Ο εφηβικός μου έρωτας ήταν ένας από τους πιο ενδιαφέροντες ανθρώπους
που έχω γνωρίσει. Είχε περάσει αρκετά χρόνια σε διάφορες χώρες της
Ευρώπης, μιλούσε πολλές γλώσσες και ήταν φοβερά δραστήριος. Όμως, ήταν
και φοβερά ακατάστατος. Το δωμάτιό του έμοιαζε σαν βομβαρδισμένο. Όποτε
μέναμε μαζί, καταλήγαμε σε ομηρικούς καβγάδες, καθώς τα πράγματά μου
χάνονταν κάτω από τις στοίβες των δικών του. Εγώ, έχοντας μεγαλώσει σε
ένα σπίτι όπου πάντα επικρατούσε «ησυχία-τάξη-ασφάλεια», έβαζα τις φωνές
κάθε φορά που έβρισκα ακόμη και μία κάλτσα του πεταμένη στο πάτωμα.
Μετά από μερικά τέτοια επεισόδια, χωρίσαμε. Μία από τις τελευταίες
φράσεις του ήταν «βαρέθηκα τις πιέσεις και την γκρίνια σου, αυτός είμαι
και δεν αλλάζω». Δεν ξέρω αν βαρέθηκε την γκρίνια μου ή τη σχέση μας
γενικότερα, πάντως η αλήθεια είναι ότι δεν φέρθηκα και τόσο έξυπνα: δεν
προσπάθησα να τον αποδεχτώ με τα ελαττώματά του, αλλά να τον φέρω στα
μέτρα μου.
Το πάθημα που γίνεται μάθημα
Έπαθα, αλλά έμαθα. Άρχισα να συμπεριφέρομαι με μεγαλύτερη σύνεση και να σέβομαι τις ιδιαιτερότητες των επόμενων συντρόφων μου. Περίμενα βέβαια κι εκείνοι να σέβονται τις δικές μου. Κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα στον τωρινό μου σύντροφο: ξέρει ότι είμαι εργασιομανής και ότι συχνά δεν έχω τη δυνατότητα να τον ακολουθώ στις εξόδους του. Δεν παραπονιέται όταν δουλεύω μέχρι αργά στο σπίτι, αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να απολαμβάνουμε τον έστω και περιορισμένο χρόνο που περνάμε μαζί. Από την άλλη, κι εγώ δέχομαι το ότι έχει ανάγκη πού και πού να βγαίνει με τους φίλους του.
Ξέρω πλέον ότι κάθε σύζυγος ή εραστής έχει τουλάχιστον μία ενοχλητική συνήθεια. Πιέζοντάς τον ή ασκώντας του κριτική, δεν καταφέρνουμε πολλά. Περισσότερο τον εκνευρίζουμε με αποτέλεσμα να αντιστέκεται στην αλλαγή, παρά καταφέρνουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση.
Η δύναμη του αυτοσαρκασμού
Ακριβώς ό,τι συνέβη σε εμένα, στην εφηβεία μου, συμβαίνει σε πολλές γυναίκες. «Ασυνείδητα, επιχειρούμε να μετατρέψουμε τους συντρόφους μας σε μια άλλη "εκδοχή" του εαυτού μας», επισημαίνει η Loretta LaRoche, ειδική στον έλεγχο του άγχους και λέκτορας στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Βοστόνης των ΗΠΑ. Όμως, αυτή η «αποστολή» δεν είναι απλώς... επικίνδυνη: είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η L. LaRoche χρησιμοποιεί το χιούμορ για να βοηθήσει τις ασθενείς της να επανεξετάσουν τη συμπεριφορά τους, χωρίς να νιώσουν ότι βρίσκονται σε θέση άμυνας. Τις βάζει, για παράδειγμα, να φανταστούν το μεγαλόσωμο σύντροφό τους ντυμένο... με φόρεμα, να μιλάει με ψιλή φωνή. Κι έπειτα τις ρωτάει: «Θέλετε πραγματικά να σας μοιάσει;». Αν η απάντηση είναι αρνητική, τις συμβουλεύει να επανεκτιμήσουν τις διαφορές που τις είχαν «δέσει» με το σύντροφό τους όταν είχαν πρωτογνωριστεί.
Σκεφτείτε προτού αντιδράσετε
Η Θάλεια, φυσικός στο επάγγελμα, μία από τις γυναίκες που έχουν παρακολουθήσει τα σεμινάριά μου, είναι πολυάσχολη και αρκετά απαιτητική από τον εαυτό της. Ίσως για ισορροπία, επέλεξε να παντρευτεί τον Στέφανο, έναν άντρα χαμηλών τόνων. Σύντομα όμως άρχισε να δυσανασχετεί με τα χαρακτηριστικά του που αρχικά την είχαν γοητεύσει. Ακόμη και τα ψίχουλα που εκείνος άφηνε στον πάγκο της κουζίνας, την εξόργιζαν.
