περί δημοψηφίσματος;

Τους είπε δηλαδή πως ουσιαστικά είναι αυτοί που παραβιάζουν την Σύμβαση;

Προφανώς όχι, διότι προφανώς δεν μπορούσε.

Και δεν μπορούσε, διότι μπορεί μεν στην πράξη η όλη συζήτηση να αφορούσε στη συμφωνία της 27ης Οκτωβρίου, γνώριζε όμως πως η κυβέρνησή του έτσι κι’ αλλιώς δεν είχε εφαρμόσει όσα προβλέπονταν στο πρώτο Μνημόνιο – εκτός από το να μοιράσει αφειδώς φόρους που ΔΕΝ προβλέπονται σ’ αυτό.

Φυσικά, χωρίς κανένα αποτέλεσμα. Φυσικά, με τα ακριβώς αντίθετα αποτελέσματα.

Και επομένως γνώριζε πως ακόμη και αν δέχονταν το επιχείρημα πως η έκτη δόση αφορά στο πρώτο Μνημόνιο και δεν έχει καμιά σχέση με αυτό του «κουρέματος», εκείνοι μπορούσαν μια χαρά να ετοιμάσουν μια αρνητική έκθεση σχετικά με την πορεία εκτέλεσης του πρώτου Μνημονίου και να τον στείλουν έτσι κι’ αλλιώς από εκεί που ήλθε.

Ποιος ευθύνεται γι’ αυτό; Ο ίδιος, μαζί με τον κ. Παπανδρέου (που επίσης μας ήλθε ζεματισμένος από τις Κάννες και κατάλληλα στολισμένος από τον Σαρκοζί) και όλα τα μέλη του υπουργικού συμβουλίου της φοβερής και τρομερής κυβέρνησης Παπανδρέου, που παραμένουν στις θέσεις τους και επί Παπαδήμου.

Χθες, ο πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας επανήλθε με μια αναδιατύπωση της επιστολής του προς τους ηγέτες του Ευρωπαϊκού Λαϊκου Κόμματος και στέλνοντας τη νέα αυτή επιστολή στους επικεφαλής του Eurogroup, της Κομισιόν, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ.

Αν και θεωρώ ότι η Ν.Δ. έπρεπε από μηνών να είχε αποκαλύψει τον συστηματικά παρελκυστικό ρόλο Παπαπανδρέου και ότι οι επιστολές αυτές έπρεπε να έχουν αποσταλεί αμέσως μόλις ο κ. Παπανδρέου έθεσε (αυτός πράγματι) σε κίνδυνο την ευρωπαϊκή υπόσταση της χώρας, οπότε η Ν.Δ. θα είχε εγγυηθεί αυτή πρώτη για λογαριασμό της χώρας, όπως εξελίχθηκαν τα πράγματα δεν υπήρχε άλλη λύση.

Το θέμα θα συζητηθεί σήμερα στη συνάντηση Μέρκελ - Σαρκοζί και θα κριθεί στο Eurogroup της προσεχούς Τρίτης.

Επομένως, για να τελειώνουμε: Ας φροντίσει ο κ. Βενιζέλος να πράξει τα δέοντα για να λήξει η υπόθεση - αν και φαίνεται ότι δεν θα χρειαστεί πλέον να προσπαθήσει και πολύ, καθώς, ως φαίνεται, οι Ευρωπαίοι θα υποχρεωθούν να κάνουν την ανάγκη φιλοτιμία.

Από εδώ και πέρα, όμως, η ευθύνη είναι στα χέρια Παπαδήμου - Βενιζέλου.

Αν συνεχιστούν τα προβλήματα, αν αρχίσουν πάλι τις απαιτήσεις και τις παραβιάσεις των συνθηκών, αν έχουμε τα ίδια και με την έβδομη δόση, τότε μάλλον θα χρειαστεί να βρουν ασφαλές σημείο για να κρυφτούν.

Ας φροντίσουν, λοιπόν, να κάνουν όσα πρέπει, χωρίς να ρίχνουν συνεχώς τα βάρη στους άλλους και στον λαό.

Διαφορετικά, με τις συσκέψεις του κ. Παπανδρέου για την δήθεν διαδοχή του, με τις κορώνες του κ. Βενιζέλου στη Βουλή και με τα φληναφήματα του κ. Παπαδήμου περί «καθήκοντος» των πολιτικών αρχηγών ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΓΛΙΤΩΣΟΥΝ ΤΟ ΓΟΥΔΙ – και του 1909 και του 1922!

 http://www.elzoni.gr/

Τουρκία: Τις 720.000 φτάνει η στρατιωτική δύναμη της χώρας.

Για πρώτη φορά στην Ιστορία τους, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις ανακοίνωσαν το μέγεθος του ανθρώπινου δυναμικού που υπηρετεί σε αυτές. Σύμφωνα με τα στοιχεία αυτά, το στρατιωτικό και πολιτικό προσωπικό στις ένοπλες δυνάμεις της γειτονικής χώρας ανέρχεται στα 720.000 άτομα. Αναλυτικά, οι τουρκικές ένοπλες δυνάμεις έχουν 365 στρατηγούς, 39.975 αξιωματικοί, 95.824 υπαξιωματικοί, το επαγγελματικό προσωπικό ανέρχεται στους 201.379, οι κληρωτοί στους 465.197, ενώ απασχολείται πολιτικό προσωπικό 53.424 εργαζομένων.
Τα στοιχεία που έδωσε στη δημοσιότητα το τουρκικό Γενικό Επιτελείο έχουν ως εξής:

