Στη συνέντευξη που παραχώρησε στον διευθυντή των «Τimes» του Λονδίνου με την ευκαιρία της έκδοσης των απομνημονευμάτων του, με τίτλο «Decision Ρoints», λέει ότι τρεις άνθρωποι βασανίστηκαν με εικονικό πνιγμό- ανάμεσά τους ο «αρχιτέκτονας» της 11ης Σεπτεμβρίου 2001 Χαλίντ Σεΐχ Μοχάμεντ - «και αυτό έσωσε ζωές».
Ο πρώην πρόεδρος υπεραμύνεται της απόφασής του να εισβάλει στο Ιράκ και δηλώνει: «Κανείς δεν σοκαρίστηκε ή εξοργίστηκε περισσότερο από εμένα όταν δεν βρέθηκαν τα όπλα μαζικής καταστροφής» που υποτίθεται ότι διέθετε ο Σαντάμ.
Η δίωρη συνέντευξη πραγματοποιήθηκε στο γραφείο του στο Ντάλας, λίγο προτού ο Μπους βγει στη λιακάδα για την αγαπημένη του βόλτα με ποδήλατο βουνού. Επιμένει ότι πάντα έβαζε τις αρχές πάνω από τη δημοτικότητα και εξαίρει τον πρώην πρωθυπουργό της Βρετανίας Τόνι Μπλερ για τον ίδιο λόγο. Συνεχίζει να προσπαθεί να δείξει ότι είναι «άνετος τύπος», όμως όταν ο Χάρντινγκ τού υπενθυμίζει ότι ο κόσμος τον βλέπει σαν έναν «χαζούλη που δεν είχε την εκλέπτυνση για να γίνει πρόεδρος των ΗΠΑ», το σαγόνι του «σφίγγεται και μοιάζει σαν η άνεση να πέταξε έξω από το δωμάτιο» .
Οι τοίχοι του γραφείου του είναι στολισμένοι με φωτογραφίες του με άλλους ηγέτες. Ο Γάλλος Ζακ Σιράκ και ο Γερμανός Γκέρχαρντ Σρέντερ λάμπουν διά της απουσίας τους- ο Μπους στάζει χολή ακόμη και σήμερα όταν μιλάει γι΄ αυτούς λόγω της στάσης τους στον πόλεμο του Ιράκ.
Φίλοι του ήταν ο Μπλερ- με τον οποίο σήμερα δεν έχει στενή επαφή διότι, ενώ εκείνος γυρνάει τον κόσμο για διαλέξεις και άλλα, ο Μπους λέει ότι δεν επιθυμεί αυτού του είδους τη ζωή-, ο Ιάπωνας Γιουνιχίρο Κοϊζούμι , ο Αυστραλός Τζον Χάουαρντ και ο Δανός Αντερς Φογκ Ράσμουσεν , νυν ΓΓ του ΝΑΤΟ.
Το Κόμμα του Τσαγιού το χαρακτηρίζει «κόμμα των απογοητευμένων» και υπονοεί ότι η Σάρα Πέιλιν δεν είναι ικανή να συσπειρώσει τους Ρεπουμπλικανούς στις εκλογές του 2012.
http://www.tovima.gr/