Γκρινιάζοντας στον Στέφανο, το μόνο που κατάφερνε ήταν να τον εξοργίζει. Επιπλέον, ο σύζυγός της ένιωθε πως η Θάλεια τον υποτιμούσε. Τελικά κατάλαβε ότι προκαλούσε δυστυχία τόσο στον εαυτό της όσο και στον Στέφανο και ότι έτσι θα κατέληγε να τον χάσει. Του υποσχέθηκε ότι θα άλλαζε στάση απέναντί του. Για να το αποδείξει, τοποθέτησε στον καθρέφτη της ένα τεράστιο post-it που έγραφε «Απαγορεύεται η μουρμούρα!». Το κόλπο έπιασε. Ο σύζυγός της πείστηκε ότι είχε αποφασίσει να αλλάξει συμπεριφορά και ένιωσε πως τον σεβόταν. Εκείνο που έχει σημασία δεν είναι αν άρχισε να μαζεύει τα ψίχουλα (δεν το έκανε έτσι κι αλλιώς). Αλλά είναι ότι έπαψαν να λογομαχούν διαρκώς και άρχισαν να απολαμβάνουν ξανά την κοινή ζωή τους.
Ο «μαγικός» καθρέφτης
Ένα καλό μυστικό για την υγεία της σχέσης είναι να εστιάζετε στα «δυνατά» στοιχεία της προσωπικότητας του συντρόφου σας. Άλλωστε, το τι είναι είναι θετικό και τι αρνητικό είναι υποκειμενικό. Το χιούμορ π.χ. που κάποιος θα εκλάβει ως εμπνευσμένο, άλλος θα το αντιμετωπίσει ως προσβλητικό. Ένας άλλος παλιός μου έρωτας ήταν λίγο «χύμα» στο ντύσιμό του, και τον ενοχλούσε που πριν από κάθε έξοδο ξόδευα ώρες για να ετοιμαστώ. Ο σύντροφός μου, όμως, αντιμετωπίζει το ίδιο ακριβώς χαρακτηριστικό μου με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Του αρέσει να βγαίνω περιποιημένη. Μέσα από τα μάτια του πρώην φίλου μου, με έβλεπα κουραστική και ματαιόδοξη. Αντίθετα, μέσα από τα μάτια του τωρινού συντρόφου μου, με βλέπω ως μια γυναίκα με λεπτό γούστο και αίσθηση του χιούμορ. Μαντέψτε ποια σχέση είναι καλύτερη. Η αμοιβαία αποδοχή και κατανόηση αποδείχθηκαν και για τους δυο μας αστείρευτες πηγές θετικής αλλαγής, δίνοντας στη σχέση μας διαχρονικότητα και βοηθώντας μας τελικά να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Η Αλεξάνδρα Μιζάρα εργάζεται ως συμβουλευτική ψυχολόγος στο Royal Free Hospital του Λονδίνου.
http://www.myself.gr/
Το πάθημα που γίνεται μάθημα
Έπαθα, αλλά έμαθα. Άρχισα να συμπεριφέρομαι με μεγαλύτερη σύνεση και να σέβομαι τις ιδιαιτερότητες των επόμενων συντρόφων μου. Περίμενα βέβαια κι εκείνοι να σέβονται τις δικές μου. Κάτι που εκτίμησα ιδιαίτερα στον τωρινό μου σύντροφο: ξέρει ότι είμαι εργασιομανής και ότι συχνά δεν έχω τη δυνατότητα να τον ακολουθώ στις εξόδους του. Δεν παραπονιέται όταν δουλεύω μέχρι αργά στο σπίτι, αλλά κάνει ό,τι μπορεί για να απολαμβάνουμε τον έστω και περιορισμένο χρόνο που περνάμε μαζί. Από την άλλη, κι εγώ δέχομαι το ότι έχει ανάγκη πού και πού να βγαίνει με τους φίλους του.
Ξέρω πλέον ότι κάθε σύζυγος ή εραστής έχει τουλάχιστον μία ενοχλητική συνήθεια. Πιέζοντάς τον ή ασκώντας του κριτική, δεν καταφέρνουμε πολλά. Περισσότερο τον εκνευρίζουμε με αποτέλεσμα να αντιστέκεται στην αλλαγή, παρά καταφέρνουμε να βελτιώσουμε την κατάσταση.