  • Στρατηγοί: 365
  • Αξιωματικοί: 39.975
  • Υπαξιωματικοί: 95.824
  • Επαγγελματικό προσωπικό Χωροφυλακής: 24.700
  • Επαγγελματίες στρατιώτες: 40.515
  • Σύνολο επαγγελματικού στρατιωτικού προσωπικού: 201.379
  • Έφεδροι αξιωματικοί: 6.829
  • Οπλίτες: 458.368
  • Κληρωτοί: 465.197
  • Σύνολο στρατιωτικού προσωπικού: 666.576
  • Πολιτικό προσωπικό: 53.424
  • Γενικό σύνολο: 720.000
Η ορθότητα πάντως των στοιχείων αυτών δεν μπορεί να διασταυρωθεί από άλλες ανεξάρτητες πηγές. Οι έως τώρα εκτιμήσεις αμυντικών αναλυτών για το μέγεθος των τουρκικών ενόπλων δυνάμεων κυμαίνονταν από 600 χιλιάδες έως 750 χιλιάδες άνδρες.
Σημειώνεται ότι στον αριθμό αυτό δεν συμπεριλαμβάνονται οι πολιτοφύλακες, που επιστρατεύονται από τον τοπικό πληθυσμό στην ανατολική Τουρκία και πολεμούν στο πλευρό του στρατού κατά των Κούρδων ανταρτών. Δεν συμπεριλαμβάνεται επίσης η Αστυνομία, που είναι παραστρατιωτικό σώμα. Αντιθέτως συνυπολογίζεται η Χωροφυλακή, επισήμως επίσης παραστρατιωτικό σώμα, το οποίο όμως εντάσσεται απ’ ευθείας στο οργανόγραμμα και στην ιεραρχία των ενόπλων δυνάμεων, όπως και η Ακτοφυλακή.
Η πρωτοβουλία του τουρκικού Γενικού Επιτελείου να ανακοινώσει επισήμως το μέγεθος των ενόπλων δυνάμεων -ένα από τα θέματα-ταμπού, δεδομένης της εμμονής της γειτονικής χώρας σε θέματα ασφαλείας πληροφοριών- έρχεται σε μία στιγμή που η κυβέρνηση δρομολογεί τη μείωση της οροφής του στρατεύματος, υιοθετώντας ένα σύστημα εξαγορά της στρατιωτικής θητείας από τους μεγαλύτερους σε ηλικία υπόχρεους στράτευσης.
Ο τουρκικές ένοπλες δυνάμεις είναι η δεύτερη μεγαλύτερη δύναμη στους κόλπους του ΝΑΤΟ, μετά τον αμερικανικό στρατό.
πηγή
από το Geopolitics & Daily News

ΣΧΟΛΙΟ
Βρε δεν παν να ειναι και 2 εκατομμύρια….
Αν εδω εχουμε πατριώτες να κυβερνουν δεν περναει ο Τούρκος με τιποτα….
Η Ελλαδα μπορει να γινει αστακός….
Εχει τις πλουτοπαραγωγικες πηγες που χρειάζεται… αν ειχε και τους πολιτικους.
Οπως 7 εκατομμύρια Ισραηλίτες σε μια στενη λωριδα γης συγκρατούν εκατοντάδες εκατομμύρια Αραβες και γενικότερα μουσουλμάνους….
Για εμας ειναι ακομα ευκολοτερο να συγκρατησουμε τους Τούρκους…
Μονο από προδοσία κινδυνεύουμε….
Οι πατριωτες πολιτικοι θα τελείωναν την κρίση αυριο….
Θα οργάνωναν μεταξύ άλλων πανίσχυρο στρατό με την πιο φοβερή αεροπορία του ΝΑΤΟ…. και οι Τουρκοι θα μας εγλυφαν από το πρωι μεχρι το βραδυ…
Ειναι λαός θρασύδειλος. Οταν εσυ λιποψυχήσεις και δειλιασεις αγριέυουν…
Οταν δείξεις πυγμη και θάρρος μαζευονται….
Για να χτυπησουν την μικρή Κύπρο είχαν την διαβεβαίωση των Αμερικανων οτι η Ελλαδα δεν θα επεμβει. Την διαβεβαιωση των Βρετανων ότι θα παραμεινουν ουδετεροι. Αλλα όλα αυτα δεν τους εφθαναν…. Ακόμα δειλιαζαν να εισβαλουν σε μια χωρα 500.000 Ελλήνων. Ετσι αφού πηραν την διαβεβαίωση οτι οι Ελλαδιτες θα βρίσκονταν σε συγχιση με μια χουντα που θα κατέρρεε και δεν θα επεμβαιναν… αποφάσισαν οτι θα ήταν προτιμότερο να ειναι σε συγχιση και οι Κύπριοι…. Ετσι έσκασε και το πραξικοπημα ωστε να υπαρχει κι εμφυλιος αλληλοσπαραγμος αναμεσα στους Κυπρίους Ελληνες και η Εθνοφρουρα να ειναι απενεργοποιημένη….
Μετα από όλα αυτα ξεκινησαν την αποβαση αλλα και τοτε ακομα μεχρι τον 2ο Αττιλα ένοιωσαν λιγο φοβισμενοι… Οποτε ανελαβε κι ο ΟΗΕ να τους βοηθησει λιγο περισσοτερο!!!!!!!
Αυτοι ειναι οι Τουρκοι αδερφια μου.
Τα θρασίμια από την Μογγολια.

 http://koukfamily.blogspot.com/

24 Νοε 2011

ΤΑ «ΜΠΑΖΑ»


