Η Frida Giannini ταξιδεύει στα 20’s, φλερτάρει με την art deco, και μας προετοιμάζει για τον Μεγάλο Γκάτσμπι
«Θέλησα να εξερευνήσω την θηλυκότητα από μία καθαρά οπτική πλευρά, δημιουργώντας glamorous, γλυπτά φορέματα για την γυναίκα του Gucci. Χρησιμοποίησα στοιχεία του ανθρώπινου DNA, της ιστορίας του design και της φωτογραφίας, προσπαθώντας να τα κάνω σύγχρονα, με έντονη προσωπικότητα. Είχα στο μυαλό μου την Louise Brookes (διάσημη χορεύτρια της δεκαετίας του 1920) και την Nancy Cunard (διάσημη κληρονόμος, συγγραφέας και ακτιβίστρια της περιόδου) στις φωτογραφίες του Man Ray (μοντερνιστής καλλιτέχνης). Την πολυτέλεια της περιόδου του κινήματος των Ηδονιστών. Τα κεντήματα- καθρέφτες θυμίζουν τους ουρανοξύστες σε μία μητρόπολη. Τα χειροποίητα στοιχεία είναι τρισδιάστατα». Αυτά ήταν τα λόγια της Frida Giannini, όπως αυτά κυκλοφόρησαν στις σημειώσεις για τους καλεσμένους του show του οίκου Gucci για την σεζόν Άνοιξη/ Καλοκαίρι 2012.
Η σχεδιάστρια έκανε στροφή 180 μοιρών σε σχέση με την εντυπωσιακή, εμπνευσμένη από τα 70’s συλλογή της περασμένης σεζόν και κατευθύνθηκε με βάση τα «θορυβώδη» 20’s. Τα μαύρα και χρυσά cocktail dresses με κρόσσια του show, με τις ζώνες από χάντρες στο -χαμηλωμένο- σημείο της μέσης μας έφεραν στο μυαλό τον Μεγάλο Γκάτσμπι, και μας έκαναν να ανυπομονούμε για την πρεμιέρα του remake της θρυλικής ταινίας, υπό τις σκηνοθετικές οδηγίες του Baz Luhrmann, και με πρωταγωνιστές τους Leonardo Di Caprio και Carey Mulligan. Στις πρωινές εμφανίσεις της συλλογής οι αναφορές στα ρούχα της ιππασίας ήταν σαφείς, με την χρήση βασικών χρωμάτων (μαύρο, λευκό και λίγο πράσινο) και τα εφαρμοστά παντελόνια φορεμένα κάτω από σταυρωτά σακάκια ενώ, στην πορεία, η σχεδιάστρια «έπαιξε» με τα animal prints: αυτά της καμηλοπάρδαλης «παντρεύτηκαν» με το λεοπάρ και το print του δέρματος της ζέβρας. Τα κοντά, "αυστηρά", χωρίς γιακά σακάκια θα είναι σίγουρα μία αγορά- επένδυση για την ερχόμενη Άνοιξη.
Τα φορέματα ήταν καταπληκτικά- όσο καταπληκτικό μπορεί να είναι ένα τετραγωνισμένο, “καθαρό”, αυστηρό γλυπτό της art deco. Οι πτυχώσεις τους, που ξεκινούσαν από τους γοφούς, δημιουργούσαν ένα “ρευστό”, μοντέρνο αποτέλεσμα. Απολύτως μοντέρνο ήταν επίσης και το γεγονός ότι όλα έδιναν μία αίσθηση ανδρόγυνου ή, πιο συγκεκριμένα, αγορίστικου στυλ, η οποία δεν υπήρξε στο αυθεντικό στυλ της δεκαετίας του 1920. Σε αυτό βοήθησαν πολύ και οι ευθείες γραμμές της κάθε σιλουέτας, οι οποίες τραβούσαν το βλέμμα στα στοιχεία που θέλησε η Giannini να τονίσει, ενώ το απέτρεπαν από αυτά που έπρεπε να περάσουν απαρατήρητα (σε ολόκληρη την συλλογή, για παράδειγμα, το μπούστο είναι μία έννοια που δεν υφίσταται). Σίγουρα θα τα δούμε σε πολλά red carpet events, την επόμενη σεζόν.
http://www.stylista.gr/
