Παγκόσμια Ημέρα Καταπολέμησης της Φτώχειας σήμερα και το φαινόμενο λαμβάνει ανησυχητικές διαστάσεις στην Ελλάδα και διεθνώς, καθώς όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζουν κάτω από άθλιες συνθήκες.
Σύμφωνα με τα επίσημα στοιχεία το 21% των Ελλήνων βρίσκονται κάτω από τα όρια της φτώχειας, ενώ ανεπίσημα στοιχεία ανεβάζουν το ποσοστό αυτό στο 25%.
Η φτώχεια και η πείνα είναι άμεσα συνδεδεμένες, καθώς η πρώτη είναι η κύρια αιτία της δεύτερης. Άλλοι παράγοντες είναι ο πόλεμΟ όρος «υποσιτισμός» αναφέρεται στην ανεπάρκεια ενέργειας, πρωτεϊνών, βασικών βιταμινών και ιχνοστοιχείων και είναι το αποτέλεσμα είτε ανεπαρκούς κατανάλωσης τροφής καθημερινά είτε κακής διατροφής είτε κακής απορρόφησης των θρεπτικών στοιχείων εξαιτίας αρρώστιας ή μόλυνσης.
Ακόμα και πριν από την επισιτιστική και οικονομική κρίση, ο υποσιτισμός ήταν η υποκείμενη αιτία θανάτου 4,5 εκατομμυρίων παιδιών το χρόνο και υπολογίζεται ότι ο αριθμός αυτός μπορεί να αυξηθεί κατά 1,2 εκατομμύριο μέχρι το 2015. Αυτό σημαίνει ότι κάθε 6 δευτερόλεπτα ένα παιδί πεθαίνει από την πείνα.
Σύμφωνα με την πρόσφατη έκθεση του Οργανισμού Τροφίμων και Γεωργίας του ΟΗΕ, ο αριθμός των ανθρώπων που υποσιτίζονται μετά την αύξηση του 2006 -2009 εξαιτίας των υψηλών τιμών των τροφίμων και της γενικότερης οικονομικής κρίσης, μειώθηκε λίγο το 2010 στα 925 εκατομμύρια. Όμως η πείνα παραμένει απαράδεκτα υψηλή.
Σύμφωνα με τον ΟΗΕ 166 εκατομμύρια άνθρωποι σε 22 χώρες υποφέρουν από χρόνια πείνα ή δυσκολεύονται να βρουν αρκετή τροφή καθημερινά ως αποτέλεσμα της «παρατεταμένης κρίσης τροφής» (protracted food crisis). Οι χώρες είναι: Αιθιοπία, Αϊτή, Ακτή Ελεφαντοστού, Αφγανιστάν, Γουινέα, Ερυθραία, Ζιμπάμπουε, Ιράκ, Κεντροαφρικανική Δημοκρατία, Κένυα, Κονγκό, Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό, Λαϊκή Δημοκρατία της Κορέας, Λιβερία, Μπουρούντι, Ουγκάντα, Σιέρρα Λεόνε, Σομαλία, Σουδάν, Τατζικιστάν, Τσαντ.
Τι λέει η ActionAid
Η απάντηση στη ActionAid στα νέα αυτά στατιστικά στοιχεία είναι:
«Οι 22 χώρες που αναφέρονται από τον ΟΗΕ ότι υποφέρουν από παρατεταμένη κρίση πείνας απαιτούν ιδιαίτερη προσοχή από τη διεθνή κοινότητα.
Περίπου 166 εκατομμύρια άνθρωποι από το Αφγανιστάν, στην Αϊτή, το Κονγκό και τη Ζιμπάμπουε υποφέρουν από ολέθρια επίπεδα πείνας εξαιτίας, πολέμων, φυσικών καταστροφών και αδύναμες κυβερνήσεις. Μόνο εάν συνδυάσουμε την ανθρωπιστική με την μακροπρόθεσμη αναπτυξιακή βοήθεια που στοχεύει στο να δημιουργήσει ένα κοινωνικό δίκτυ ασφαλείας και να ενισχύσει την τοπική γεωργία, θα μπορέσουμε να σπάσουμε τον κύκλο της πείνας.
Η χρόνια πείνα απαιτεί μακροπρόθεσμες λύσεις, που πρέπει να περιλαμβάνουν τη στήριξη των γυναικών που δουλεύουν στα χωράφια και παράγουν το μεγαλύτερο μέρος της τροφής στον κόσμο.»
Για την ActionAid, η καταπολέμηση της πείνας και της φτώχειας είναι εφικτή, αλλά σχετίζεται άμεσα με τις αποφάσεις που παίρνουν τόσο οι κυβερνήσεις των φτωχών όσο και οι κυβερνήσεις των πλούσιων χωρών.
Οι 5 πρώτες χώρες που έχουν κάνει τη μεγαλύτερη πρόοδο (οι καλοί μαθητές) για την καταπολέμηση της πείνας τα τελευταία 20 χρόνια είναι η Βραζιλία, η Κίνα, το Βιετνάμ, το Μαλάουι και η Γκάνα. Και οι πέντε αυτές χώρες έβαλαν ως προτεραιότητα τη μείωση των πεινασμένων στο έδαφός τους και με συστηματικά προγράμματα κατάφεραν να μειώσουν σημαντικά το ποσοστό των υποσιτισμένων.
Τι πρέπει να κάνουν οι πλούσιες χώρες;
Το να καταπολεμήσουμε τη φτώχεια είναι 10 φορές φθηνότερο από το να την αγνοήσουμε. Κάθε χρόνο η μείωση της παραγωγικότητας, η κακή υγεία και τα χαμένα κόστη εκπαίδευσης κοστίζουν 450 δισεκατομμύρια δολάρια στις φτωχές χώρες.
Το κόστος δεν είναι μόνο οικονομικό. Εάν οι κυβερνήσεις μας δεν κάνουν κάτι τώρα πάνω από ένα εκατομμύριο παιδιά μπορεί να πεθάνουν μέχρι το 2015, ενώ ο μισός πληθυσμός της Αφρικής μπορεί να μην έχει επαρκή τροφή σε 10 χρόνια.
Οι πλούσιες χώρες (στις οποίες συγκαταλέγεται και η Ελλάδα) πρέπει να φροντίσουν ότι κάθε ευρώ που δίνεται στις αναπτυσσόμενες χώρες έχει αξία και βοηθά πραγματικά τους φτωχούς ανθρώπους. Έχουν επανειλημμένα υποσχεθεί ποσά που εάν επενδυθούν σωστά εκατομμύρια άνθρωποι στις αναπτυσσόμενες χώρες θα ζήσουν καλύτερα και θα ξεφύγουν από την πείνα. Το 2009, οι G8 υποσχέθηκαν 22 δισεκατομμύρια δολάρια, αλλά ακόμα δεν είναι ξεκάθαρο με ποιον τρόπο και πότε θα επενδυθούν αυτά τα χρήματα.
Στοχευμένα προγράμματα που πραγματοποιούνται με διαφάνεια έχουν εντυπωσιακά αποτελέσματα και εξασφαλίζουν ότι τα χρήματα των φορολογουμένων των πλούσιων χωρών πιάνουν πραγματικά τόπο.
http://news247.gr/
