Το διαβάσαμε κι αυτό: Ειρωνεία μπόλικη για τη ΡΕΑΛ και κυρίως τον Μουρίνιο! Βγήκαν από τα κρησφύγετα όλοι μετά το ξεγύμνωμα της «Βασίλισσας» στο «Καμπ Νόου» και έχυσαν χολή.
Άσχετη η ΡΕΑΛ, άσχετος ο Μουρίνιο.
«Ο ''Σπέσιαλ Ουάν'' διασύρθηκε και προσγειώθηκε ανώμαλα».
Είναι πραγματικά η απόλυτη ισοπέδωση μετά από μια συντριβή για έναν προπονητή και μια τεράστια ομάδα. Παγκόσμιο φαινόμενο που αγγίζει όλες τις χώρες, μικρές και μεγάλες. Συνετρίβη, ταπεινώθηκε σ' ένα El Clasico ο Μουρίνιο, το δέχομαι.
Όμως το να σβήνεται με μια μονοκονδυλιά η τεράστια προσφορά του, είναι το λιγότερο άδικο για τον προπονητή της ΡΕΑΛ.
Έχει τις ιδιαιτερότητές του ο Μουρίνιο. Έχει την εκκεντρικότητά του. Έχει τις λόξες του.
Είναι απρόβλεπτος σε συμπεριφορά. Δεν τον κρίνω σαν άνθρωπο. Τον κρίνω σαν προπονητή, και σαν τέτοιος είναι ΜΑΚΡΑΝ ο ΚΟΡΥΦΑΙΟΣ στην Ευρώπη.
Μιλούν τα έργα του και έχει κάθε λόγο να περηφανεύεται γι' αυτά.
Έχασε ένα ντέρμπι. Ξεγυμνώθηκε αυτός και η Ρεάλ. Δεκτό. Η Μπάρσα ήταν μια κλάση -ίσως και δύο- καλύτερη από τη ΡΕΑΛ.
Κι αν σ' έναν μαραθώνιο αλλάξουν στην πορεία τα πράγματα (γιατί μπορεί ν' αλλάξουν), τι θα γράψουν οι σοφοί επικριτές ΡΕΑΛ και Μουρίνιο;
Φρόντισαν από τώρα και σταύρωσαν Μαδριλένους και προπονητή.
Τους ισοπέδωσαν. Ξέχασαν ότι στο ποδόσφαιρο, όταν είσαι μεγάλη ομάδα και μεγάλος προπονητής, επιστρέφεις.
Κι η εκδίκηση είναι σ' αυτή την περίπτωση η πιο αποστομωτική απάντηση για όλους.
Στην Ελλάδα δεν γίνεται το ίδιο πράγμα;
Στην Κύπρο δεν βιαζόμαστε πολλές φορές για συμπεράσματα;
Πόσες φορές σταυρώσαμε ομάδες και προπονητές και πόσες φορές πήραμε αποστομωτική απάντηση;
Συμβαίνει βεβαίως και το αντίθετο. Να υμνούμε ομάδες και προπονητές και, πριν αλέκτορα φωνήσαι, να επιστρέφουν στη μιζέρια γιατί εκεί είναι η θέση τους.
Μια ζωή βιαστικοί στα συμπεράσματά μας...
Αλλά ν' αμφισβητείται και ο Μουρίνιο, πάει πολύ. Έλεος!!
http://www.sigmalive.com/

