«Ποτέ δεν ξέρεις τι είναι. Ποιο είναι το πράγμα που σε έλκει σε έναν άνθρωπο. Απλώς το αφήνεις να συμβεί. Μπορεί να φαίνεται περίεργο, αλλά είναι σχεδόν σαν να αφήνεις τον εαυτό σου να ερωτευτεί λίγο κάθε μέρα. Αφήνεσαι να παρασυρθείς», είπε για τον τρόπο που επιλέγει τα πρόσωπα που φωτογραφίζει, και συνέχισε μιλώντας για την παιδική του ηλικία και την περίοδο που άρχισε να δείχνει ενδιαφέρον για τον χώρο της μόδας: «Μεγάλωσα ασχολούμενος με τα σπορ και η μόδα άρχισε να με ενδιαφέρει όταν ήμουν στο γυμνάσιο, ήταν ένας πολύ καλός τρόπος να μου δίνουν σημασία τα κορίτσια και ήταν αυτό που με έκανε να ξεχωρίσω από κάθε άλλο παιδί στα σχολεία των μέσο- Δυτικών Πολιτειών. Από την πρώτη γυμνασίου μέχρι σήμερα κοιτάω περιοδικά και –χωρίς να το σκέφτομαι ιδιαίτερα- συμμετέχω σε έναν οπτικό διάλογο. Γι’ αυτό, η τεχνική πίσω από τις φωτογραφίες δεν με ενδιέφερε ποτέ ιδιαίτερα. Με ενδιέφερε ο τρόπος με τον οποίο αυτές επικοινωνούν, με ποιόν τρόπο μου κινούσαν –σε ένα παιδί από την Ιντιάνα- την περιέργεια. Κοιτούσα τη Vogue, το GQ και σκεφτόμουν “Είναι ένας τελείως άλλος κόσμος”».
«Νιώθω πολύ τυχερός που ένα μεγάλο μέρος της καθημερινότητάς μου είναι οπτικό. Κάθε μέρα χρειάζομαι κάποιο χρόνο για να ανανεώσω το blog, μόνο για να γίνουν τα απαραίτητα, αλλά η πραγματική μου ευχαρίστηση είναι αυτές οι 4- 5 ώρες καθημερινά που βγαίνω έξω και βρίσκομαι στον κόσμο, τον βλέπω, έχω τα μάτια μου ανοιχτά και νιώθω ότι μπορώ να ταυτιστώ με αυτό που βλέπω, μπορώ να αντιδράσω. Δεν μεγάλωσα θέλοντας να γίνω φωτογράφος, δεν υπήρξα ο βοηθός κανενός, απλώς ξεκίνησα να το κάνω και για μένα ο τρόπος που φωτογραφίζω είναι ένστικτο. Ο τρόπος που το κάνω είναι αυτός που είναι. Δεν βρίσκω 100 εικόνες κάθε μέρα που να θέλω να τις φωτογραφίσω, βλέπω δύο ή τρεις, οπότε μου είναι πολύ εύκολο να είμαι υπομονετικός και να περιμένω για αυτές τις εικόνες γιατί πάντα πίστευα ότι έτσι έπρεπε να είναι».
http://www.stylista.gr/