Η δύναμη του αυτοσαρκασμού
Ακριβώς ό,τι συνέβη σε εμένα, στην εφηβεία μου, συμβαίνει σε πολλές γυναίκες. «Ασυνείδητα, επιχειρούμε να μετατρέψουμε τους συντρόφους μας σε μια άλλη "εκδοχή" του εαυτού μας», επισημαίνει η Loretta LaRoche, ειδική στον έλεγχο του άγχους και λέκτορας στο Ιατρικό Ινστιτούτο της Βοστόνης των ΗΠΑ. Όμως, αυτή η «αποστολή» δεν είναι απλώς... επικίνδυνη: είναι καταδικασμένη σε αποτυχία. Η L. LaRoche χρησιμοποιεί το χιούμορ για να βοηθήσει τις ασθενείς της να επανεξετάσουν τη συμπεριφορά τους, χωρίς να νιώσουν ότι βρίσκονται σε θέση άμυνας. Τις βάζει, για παράδειγμα, να φανταστούν το μεγαλόσωμο σύντροφό τους ντυμένο... με φόρεμα, να μιλάει με ψιλή φωνή. Κι έπειτα τις ρωτάει: «Θέλετε πραγματικά να σας μοιάσει;». Αν η απάντηση είναι αρνητική, τις συμβουλεύει να επανεκτιμήσουν τις διαφορές που τις είχαν «δέσει» με το σύντροφό τους όταν είχαν πρωτογνωριστεί.
Σκεφτείτε προτού αντιδράσετε
Η Θάλεια, φυσικός στο επάγγελμα, μία από τις γυναίκες που έχουν παρακολουθήσει τα σεμινάριά μου, είναι πολυάσχολη και αρκετά απαιτητική από τον εαυτό της. Ίσως για ισορροπία, επέλεξε να παντρευτεί τον Στέφανο, έναν άντρα χαμηλών τόνων. Σύντομα όμως άρχισε να δυσανασχετεί με τα χαρακτηριστικά του που αρχικά την είχαν γοητεύσει. Ακόμη και τα ψίχουλα που εκείνος άφηνε στον πάγκο της κουζίνας, την εξόργιζαν.
Γκρινιάζοντας στον Στέφανο, το μόνο που κατάφερνε ήταν να τον εξοργίζει. Επιπλέον, ο σύζυγός της ένιωθε πως η Θάλεια τον υποτιμούσε. Τελικά κατάλαβε ότι προκαλούσε δυστυχία τόσο στον εαυτό της όσο και στον Στέφανο και ότι έτσι θα κατέληγε να τον χάσει. Του υποσχέθηκε ότι θα άλλαζε στάση απέναντί του. Για να το αποδείξει, τοποθέτησε στον καθρέφτη της ένα τεράστιο post-it που έγραφε «Απαγορεύεται η μουρμούρα!». Το κόλπο έπιασε. Ο σύζυγός της πείστηκε ότι είχε αποφασίσει να αλλάξει συμπεριφορά και ένιωσε πως τον σεβόταν. Εκείνο που έχει σημασία δεν είναι αν άρχισε να μαζεύει τα ψίχουλα (δεν το έκανε έτσι κι αλλιώς). Αλλά είναι ότι έπαψαν να λογομαχούν διαρκώς και άρχισαν να απολαμβάνουν ξανά την κοινή ζωή τους.
Ο «μαγικός» καθρέφτης
Ένα καλό μυστικό για την υγεία της σχέσης είναι να εστιάζετε στα «δυνατά» στοιχεία της προσωπικότητας του συντρόφου σας. Άλλωστε, το τι είναι είναι θετικό και τι αρνητικό είναι υποκειμενικό. Το χιούμορ π.χ. που κάποιος θα εκλάβει ως εμπνευσμένο, άλλος θα το αντιμετωπίσει ως προσβλητικό. Ένας άλλος παλιός μου έρωτας ήταν λίγο «χύμα» στο ντύσιμό του, και τον ενοχλούσε που πριν από κάθε έξοδο ξόδευα ώρες για να ετοιμαστώ. Ο σύντροφός μου, όμως, αντιμετωπίζει το ίδιο ακριβώς χαρακτηριστικό μου με εντελώς διαφορετικό τρόπο. Του αρέσει να βγαίνω περιποιημένη. Μέσα από τα μάτια του πρώην φίλου μου, με έβλεπα κουραστική και ματαιόδοξη. Αντίθετα, μέσα από τα μάτια του τωρινού συντρόφου μου, με βλέπω ως μια γυναίκα με λεπτό γούστο και αίσθηση του χιούμορ. Μαντέψτε ποια σχέση είναι καλύτερη. Η αμοιβαία αποδοχή και κατανόηση αποδείχθηκαν και για τους δυο μας αστείρευτες πηγές θετικής αλλαγής, δίνοντας στη σχέση μας διαχρονικότητα και βοηθώντας μας τελικά να γίνουμε καλύτεροι άνθρωποι.
Η Αλεξάνδρα Μιζάρα εργάζεται ως συμβουλευτική ψυχολόγος στο Royal Free Hospital του Λονδίνου.
http://www.myself.gr/