Γράφει : ο Μιχάλης Τζανάκης*
Αν και συνήθως θέλω να βλέπω την επικαιρότητα με ευτράπελη διάθεση, ίσως σαν είδος άμυνας απέναντι σ αυτό το «αίσχος», επιτρέψτε μου το σημερινό κείμενο να κινηθεί περισσότερο «ευθεία» και να επιστρατεύσω αποκλειστικά την αίσθηση μου απέναντι σ όλον αυτόν τον ορυμαγδό που ζούμε. Δεν ξέρω αν και κατά πόσο λαμβάνουν υπόψη οι «εκπρόσωποι» του λαού, όσα γράφονται ή λέγονται δημόσια ή ιδιωτικά, αλλά τούτον τον καιρό έχω ένα μεγάλο φόβο.
Ο φόβος αυτός προκύπτει από τον παρατεταμένο βιασμό (χωρίς εισαγωγικά), που υφίσταται ο ελληνικός λαός και η ελληνική κοινωνία στο σύνολο της. Με τρόπο που θα ζήλευε ο πιο διεστραμμένος ανώμαλος βιαστής, οι υποτιθέμενοι εκλεγμένοι ταγοί με τρόπο σχιζοφρενικά σαδιστικό διαλύουν, αποσυνθέτουν, βιάζουν κατ εξακολούθηση, όπως και όσο μπορούν το σύνολο της κοινωνίας. Κι όχι μόνο αυτό, αλλά εντελώς ξεδιάντροπα θέλουν με «γκεμπελικές» μεθόδους να καταστήσουν συνένοχο το «θύμα» και να το εξισώσουν με το «θύτη». Ως ένα βαθμό οι «λαγοί» σε ρόλο Γκέμπελς καλά το πήγαν. Εξύβρισαν,αγανάκτησαν, κατήγγειλαν, γενικά προετοίμασαν καλά το έδαφος για την επερχόμενη λαίλαπα.
Ουδείς σώφρων άνθρωπος κατανοεί που το πάνε και τι ακριβώς θέλουν να πετύχουν. Τα επιχειρήματα είναι το εξής ένα. Ή σας βιάζουμε με τη συναίνεση σας, ή σας παραδίδουμε στο βιαστή. Δεν εξηγεί κανείς σε κανένα με ποιο δικαίωμα στερούν σε μια οικογένεια έντιμων και νομοταγών ελλήνων να σπουδάσει ένα παιδί, με ποιο δικαίωμα στερούν
από ένα συνταξιούχο να πάρει τα φάρμακα του, με ποιο δικαίωμα τρομοκρατούν όλες τις κοινωνικές, επαγγελματικές και ηλικιακές τάξεις. Το «άλλοθι» της νομιμοποίησης της εντολής του 2009 είναι όχι σαθρό, αλλά απολύτως «ύποπτο» να το επικαλείται κάποιος,γιατί υπάρχει και η επιστήμη της Ιστορίας που το αμφισβητεί.
Αυτοί οι βιαστές εκμεταλλεύτηκαν όλα τα «ελαττώματα» μιας γενιάς ελλήνων που οι ίδιοι καλλιέργησαν και ανέδειξαν για να δικαιολογήσουν την ανικανότητα τους (ή τη δολιότητα τους άραγε); Οι «κοπρίτες», βέβαια, ή οι «αντιπαραγωγικοί» ή οι διεφθαρμένοι ή όλοι εκείνοι που στοχοποιήθηκαν δεν είναι τίποτα άλλο παρά η πελατεία τους. Όλοι εκείνοι οι «πρασινοφρουροί» ή οι «γαλαζο-τέτοιοι», που απολάμβαναν τα μικρά ή μεγάλα προνόμια (μερικοί είναι αλήθεια ότι έκαναν «χρυσές» δουλειές) της διεφθαρμένης όντως εξουσίας τους.
 Κάποιοι καλλιέργησαν τις παθογένειες, τον τύπο που τους «λιβάνιζε» και κατασκεύαζε τους «χαρισματικούς» και τους «δημοκράτες», το γλοιώδη συνδικαλισμό που προετοίμαζε τις επόμενες γενιές βουλευτών, υπουργών, δημάρχων, πολιτευτών,τις καταλήψεις στα σχολεία, τις «μαϊμού» επιδοτήσεις, τις επενδύσεις «φαντάσματα»,τις παντοειδείς «φούσκες», τον απόλυτο λαΪκισμό σ όλες τις εκφάνσεις του πολιτικού,οικονομικού και πολιτιστικού μας βίου.
Ο εκμαυλισμός της ελληνικής κοινωνίας συντηρήθηκε και ενισχύθηκε συστηματικά από όλους τους «πιστούς» υπηρέτες της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας, που πήραν «κατ αποκοπή» την εργολαβία του σύγχρονου εκδημοκρατισμού μας. Πολλοί απ τους «εργολάβους» της μεταπολιτευτικής δημοκρατίας σήμερα γράφουν, ακατάπαυστα,βιβλία, για να καταγγείλουν τα τότε «αφεντικά» τους, ώστε ν αποκαταστήσουν δήθεν, την υστεροφημία τους. Διαβάζουμε απίστευτα πράγματα για τους πάλαι ποτέ «χαρισματικούς» , για τους «φιλελεύθερους» , τους «εκσυγχρονιστές» και πάει λέγοντας.
Δυστυχώς όλοι αυτοί οι «διανοούμενοι» είναι εξ ίσου θλιβεροί, όσο και
τα «πρώην» αφεντικά τους. Υπηρέτησαν πρόθυμα και ιδιοτελώς νοσηρές πολιτικές κι έρχονται σήμερα στο «εξομολογητήριο» για άφεση των αμαρτιών τους. Διαβάζω ακόμα κάποιες επιφυλλίδες σε «σοβαρά» κυριακάτικα φύλλα και θλίβομαι πραγματικά για όλους αυτούς, τους κατά τα άλλα «φωτισμένους» ανθρώπους. Στον ίδιο μύλο έριχναν και ρίχνουν νερό με τους πρώην κομματικούς προϊσταμένους τους.
Και κάπου εδώ όλοι αυτοί οι απίθανοι «τύποι» περνάνε απ τον εκβιασμό στον ωμό βιασμό. Διαλύουν ότι είχαν φτιάξει οι ΕΝΤΙΜΟΙ Έλληνες που είναι η συντριπτική πλειοψηφία, (Πάγκαλε και Λοβέρδε),γκρεμίζουν με αισχρή ιταμότητα τους κόπους και τις θυσίες μιας ζωής. Τα καφενεία είναι γεμάτα σκυθρωπούς γέροντες, οι σχολικές τάξεις με αγχωμένα και βαριεστημένα παιδιά,τα πανεπιστήμια με οργισμένους νέους, τα μαγαζιά με καταστραμμένους εμπόρους, οι υπηρεσίες με εξευτελισμένους και απαξιωμένους υπαλλήλους. Τα ένθετα των εφημερίδωνδιαφημίζουν θέσεις εργασίας στη…Νέα Ζηλανδία (το «έθνος» είχε τη συγκεκριμένη παρουσίαση), οι δρόμοι στο κέντρο της πόλης είναι άδειοι, η απαισιοδοξία κι η απόγνωση διάχυτη παντού.
Όσοι Έλληνες ταξιδεύουν για οποιοδήποτε λόγο στο εξωτερικό γίνονται δέκτες δηκτικών σχολίων φέρνοντας μας σε δύσκολη θέση, αφού δεν ξέρεις με ποιον να τα βάλεις. Με τους κυνικούς ευρωπαίους, που ιστορικά έχουν πατήσει επί πτωμάτων για να παριστάνουν σήμερα τους τιμητές του παγκόσμιου πολιτισμού, ή τους ανεπαρκέστατους (ή δόλιους)«δικούς» μας πολιτικούς που είναι οι ηθικοί αυτουργοί αυτής της έρπουσας χλεύης;
Το «κλασικό» πλέον ερώτημα «και τώρα τι γίνεται;», μόνιμα συνοδεύει τον καταγγελτικό και απολύτως λογικά οργισμένο λόγο μας. Ίσως το ίδιο αυτό ερώτημα να τίθεται προβοκατόρικα, ώστε να εκθέτει τους δικαίως οργισμένους και καταγγέλοντες. Προφανώς μεταξύ «καταγγελίας», «οργής» και «πρότασης» υπάρχει ένα ενδιάμεσο στάδιο που είναι
η εξαφάνιση όλων όσων μας ενέπλεξαν σ όλη αυτή τη δίνη. Τρομάζω στην ιδέα να έρθουν τα ίδια πρόσωπα, με παραλλαγμένο αλλά σταθερά «ξύλινο» λόγο να μας ξαναπουλήσουν φούμαρα. Επειδή ο χρόνος τρέχει και ίσως, λίαν προσεχώς, πρέπει να κληθούμε (αλήθεια  θα γίνει ή θα χουμε παρατεταμένη διακυβέρνηση «σωτήρων»), να επιλέξουμε τη νομοθετική και έκτελεστική εξουσία, είμαι περίεργος να δω ποιοι θα έχουν το θάρρος
(ή μήπως το θράσος;) να οργανώσουν τα προεκλογικά πάρτυ και ποιοι από μας θα κραδαίνουν τα πλαστικά σημαιάκια αγορασμένα με δάνεια εκατοντάδων εκατομμυρίων,για ν αποθεώσουν τους περιοδεύοντες κομματικούς θιάσους, που θα (τολμήσουν;) να δώσουν νέες παραστάσεις.
Για την ώρα αυτό που προέχει πριν το «χτίσιμο» είναι το «γκρέμισμα». Για να χτίσεις κάτι σ ένα χώρο ερειπίων, σ ένα βούρκο λυμάτων πρέπει πρώτα να το γκρεμίσεις συθέμελα, να το καθαρίσεις και να βάλεις γερά τα θεμέλια του καινούριου, που θέλεις να φτιάξεις. Πρώτα πρέπει να φύγουν τα «μπάζα» και μετά να μεταφερθούν τα νέα «υλικά».
.
*ο Μιχάλης Τζανάκης είναι φιλόλογος

