Το σπίτι του αρχιτέκτονα Γιώργου Κουκουράκη στη Νίσυρο, λουσμένο στα χρώματα και με σαφείς αναφορές στην παράδοση, ζει στο σήμερα υπηρετώντας τον σύγχρονο τρόπο ζωής.
Ελένη Ξενάκη
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Πατεράκης
Φωτογραφίες: Βαγγέλης Πατεράκης
Μια ανάσα από το απέραντο γαλάζιο, το σπίτι αφήνεται στη θαλασσινή αύρα που τα απογεύματα ανασηκώνει με βία τις κουρτίνες του καθιστικού και αποκαλύπτει τη μαγική θέα από την μπαλκονόπορτα.
 |  |
| Η θέα από το μπαλκόνι βλέπει στο μοναστήρι της Παναγίας της Σπηλιανής. Στην είσοδο του σπιτιού το λαβαμάνο διακοσμεί τη μαύρη κουπαστή της σκάλας. |
Όλα μοιάζουν να είναι ειδυλλιακά σε αυτό το οίκημα που βρίσκεται στο Μανδράκι, το λιμάνι και χώρα του νησιού, και μετρά παραπάνω από έναν αιώνα ζωής. Ανεγέρθηκε το 1890 και είχε μια δεύτερη αφετηρία ζωής το 2003, χρονιά που ξεκίνησε η ανακαίνισή του από τον ιδιοκτήτη του, αρχιτέκτονα Γιώργο Κουκουράκη. «Ήταν το σπίτι της οικογένειας της γιαγιάς μου. Όταν βρέθηκα μπροστά του, παράβλεψα την ερειπωμένη όψη του –είχε εγκαταλειφθεί από το 1930– και διέκρινα μέσα από τα χαλάσματα την αρχική μορφή του, σοφά διαμορφωμένη από συμιακούς τεχνίτες» λέει ο ιδιοκτήτης του.
 |  |
| Στο πράσινο δωμάτιο το τραπέζι Tulip πλαισιώνεται από τις ομώνυμες καρέκλες για την Knoll (Office Space) υπό το φως του εντυπωσιακού φωτιστικού Collage Pendant, του Louis Poulsen (Σμέκα). | Η κουζίνα βάφτηκε κίτρινη, χρώμα ταυτόσημο με την καλώς εννοούμενη διέγερση των αισθήσεων σύμφωνα με τις αρχές της χρωματοθεραπείας. Το κρεβάτι μέσα σε αυτόν τον χώρο ήταν κάτι συνηθισμένο τα παλιά χρόνια. |
 |  |
| Στην κουζίνα το τραπέζι-αντίκα έχει βαφτεί με ειδική μπογιά ώστε να ταιριάζει με τις καρέκλες του Herman Czech για τη Thonet (Κούρτης). Εντυπωσιακή λεπτομέρεια το ταβάνι που είναι καλυμμένο με τάβλες και το μοντέρνο φωτιστικό Lorosae του Αlvaro Siza. Το δάπεδο είναι της εταιρείας Made a Mano (Moda Bagno) και είναι ίδιο με το ιταλικό πλακίδιο που υπήρχε παλιά στο σπίτι. | Άποψη του καθιστικού με αντίκα αρ νουβό φωτιστικό οροφής, πολυθρόνα της Maxalto (Γιάννης Δελούδης), vintage δανέζικες καρέκλες και τραπέζι, φωτιστικό δαπέδου Tolomeo (Artemide). Επάνω στον μπουφέ το κηροπήγιο του Tom Dixon (Box Architects, 2nd Floor). Στον τοίχο πίνακας της Μαρίας Φιλιπποπούλου. |
Χτισμένο σε δύο επίπεδα με ενδιάμεση στάση έναν ελάχιστου εμβαδού ημιώροφο, που φιλοξενεί το μπάνιο, τα 155 τετραγωνικά μέτρα αναπτύσσονται σε δύο ζώνες δραστηριότητας και χαλάρωσης: το ισόγειο με την ανεπίσημη είσοδο, την κουζίνα, την τραπεζαρία, το WC, την αποθήκη και μια μικρή αυλή με στέρνα και τον πρώτο όροφο με την κυρία είσοδο, το καθιστικό και τις δύο κρεβατοκάμαρες.
 |
 |  |
| Επάνω στις εστίες της κουζίνας γκαζιού Smeg (Petco) η ψαρόσουπα θα είναι σε λίγο έτοιμη για σερβίρισμα. |
Ανάλογα με τις ζώνες αυτές, επιλέχθηκε και η ένταση των χρωμάτων στους τοίχους: «Δυνατά χρώματα για τους χώρους δημιουργίας, όπως είναι η κουζίνα και η τραπεζαρία, και πιο ήπια για το καθιστικό και τις κρεβατοκάμαρες, χώροι που διώχνει κανείς την ένταση» εξηγεί ο κύριος Κουκουράκης, ο οποίος εφάρμοσε ένα ιδιότυπο mix 'n' match στην εσωτερική διακόσμηση με παραδοσιακά κομμάτια, αντίκες αγορασμένες από παλαιοπωλεία της Αθήνας και των Βρυξελλών, vintage δανέζικα έπιπλα και σύγχρονα μπεστ σέλερ του ευρωπαϊκού ντιζάιν.
 |  |
| Επί της υποδοχής στο κόκκινο δωμάτιο, η καρέκλα της Thonet (Κούρτης) και ο καλόγερος Twist (Design Plaza). Σημαντική λεπρομέρεια οι παλαιού τύπου διακόπτες της Berker. | Στο υπνοδωμάτιο, το παλιό λαβομάνο μετουσιώθηκε σε γραφείο ενισχύοντας τη mix 'n' match αισθητική. |
«Η πρόκληση σε όλη τη διαδικασία της αναπαλαίωσης ήταν να διατηρήσω την ιστορικότητα του κτιρίου. Όχι με μια στείρα επιστροφή στο παρελθόν, αλλά με αναφορές στην παράδοση, που θα υπηρετούσαν πλέον έναν σύγχρονο τρόπο ζωής».