 http://tonoikaipnevmata.wordpress.com/

O στρατηγικός ρόλος του Πειραιά στην ΑΟΖ.



Του Νίκου Λυγερού
Ο Πειραιάς δεν ήταν ξηρά, αλλά νησί που έγινε λιμάνι, δηλαδή γη θάλασσας. Ήλθε από τη θάλασσα για να δώσει μέλλον στη γη, στην πατρίδα μας. Βέβαια αυτό το επινόησε ένας Θεμιστοκλής και το κατανόησε ένας Θουκυδίδης, ενώ άλλοι ακόμα και να το κοίταζαν δεν θα το έβλεπαν καν. Με άλλα λόγια, κι οι δυο τους ανέδειξαν το στρατηγικό ρόλο του Πειραιά. Κι αυτός ο ρόλος είχε επιπτώσεις και στο εμπόριο και στην οικονομία. Τα ναυπηγεία δημιούργησαν ένα νέο κόσμο πάνω στα κύματα. Και δεν είναι τυχαίο αν η Ελλάδα έχει πια τον πρώτο εμπορικό στόλο του κόσμου. Μόνο που όταν η οικονομία δεν έχει στρατηγικό βάθος και η στρατηγική δεν θεωρείται παρά μόνο και μόνο ένας οικονομικός παράγοντας, έχουμε το φαινόμενο του εκφυλισμού. Δεν μπορεί ένας αποτελεσματικός στόλος να μην έχει ανθεκτικό λιμάνι. Πιο αφαιρετικά, πρέπει να καταλάβουμε όλοι μας ότι όσον αφορά στο θέμα της ΑΟΖ, τα νησιά μας είναι ο στόλος μας. Κι αυτά τα νησιά για να λειτουργήσουν δυναμικά, πρέπει να έχουν ένα λιμάνι με τείχη, το οποίο να έχει μία διεθνή βαρύτητα. Αλλιώς η αποκλειστικότητα δεν μπορεί να γίνει κτήμα. Η στρατηγική ανάπτυξη του Πειραιά είναι απαραίτητη για να υποστηρίξει επί του πρακτέου τον στόλο μας, τα νησιά μας, δηλαδή την ΑΟΖ μας. Αν δεν εξετάσουμε το θέμα στρατηγικά, τότε θα εμφανιστούν αναπόφευκτα οι φοβίες μας όσον αφορά στα νησιά. Δίχως στρατηγικό κέντρο αποφάσεων δεν μπορεί να ενεργοποιηθεί η εμβέλεια της θεωρίας παιγνίων πάνω στα νησιά μας. Αν αυτά δεν νιώσουν ότι ανήκουν στο ίδιο σύμπλεγμα, στο ίδιο πεδίο δράσης, διότι έχει καθοριστεί ένα πλαίσιο μέσω της στρατηγικής, στην τελική δεν θα αποτελούν πια μια ανοιχτή δομή ικανή ν’ αντισταθεί, αλλά μόνο και μόνο μία σειρά από dominos έτοιμη να καταρρεύσει με το πρώτο πέσιμο. Ο Πειραιάς δεν είναι μόνο ένα στάδιο ή μία ομάδα. Ο Πειραιάς είναι η καρδιά της πατρίδας μας. Υπάρχει μία αποστολή κι έχουμε ανθρώπους που διαθέτουν γνώσεις, για να την υλοποιήσουν. Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η θέληση. Πρωταρχικά είναι η επίγνωση. Αν ο καθένας μας καταλάβει το στρατηγικό ρόλο του Πειραιά για την ΑΟΖ, τότε θα δει το όραμα και θ’ αρχίσει την πραγματική προσπάθεια. Για να πείσουν τους άλλους για την οχύρωση έδωσαν πρώτα μάχη στα νησιά. Με άλλα λόγια η Σαλαμίνα απέδειξε τη σημασία του Πειραιά. Με την ΑΟΖ, τα νησιά μας δείχνουν ήδη την ανάγκη μιας στρατηγικής κι ο Πειραιάς θα είναι η θεμελίωσή της.

 http://udemand.wordpress.com

Πως η Κίνα μπορεί να νικήσει την Αμερική


από τους New York Times, του Yan Xuetong,  καθηγητή Πολιτικών Επιστημών και πρύτανη διεθνών σχέσεων στο πανεπιστήμιο  Tsinghua.
Με την συνεχώς αναπτυσσόμενη οικονομική και στρατιωτική ισχύ της Κίνας, η αντιπαράθεση της με τις ΗΠΑ είναι πλέον αναπόφευκτη.
Προς το παρόν, οι ηγέτες των δυο χωρών θεωρούν πως αυτή η αντιπαράθεση μπορεί να διαχειριστεί χωρίς πολεμικές συγκρούσεις που θα απειλήσουν την παγκόσμια τάξη.
Κάποιες όμως αναλύσεις των ειδικών, δεν είναι τόσο καθησυχαστικές.
Αν κρίνουμε από την ιστορία, η ανάδυση της Κίνας αποτελεί πραγματική απειλή για την Αμερική. Οι αναδυόμενες δυνάμεις πάντα επιδιώκουν την κυριαρχία, ενώ αυτές που παρακμάζουν ποτέ δεν παραδίνονται αμαχητί. Και αν λάβουμε υπόψη τα διαφορετικά πολιτικά συστήματα των δυο αυτών χωρών, τότε ο μελλοντικός πόλεμος μεταξύ τους είναι πολύ πιθανός.
Είμαι πολιτικά ρεαλιστής. Αυτό δεν σημαίνει πως το μόνο που με απασχολεί είναι η οικονομική και στρατιωτική ισχύς. Η ηθική παίζει κι αυτή σημαντικό ρόλο στις διεθνείς σχέσεις, και στον διαχωρισμό των νικητών από τους ηττημένους.
Οι αρχαίοι Κινέζοι πολιτικοί θεωρητικοί πίστευαν πως το κλειδί για τη παγκόσμια κυριαρχία είναι η πολιτική ισχύς, με επίκεντρό της την ηθική ηγεσία. Οι ηγέτες που δρουν ηθικά, κερδίζουν μακροπρόθεσμα.
Σύμφωνα με τον αρχαίο Κινέζο φιλόσοφο Xunzi, υπήρχαν τρία είδη ηγεσίας: Ανθρώπινη, ηγεμονία, και τυραννία. Η πρώτη κερδίζει τις καρδιές και το μυαλό όλων των ανθρώπων. Η τυραννία, που βασίζεται στη στρατιωτική δύναμη, δημιουργεί εχθρούς. Η ηγεμονία βρίσκεται στο ενδιάμεσο. Δεν κοροϊδεύει τον κόσμο, αλλά αδιαφορεί για την ηθική, και πολύ συχνά χρησιμοποιεί βία. Σύμφωνα με τους Κινέζους φιλόσοφους, η καλύτερη μορφή ηγεσίας είναι η ανθρώπινη.
Αυτές οι θεωρίες μπορεί να ανήκουν στο παρελθόν, αλλά έχουν αρκετά κοινά σημεία με τα σημερινά δρώμενα. Όπως μου είχε πει κάποτε ο Henry Kissinger, η σύγχρονη κινεζική εξωτερική πολιτική, είναι πολύ πιθανό να βασίζεται σύντομα στην αρχαία κινεζική φιλοσοφία…
Σήμερα, συνεχίζει να ισχύει το κινεζικό αξίωμα της αρχαιότητας ότι τα κράτη που βασίζονται στην οικονομική και στρατιωτική τους ισχύ, χωρίς μια ηθική ηγεσία, είναι μοιραίο πως θα αποτύχουν.
Δυστυχώς, τέτοιου είδους απόψεις δεν παίζουν μεγάλο ρόλο στη σημερινή εποχή του οικονομικού ντετερμινισμού, ακόμη και αν οι κυβερνήσεις αναφέρονται σε αυτές (στα λόγια και μόνο). Οι Κινέζοι κομμουνιστές θεωρούν πως το κόμμα τους αποτελεί τη βάση του οικονομικού θαύματος της χώρας, αλλά δείχνουν να ανταγωνίζονται τις ΗΠΑ στον οικονομικό τομέα και μόνο. Από τη πλευρά τους, οι Αμερικανοί ηγέτες σπάνια παραδέχονται μια αποτυχία τους.
Και οι δυο κυβερνήσεις πρέπει να κατανοήσουν ότι η πολιτική και όχι το χρήμα, θα καθορίσει τον αυριανό κυρίαρχο. Πολλοί θεωρούν ότι  η Κίνα μπορεί να βελτιώσει την διεθνή της εικόνα, αν αυξήσει την οικονομική της βοήθεια προς τρίτους. Η εξαγορά όμως της φιλίας δεν έχει μακροπρόθεσμα οφέλη, ειδικά σε δύσκολες εποχές.
Τι πρέπει λοιπόν να κάνει η Κίνα για να κερδίσει την συμπάθεια του πλανήτη; Σύμφωνα με τους αρχαίους φιλοσόφους της, θα πρέπει να ξεκινήσει από το εσωτερικό. Η ανθρώπινη ηγεσία θα  πρέπει να δημιουργήσει ένα ιδανικό μοντέλο στην ίδια την Κίνα, ώστε να εμπνέει και τους ξένους λαούς. Για να το πετύχει, θα πρέπει να πάψει να δίνει προτεραιότητα στην οικονομική ανάπτυξη, και να φροντίσει να κλείσει το τεράστιο χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών. Η λατρεία του χρήματος θα πρέπει να αντικατασταθεί από την παραδοσιακή ηθική, και η πολιτική διαφθορά από την κοινωνική δικαιοσύνη.
Όσον αφορά στις τρίτες χώρες, αν η Κίνα θέλει να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ, θα πρέπει να επιδείξει ανθρώπινη μορφή ηγεσίας. Η στρατιωτική ισχύς εξηγεί το γιατί η Αμερική έχει τόσους πολλούς συμμάχους. Ο Ομπάμα μπορεί να έχει κάνει λάθη στο Ιράκ, στο Αφγανιστάν, και στην Λιβύη, αλλά έχει αποδείξει πως η χώρα του μπορεί να αναλαμβάνει πολλούς πολέμους ταυτόχρονα. Αντίθετα, η Κίνα έχει να πολεμήσει από το 1964 (με το Βιετνάμ), και η στρατιωτική της ηγεσία (και οι στρατιώτες της) στερείται πολεμικής εμπειρίας.
Η Αμερική απολαμβάνει καλύτερες σχέσεις με τον υπόλοιπο κόσμο από ότι  η Κίνα, τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά. Έχει 50 επίσημους συμμάχους, ενώ η Κίνα κανέναν. Μόνο η Β. Κορέα και το Πακιστάν είναι «ημί-σύμμαχοι»της.
Το Πεκίνο χρειάζεται να αναπτύξει υψηλού επιπέδου διπλωματικές και στρατιωτικές σχέσεις με τα άλλα κράτη, αν θέλει ένα φιλικό διεθνές περιβάλλον μέσα στο οποίο θα αναδυθεί. Για να κερδίσει τις ΗΠΑ σε αυτόν τον τομέα, το Πεκίνο θα πρέπει να έχει ως βάση του την ηθική. Παράλληλα θα πρέπει να αναγνωρίσει τον νέο του διεθνή ρόλο και να αναλάβει τις ευθύνες που τον συνοδεύουν.
Πολιτικά, η Κίνα θα πρέπει να εκμεταλλευτεί την παραδοσιακή της αξιοκρατία. Οι κορυφαίες θέσεις θα πρέπει να καταλαμβάνονται από άτομα με αξίες και σοφία, και όχι απλά με τεχνικές ικανότητες. Παράλληλα, η Κίνα θα πρέπει να εντάξει στο δυναμικό της αξιωματούχους από ολόκληρο τον κόσμο, όπως έκανε η πιο ένδοξη δυναστεία Tang, που χρησιμοποιούσε άξιους αξιωματούχους από τον έξω κόσμο. Η σημερινή Κίνα θα πρέπει να ανοίξει τα σύνορά της σε καταρτισμένους και προικισμένους μετανάστες, αν όντως θέλει να ανταγωνιστεί τις ΗΠΑ στα σοβαρά.
Ο μελλοντικός ανταγωνισμός Κίνας- Αμερικής θα είναι πολύ διαφορετικός από τον αντίστοιχο επί εποχής ψυχρού πολέμου μεταξύ ΗΠΑ-ΕΣΣΔ. Ούτε η Αμερική, αλλά ούτε και η Κίνα χρειάζονται πολέμους τρίτων για να προστατεύσουν τα στρατηγικά τους συμφέροντα, ή για να αποκτήσουν πρόσβαση σε φυσικούς πόρους και τεχνολογία.
Η επιδίωξη της Κίνας είναι η αύξηση του παγκόσμιου ρόλου της, και της Αμερικής η διατήρηση του δικού της. Το ποιος θα επικρατήσει τελικά, εξαρτάται από τα μυαλά και τις καρδιές των ανθρώπων. Και σύμφωνα με τους αρχαίους Κινέζους φιλοσόφους, θα κερδίσει αυτός που επιδεικνύει την μεγαλύτερη ανθρωπιά.
 https://udemand.wordpress.com

Αρχηγίες, ιδεολογίες και μετακόμιση καναπέδων. Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;


Γράφει η Σοφία Βούλτεψη


Είναι πλέον βέβαιο ότι δεν υπάρχει θεραπεία. Πολύ σύντομα θα αποδειχθεί πως η περίπτωση του κ. Παπανδρέου, που αποχώρησε από την πρωθυπουργία με μια αριστοτεχνική πιρουέτα αφήνοντας πίσω του συντρίμμια, δεν είναι η μοναδική έκφραση ψυχαναγκασμού.

Η χώρα έχει πτωχεύσει, για να πάρουμε τη δόση μας κοντεύουμε να θυμηθούμε τον Μανιαδάκη με το ρετσινόλαδο  και όλοι μαζί βαράνε στον γάμο του Καραγκιόζη.

Η κατάσταση θα ήταν για γέλια, αν δεν ήταν για κλάματα.

Στο ΠΑΣΟΚ βρέθηκε άνθρωπος (ο κ. Χρυσοχοΐδης) να πει – εν μέσω ερειπίων – πως «δικαιούται» να πάρει σειρά για την αρχηγία!

Και, ως γνωστόν, έχουν πάρει σειρά κι’ άλλοι – διότι οι άνθρωποι τα έφτιαξαν τόσο καλά, που… δικαιούνται!

Στη Νέα Δημοκρατία κάποιοι (Μητσοτάκης, Βαρβιτσιώτης), έκριναν πως είναι η κατάλληλη ώρα για να ανακαλύψουν εσωκομματικό εχθρό, με τον οποίο, λέει, έχουν ιδεολογικές διαφορές!

Είναι γνωστή η παροιμία περί του τι κόβει κανείς όταν δεν έχει πληγή και θέλει να αποκτήσει.

Και στη νέα κυβέρνηση ξέσπασε ένας πρωτοφανής τραγέλαφος, όταν συναντήθηκαν, λέει, δύο υπουργοί – διότι προφανώς δεν είχαν δουλειά να κάνουν – για να αποφασίσουν πού θα στεγάσουν τον Άδωνι, ενώ ο ίδιος βρισκόταν στο Λονδίνο, χτίζοντας τις σχέσεις του με τους εφοπλιστές.

Η έκτη δόση βρισκόταν στον αέρα και Χρυσοχοΐδης και Παπουτσής, έλαβαν μέρος σε σύσκεψη μαζί με τρεις(!) γενικούς γραμματείς των υπουργείων για να ρυθμίσουν τα της μετακόμισης του συγκατοίκου από τον ΛΑΟΣ!

Θα τον πάνε, λέει, στα δύο παλιά κτίρια του αλήστου μνήμης υπουργείου Εμπορικής Ναυτιλίας και θα μετακομίσουν τις υπηρεσίες του Λιμενικού Σώματος που βρίσκονταν στο κτίριο της οδού Λαμπράκη, στο κτίριο της Ακτής Βασιλειάδη, όπου βρίσκεται το Αρχηγείου του Λιμενικού Σώματος Ελληνικής Ακτοφυλακής.

Ο κόσμος δεν έχει να πληρώσει τα χαράτσια, δεν βρίσκει δουλειά ούτε για τετρακόσια ευρώ τον μήνα και αυτοί μετακομίζουν καναπέδες!

Για την μετακόμιση (των καναπέδων) μάθαμε πως έχουν εκδοθεί και τα σχετικά προεδρικά διατάγματα!

Έμαθε και ο Άδωνις που επισκεπτόταν τη γηραιά Αλβιόνα ότι μέχρι τις 31 Δεκεμβρίου πρέπει να ξαναμαζεύει τα μπογαλάκια του (και την επιγραφή σε πολυτονικό) και θέλει να μάθει πόσο θα κοστίσει η ανακαίνιση του κτιρίου όπου θα εγκατασταθεί – διότι προφανώς θα έχουμε και ανακαίνιση – αλλά και… αν είναι εφικτή η τήρηση του χρονοδιαγράμματος για μετακόμιση των υπηρεσιών και αν θα εξασφαλισθούν παράλληλα οι κατάλληλες συνθήκες εργασίας για τους εργαζομένους!

«Μονομερείς κινήσεις με τη συμμετοχή υπουργών του ιδίου κόμματος χωρίς τη συμμετοχή των υπολοίπων κυβερνητικών εταίρων, υπονομεύουν την εθνική μας προσπάθεια», δήλωσε ο Άδωνις.

Προφανώς, ως «μονομερής κίνηση» νοείται η μετακόμιση των καναπέδων!

Και προφανώς οι εταίροι – επειδή δεν έχουν τι άλλο να κάνουν – πρέπει να συσκέπτονται όλοι μαζί για τις μετακομίσεις αυτές.

Και, επίσης προφανώς, κάποιοι εκ των εταίρων δεν έχουν δουλειά να κάνουν και συσκέπτονται με τις εταιρίες μεταφορών.

Και (ξανά μανά) προφανώς, δεν έχουν τίποτε άλλο να κάνουν, διότι έχουν πετύχει σε όλους τους στόχους τους – ανταγωνιστικότητα, επιχειρηματικότητα, επενδύσεις, αντιμετώπιση της εγκληματικότητας, επίλυση του μεταναστευτικού – όλα τέλεια, οπότε γιατί να μην ασχοληθούν με το ντεκόρ;

Μέσα στη σύγχυση, ο κ. Βενιζέλος, με άλλο πολυπράγμον επιτελείο, συσκέπτεται και ξανασυσκέπτεται για να εντοπιστούν οι ευπαθείς κοινωνικές ομάδες (οι οποίες ούτε που πέρασαν από το μυαλό του, όταν, στη ΔΕΘ, ανακοίνωνε ξαφνικά το χαράτσι μέσω ΔΕΗ) - ας αφήσουμε που πλέον όλοι ανήκουν στις ευπαθείς κοινωνικές ομάδες.

Δεν φθάνει που έβαλε σε μπελάδες μια εισηγμένη εταιρία, αποφάσισε να κάνει επιτέλους πράξη και την προεκλογική υπόσχεση του (πρώην;) αρχηγού του, που σε μια σοσιαλιστική έξαρση του τύπου «ο καθένας ανάλογα με τις δυνατότητές του, στον καθένα ανάλογα με τις ανάγκες του», είχε πει ότι θα υπάρξει… εξατομίκευση των αναγκών και επομένως και των παροχών.

Έτσι, εκτός από τα αυτονόητα – ανάπηροι, άνεργοι κλπ. κλπ. – «αποφασίσθηκαν» και άλλα ευτράπελα, τα οποία θα κληθεί να διεκπεραιώσει η ΔΕΗ.

Ακούστε, λοιπόν, τι σκέφθηκαν οι άνθρωποι: Έλαβαν απόφαση να… γίνει προσπάθεια, για όσους έχουν πρόβλημα καταβολής της δόσης λόγω μείωσης των αποδοχών τους και επειδή βαρύνονται με στεγαστικό δάνειο, σε συνεννόηση με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, στο διακανονισμό των δανείων να ληφθεί υπόψη και η υποχρέωση καταβολής του ειδικού τέλους μέσω της ΔΕΗ!

Πρόκειται περί τρέλας! Όλοι αυτοί οι άνθρωποι που δεν μπορούν να πληρώσουν το χαράτσι διότι μειώθηκαν οι αποδοχές τους και έχουν να πληρώσουν και τα στεγαστικά τους δάνεια (για σπίτια που τα χρωστάνε ακόμη, αλλά καλούνται να χαρατσωθούν μέσω ΔΕΗ) θα συνεννοηθούν (οι ίδιοι; Κάποιος άλλος για λογαριασμό τους;) με (άκουσον! Άκουσον!) με την Ένωση Ελληνικών Τραπεζών και το Ταμείο Παρακαταθηκών και Δανείων, ώστε όταν θα γίνει (αν γίνει) ο διακανονισμός των δανείων τους, να ληφθεί υπ’ όψη και το χαράτσι που αποφάσισε να βάλει ο Βενιζέλος!

Το καταλάβατε ή να το επαναλάβω άλλη μία φορά;

Επίσης, υπάρχει και άλλη εμπνευσμένη ιδέα. Όσες περιπτώσεις δεν εντάσσονται σε εκείνες που προβλέπονται ρητά από το νόμο, θα μπορούν επίσης να ενταχθούν στις εξαιρέσεις μετά… από έλεγχο της κάθε ειδικής περίπτωσης! Ο δε έλεγχος θα διενεργείται επιτόπου από τριμελείς επιτροπές που θα συσταθούν, λέει, αμέσως!

Πάτε καλά; Υπάρχει χώρα του πέμπτου κόσμου όπου συμβαίνουν τέτοια πράγματα;

Τι πίνετε και δεν μας δίνετε;

Κι’ αν είσθε άρρωστοι, τι χρωστάει ένας ολόκληρος λαός να παραμένει όμηρος του ψυχαναγκασμού σας;

Τι πρέπει να γίνει δηλαδή; Να έλθουν οι κύριοι με τα άσπρα να σας δέσουν;

Ο ένας βλέπει αρχηγία, ο άλλος έχει ιδεολογικά προβλήματα, ο τρίτος κάνει μετακομίσεις, ο τέταρτος πηγαίνει από περιπεπλεγμένη περιπλοκή σε περιπεπλεγμένη περιπλοκή.

Και όλοι μαζί κουνάνε το δάχτυλο στον κόσμο, που είναι να απορεί κανείς πώς δεν τους έχει πετάξει ακόμη στη θάλασσα.

Ως επικίνδυνη σαβούρα!

 http://www.elzoni.gr

Αναρωτιούνται γιατί η ΝΔ δεν κάνει ισχυρή αντιπολίτευση


Ο Κλεισθένης γράφει.

Ο λεγόμενος δεξιός τύπος, οι δημοσιογράφοι που κινούνται στο ευρύτερο φάσμα της δεξιάς, και πολλοί ΝΔτες περίμεναν(;) απ’ τον Σαμαρά και το κόμμα της ΝΔ να
είναι
καταγγελτικό και καταδικαστικό στα όσα στραβά κι ανάποδα γίνονταν απ’ την κυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ αλλά
και απ’ την σημερινή «νόθα» κυβέρνηση «Πασοκδήμου».
Αναρωτιέμαι γιατί αναρωτιούνται;
Η ΝΔ ούτε θέλει ούτε μπορεί.
Το πως σχολιάζουν οι ΝΔτες στα δεξιά ιστολόγια και τι γράφουν είναι δηλωτικό του τι συμβαίνει.

Για να κάνεις ισχυρή, έντιμη και αποτελεσματική αντιπολίτευση πρέπει να έχεις πρότερο «έντιμο» βίο. «Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω».
Αυτό δεν χρειάζεται να το σκεφτεί κάποιος γιατί η πολιτική δράση των κυβερνήσεων Μητσοτάκη και Καραμανλή είναι σχετικά πρόσφατες και δεν έχουν την «έξωθεν καλή μαρτυρία».
Για να αντιπολιτευτείς πρέπει να έχεις άλλη πολιτική πρόταση.
Αν κάποιος παρακολουθήσει τα όσα δηλώνουν οι υπεύθυνοι της ΝΔ για το τι πρέπει να γίνει αντιλαμβάνονται εύκολα (όσο κι αν προσπαθούν να το κρύψουν) ότι ΠΑΣΟΚ, Πασοκδήμος και ΝΔ λένε επί της ουσίας τα ίδια.
Πως θα εναντιωθείς όταν συμφωνείς στην ουσία με τις ακολουθούμενες πολιτικές; Φτάνει η λεκτική διαφοροποίηση; Φτάνει το να λες ότι θέλεις ένα άλλο «απροσδιόριστο» μίγμα πολιτικής όταν σε όλες τις βασικές επιλογές συμφωνείς;
Οι ψευτοαντιμνημονιακοί παληκαρισμοί Σαμαρά το μόνο που κάνουν είναι να τον εκθέτουν, αναγκάζοντάς τον κάθε φορά σε πολιτική κολοτούμπα, κάτι που εξοργίζει του ΝΔτες.
Μπορεί η ΝΔ να συγκρουστεί με όσους την στήριζαν (τραπεζίτες, μεγαλοεργολάβοι, ΣΕΒ κτλ) και πιθανά θα την στηρίξουν;

Η πρόσφατη κόντρα ανάμεσα στον Κρανιδιώτη και τους «γόνους» αποκαλύπτει το χάσμα που υπάρχει ανάμεσα στην ηγεσία της ΝΔ και των ΝΔτων. Ο Κρανιδιώτης ξέρει τι λέει γι’ αυτό δέχτηκε την σκληρή επίθεση απ’ του νεοφιλελεύθερους «γόνους».
Η ομάδα των νεοφιλελεύθερων της ΝΔ αν και ισχνή μειοψηφία κατόρθωσαν επί Μητσοτάκη και Καραμανλή να έχουν την πρωτοκαθεδρία στο κόμμα και τον πρώτο λόγο στις κυβερνήσεις.
Φυσικά οι ΝΔτες όντες στην μέγιστή τους πλειοψηφία λαϊκοί δεξιοί και κεντρώοι ανέχτηκαν την καταστρεπτική νεοφιλελεύθερη ομάδα θέλοντας το κόμμα ενωμένο, ισχυρό και προπάντων στην κυβέρνηση.
Όσο υπήρχε η πιθανότητα η ΝΔ να κερδίσει με αυτοδυναμία τις εκλογές αυτά τα προβλήματα θάβονταν κάτω απ’ το «χαλί». Σήμερα με δεδομένο ότι η ΝΔ δεν πρόκειται να αποκτήσει αυτοδυναμία και ανεξέλεγκτη εξουσία, τα μαχαίρια βγήκαν απ’ τα θηκάρια και ούτε οι απειλές Σαμαρά για διαγραφή θα είναι αποτρεπτικές, για ενδεχόμενα νέα επεισόδια, στο «σίριαλ» του εσωκομματικού «πολέμου».
Η προσπάθεια για «ντοπάρισμα» των πολιτών με μια σκληρή αντιπολίτευση και παροχολογία δεν πρόκειται να αποδώσει το επιθυμητό αποτέλεσμα της αυτοδυναμίας και γι’ αυτό δεν γίνονται.
Πιστεύουν στη ΝΔ ότι μια πιο «λάιτ» αντιπολίτευση χωρίς παροχολογία θα την καταστήσει αξιόπιστη. Ξεχνούν όμως εύκολα κάτι που δεν ξεχνούν οι πολίτες. Το πρόσφατο παρελθόν.

Το ισχυρό «ιδεολόγημα» της ΝΔ ότι ανήκουμε στη δύση, της αφαιρεί κάθε δυνατότητα αντιπολίτευσης σε όσους δρουν πολιτικά υπέρ της παραμονής μας στο ευρώ, την ευρωζώνη και την ΕΕ.
Η Ελλάδα δεν ανήκει στην δύση, είναι ανάμεσα στους δυτικούς και την ανατολή. Εκεί ήταν ανέκαθεν. Ανήκει στο ορθόδοξο τόξο που αρχίζει απ’ την Κύπρο και φτάνει μέχρι την Ρωσία. Είναι στη ζώνη που χωρίζει τους καθολικούς απ’ τους μουσουλμάνους.
Η Ελλάδα εδώ και χιλιετίες έπαιρνε από τους άλλους πολιτισμούς ότι καλό είχαν να προσφέρουν και το μετουσίωνε σε Ελληνικό κάνοντάς του τις απαιτούμενες μετατροπές. Ο δόγμα ότι ανήκουμε στη δύση μας κατάστρεψε.
Το Ελληνικό πατριωτικό κίνημα που υπάρχει σε όλα σχεδόν τα κόμματα αν μπορέσει να βρει ενιαία εκπροσώπηση θα επανατοποθετήσει την χώρα μας στην σωστή πολιτισμική και γεωστρατηγική της θέση. Αυτό δεν μπορεί να το κάνει ούτε η δηλωμένη υπέρ της δύσης ΝΔ ούτε το μεταλλαγμένο σημερινό ΠΑΣΟΚ. Δυστυχώς η ευρωλαγνεία αφαίρεσε κάθε ψήγμα πατριωτισμού απ’ αυτά τα κόμματα.
Οι διαλυτικές εξελίξεις στην ΕΕ ίσως να προλάβουν το εξελισσόμενο υπερκομματικό πατριωτικό κίνημα και έτσι η Ελλάδα να επανέλθει στον φυσικό της χώρο ανάμεσα στην δύση και την ανατολή χωρίς εσωτερικές αναταράξεις.